Forever In Your Eyes

1_211025941l1

All Rights Reserved. Copyright 2008

My Special Valentine

CHAPTER 1

“Ooopppsss…” Maagap na sinalo ni Lance ang katawan ng babaeng inaalalayang makasampa sa deck ng kanyang yate. She collapsed in his arms. Sa palagay ng binata ay hinintay lamang nitong mahawakan niya bago tuluyang bumigay ang pagal nang katawan.

Napailing na lamang si Lance. He knew the hardship and struggle this woman fought till the last drop of her strength. At hindi niya mapigilan ang sariling humanga sa katatagan at katapangan nito. Pambihira ang ganitong klase ng babae. Matapang at matibay ang dibdib. She must have the strong will to survive.

Pinangko niya ang lupaypay na katawan ng babae at dinala sa loob ng cabin. Marahang inilatag ang katawan nito sa kanyang malambot na kama. Pagkatapos itong maisaayos sa pagkakahiga, mataman niyang pinagmasdan ang kabuuan ng anyo ng babaeng nasagip niya sa pusod ng karagatan.

She was wearing a skimpy two-piece bikini. Mapulang-mapula ang balat as though she was broiled whole. Patunay na matagal itong nakabilad sa init ng araw sa pusod ng karagatan. Ang mahaba nitong buhok ay nakapagkit sa katawan.

Poor woman… Lalong nadagdagan ang awang naramdaman niya para sa kawawang nilalang. Ang lahat ng hirap na dinanas nito sa gitna ng karagatan ay nakalarawan sa katawan nito. She might have had stayed for several days in the sea. He was aware that there was a storm the other day. Possible kayang inabutan ito ng bagyo sa dagat? She might have endured death if she did.

Bumaba ang paningin ni Lance sa mahahabang mga biyas nito that seemed to stretch endlessly. His stare stopped at the tip of her toes. At noon lang niya napagtuunan ng pansin na may suot palang flippers ang babae.

Yumuko si Lance at hinubad ang dalawang flippers sa paa nito. But as soon as he removed the gear, her feet bleed. Kaagad na tinungo niya ang medicine cabinet at kinuha ang mga kakailanganing gamot para gamutin ang sugat ng dalaga. Napapailing na lamang si Lance habang ginagamot ang sugatang mga paa ng babae. He had found a mermaid who possessed not a fishtail but rather a pair of long shapely legs! And take note, with additional flippers on it!

Lance saw the woman moved. Bumalik sa mukha ng babae ang kanyang paningin.

“W-water,” mahinang usal nito. Her voice was broken and weak. Her lips were dry and hard. Marahil ay dulot ng natuyong tubig-dagat at mainit na sikat ng araw.

Maureen felt her dry throat sored. And she was so thirsty. She hadn’t tasted water for days. At ang tubig sa karagatan ay maalat, at hindi dapat iniinom. She really craved for fresh water. So when fresh water touched her dry throat, she felt relieved. Pakiramdam ng dalaga ay muling nabuhay ang kanyang dugo. And she felt herself breath for the first time.

She wanted to find out kung saan nanggaling ang sariwang tubig na pumatak sa kanyang lalamunan. Ngunit ni hindi niya magawang imulat ang mga mata sa pagod. Mabigat na mabigat ang talukap ng kanyang mga mata at halos dumikit na ang mga iyon. S

he was dead tired. Pakiramdam niya’y galing siya sa impiyerno at pinarusahan sa lahat ng kasalanang nagawa niya. She was sleepy as hell. She wasn’t able to take a wink during those almost endless two days of pain and suffering in the heart of the ocean. She had endured gigantic waves and harsh wind. The storm almost grilled her spirit. The torture was unbearable. Pakiramdam niya’y pagod na pagod siya sa pakikihamok kay kamatayan. All she wanted to do was sleep and rest. Sa wakas ay makapagpapahinga na rin siya. And then everything went totally blank for her.

Napabuntong-hininga na lamang si Lance ng mapansing nahulog sa malalim na pagkatulog ang babae. Naiintindihan niya ang sitwasyon nito. At naawa siya dito. Hindi biro ang pinagdaanan nito sa buhay. She seemed to stayed for several days in the sea. Posibleng inabot ng bagyo ang babae at tumaob ang sinasakyan nitong bangka.

Nanatili siyang nakatayo at nakatitig lamang sa babae. Nakita niya kung paano bumiling-biling sa higaan ang mahinang katawan nito. She might be feeling uncomfortable. Nang hawakan niya ang babae kanina ay nanlalagkit ang katawan nito. Maingat na pinangko niya ang kawawang nilalang at dinala sa loob ng maluwang na banyo ng cabin.

Paliliguan niya ang babae para guminhawa naman ang pakiramdam nito. She badly needed a refreshing bath and lots of moisturizers. Maingat niya itong inilapag sa bath tub at nilagyan ng sabon ang tubig at pinabula iyon.

Maureen groaned with relief as the soothing effect of cold water touched her dried flesh. It felt so damned good. She was surely brought back to life with that. Lumuwag ang kanyang nararamdaman. Her spirit felt rejuvenated. Ngunit ang kaginhawaang nadarama sa mga oras na iyon ay lalong nakadagdag sa matinding antok na gumugupo sa kanyang katauhan.

Hinawi ni Lance ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha ng dalaga. And her face was exposed completely to him. At sa kabila ng pamumula ng balat, he found himself astonished, as his eyes roamed around her surprisingly pretty face. Hindi pangkaraniwan ang tangos ng ilong nito at ang pagkakakurba ng mga labi ay mapang-akit sa kabila ng panunuyo at pamimitak. And Lord, but he wanted to kiss those dried lips and bring them back to its normal state! He imagined those sensous lips to be supple and sweet.

“Sweet mermaid,” he whispered huskily while seemed to be in trance looking at the face of this mysterious strong woman. She seemed to be a sight to behold. Kailangan pa nitong pilitin ang sarili na alisin ang paningin sa mukha ng babae upang abutin ang sabon. Ang dumikit na asin sa katawan nito ay kailangang matanggal. She needed to spend several days using moisturizers to cure her severe sunburn.

He started rubbing the soap on her body. Inuna niyang sinabon ang paligid ng mukha nito, pababa sa leeg, at pababa sa dibdib. Napalunok ang binata ng dumako ang mga kamay nito sa pagitan ng dalawang matatayog na dibdib.

Hell! But he cannot take his eyes off from those two bossoms na tinatabingan lamang ng manipis na tela. At dahil basa ang manipis na saplot na iyon, bakat na bakat ang mga nipples ng babae. The two humps seemed to swell when she releases her breathing. And she was breathing hard.

Not aware, nabitawan ni Lance ang hawak na sabon. At ang nanginginig niyang kamay ay dahan-dahan lumapit sa dibdib ng babae. And after few moments, he found himself caressing those soft peaks. He closed his eyes when he felt the soft swell beneath his palm. It felt so soft and firm. Very feminine.

And curse himself, but he cannot stop his manhood from throbbing! Hindi pa nagkasya sa kapangahasan, hinubad niya ang manipis na saplot na tumatabing sa pang-itaas na bahagi ng katawan ng babae.

Bumulaga sa paningin ni Lance ang dalawang makikinis na dibdib na buong kapalaluang nagtutumayog sa kanyang harapan. He never expected na ganun pala kakinis ang parteng iyon ng babae considering that she was reddish all over. Matagal na pinagsawa ng binata ang paningin sa kagandahang nakahain sa kanyang harapan. Rosy pink nipples tormenting him to madness.

And at that moment he realized that this helpless mermaid has a sweet human body he found to be irrisistibly perfect. Her breasts were full and firm. Napakaliit ng baywang nito na kaya na yata niyang dangkalin. But her hips were wide with a full butt. Her well-toned legs seemed to stretch forever in delightful glory.

Nang makita niya ang katawan ng babaeng palutang-lutang sa gitna ng malawak na katubigan, He thought he saw a real mermaid. Inilapit niya sa direksiyon nito ang yate and found out her hand was loosely hanging on a boat’s ill-fated outrigger. At sa mahihinang kaway ng mga kamay nito ay nalaman niyang humihingi ito ng saklolo. Mas lalo pa niyang inilapit ang yate sa kinaroroonan nito. Lumapit siya sa dulo ng deck at inabot ang nakataas na kamay ng babae and pulled her up the boat. Napansin niyang mahina na ito at halos ay hindi na nga makagalaw.

Hinubad niya ang suot na t-shirt and jumped off the water. Tinulungan niya ang babaeng makasampa sa deck ng yate. Ang intensiyon niya awhile ago ay makatulong. But he was caught offguard with the overwhelming attraction he felt for the helpless woman. He knew he was wet. Hindi pa niya napapalitan ang basang boxer shorts. But he felt fire started to alight his body.

Lance was moving mountains to hold his self-control. Alam niyang mali ang nararamdaman. How could he lust over an unconscious, almost lifeless woman? He could not get sense on it. That was a total act of lunacy!

Ngunit nakahulagpos din ang matinding pagtitimpi sa sarili as the magnet of temptation intensified. Pakiramdam niya’y may sasabog sa kanyang kaibuturan anumang oras and he needed release.

He washed the soap in her face pagkatapos ay nagpakawala ng malalim na buntong-hininga at inabot ang mukha ng babae. He covered her mouth with his in a fierce, demanding kiss. Siya mismo ay hindi makapaniwala sa intensidad ng halik na ipinagkaloob niya sa babae. It felt so stange yet so sweet. Never did he feel like this before. She was a complete stranger. And they were in an awkward situation.

She was so sleepy but something’s pulling her out from a deep sleep. Ang inaantok na diwa ni Maureen ay unti-unting nagising. Why does she felt herself aroused? And then she felt those firm lips over hers… moving masterfully.. and exploring the insides of her mouth. At bakit ganito ang nararamdaman niya? She craved for something that caused a warm liquid slip between her thighs. Was she having a wet dream?

Ngunit bakit parang totoo ang sensasyong sumasalakay sa kanyang kamalayan? Na nag-eenjoy siya sa sensasyong dulot ng kapangahasang iyon. She never experienced that ecstatic pleasure before. And that rendered her powerless.She moaned in pleasure.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Lance ng marinig ang ungol ng babae. Parang napapasong awtomatiko siyang lumayo sa babae and realized how foolish he was for taking advantage of her vulnerability. Hell, but he acted like a sex-starved maniac. He knew he had been celibate for a couple of months. But he can get ample women should he desire to do so.

Tumalikod siya to avoid the sight of temptation. Pilit na pinaiiral ang katinuan kesa sa hamok ng katawan. Nakatalikod na siya ngunit parang tuksong malinaw pa ring nakikita niya sa balintataw ang magandang katawan ng babae. And dear Lord, he forgot to put back her bikini bra.

Nilingon niya ang babae and found himself grew harder. Hell, but she was a real bombshell! Easy Lance, he told himself at muling hinarap ang babaeng nakahiga sa bath tub. Ang mga bula ng sabon ay halos nagputukan na dahilan upang mahantad sa kanya ang hubad na kabuuan ng babae. She even looked more desirable. Kailangan niyang gawing bato ang sarili ng mga oras na iyon. Maingat na ibinalik niya ang hinubad na bikini bra nito at pinakawalan ang pinipigil na hininga ng ganap na maisuot ang maliit na saplot.

Mahaba ang makapal na buhok nito and some of the hair strands completely covered her neck. Hinawi niya ang ilang hibla ng buhok sa leeg ng babae upang ipunin iyon sa likod nito ng may mahagip ang kanyang paningin.He saw a gold necklace chain. Kinapa niya ang bagay na iyon upang ganap na masilayan ng mapunang may nakalawit na pendant sa dulo niyon na natatago sa makapal na hibla ng buhok malapit sa likuran ng babae.

The pendant was a heart shaped locket. It was made of gold. Sa gitna ng heart shaped na pendant ay isang may kalakihang mamahaling bato. The red stone flashed in front of his eyes. He was sure the rock was an authentic ruby. At napapaligiran ito ng maliliit na brilyantitos.

The necklace surely cost a fortune. He was a jeweller himself at alam niya kung paano kumilatis ng tunay na alahas sa imitation. And this one was indeed real and worth million.

Subalit nagkasalubong ang mga kilay ng binata ng mapansing pamilyar sa kanya ang pendant na iyon. He tried to rake his memory and remembered the necklace. Isa iyon sa mga alahas na inilunsad sa opening ng Hongkong branch ng kanyang jewellry store, ang Diamante Primera. And he even remembered na ang pinsan niyang si Benedict ang bumili niyon. He attended the opening of the store to shop a present for his fiancee.

“O PINSAN, nakapili ka na ba kung ano ang gusto mong bilhin?” Nilapitan niya si Benedict habang tinititigan nito ang kuwintas na nakasuot sa leeg ng mannequinn.

The gold chain has a simple design. But what made it exquisite was the pendant na nakalawit dito. It was a heart shaped locket. Nasa gitna ng locket ang malaking batong ruby na napapaligiran ng maliliit na brilyante. Isa iyon sa pinakamaganda at pinakamahal na alahas sa loob ng store.

Muli niyang sinuyod ng tingin ang paligid. Base sa kanyang nakikita ay matagumpay ang pagbubukas ng Diamante Primera sa Hongkong. Maraming tao ang dumalo and took advantage of the store’s fifty percent off on selected items.Subalit ang kuwintas na natitipuhan ni Benedict ay walang discount.

At hindi niya bibigyan ng discount ang pinsan eventhough he was a relative. Business is business. Lihim siyang napangiti sa naisip. Close sila ng pinsan at kung hihingi ito ng discount ay tiyak na hindi niya matatanggihan.

“I’ll take this necklace Lance.” Nilingon nito ang pinsan at pagkatapos ay muling ibinalik ang paningin sa kuwintas. He seemed to be smitten by the thing.

Pabiro siyang tumikhim at sinabi dito ang presyo ng alahas. Tumango lamang ito at hindi nagkomento. Well and good, he thought. There’s no need to offer discount. Tinawag niya ang isa sa mga attendant ng store upang sinupin ang kuwintas.

“Kung sino man ang pagbibigyan mo ng kuwintas na iyan ay napakasuwerte,” pasimple siyang nagkomento. “Why, that was very expensive cousin.”

“She’s worth millions Lance.”When Benedict looked at him, he saw love in his eyes.

Last month, nag-overseas call sa kanya si Benedict, telling him he was already engaged. Wala siya sa Pilipinas at nasa Europe. Bihira na siyang umuwi ng Pilipinas sa mga nakalipas na buwan. Ayon sa pinsan ay nakilala na nito ang babaeng pakakasalan at masaya ito na tinanggap ang marriage proposal nito. What he knew was tatlong buwan pa lamang ang relasyon ng pinsan sa nobya nito. He did not utter his doubts sa halip ay binati ang pinsan.

Sa Diamante Primera rin si Benedict bumili ng engagement ring. Sa branch ng store sa Greenbelt. He invited his cousin sa pagbubukas na ito ng store sa Hongkong. He gladly went over dahil balak nito ay bigyan ng sorpresa ang nobya.

Ngayon niya napagtanto kung gaano kamahal ni Benedict ang nobya. And he seemed very happy with his fiancee. Ngayon lamang niya nakitang very happy and contented ang pinsan. Hindi pa niya nameet ang nobya nito kaya wala siyang maibigay na comment tungkol sa babae.

“I think so.” And shot his cousin a concerned look. “She must be something special para magkakaganyan ka.” And chuckled softly.

“Wait til you meet your match cousin.” Seryosong turan nito. “And you will be far worse than I am now.”

Napailing na lamang si Lance sa sinabing iyon ni Benedict. But made no comment.

“Kelan ko ba makikilala ang babaeng bumihag sa pihikan mong puso pinsan?”

“Malapit mo na siyang makilala pinsan. Katunayan ay ikaw ang magiging bestman sa kasal ko.” Benedict stopped for a while na tila may iniisip. Pagkatapos ay dinukot ang bulsa upang hugutin ang wallet. “Oh, I brought the wrong wallet Lance. “ Akma nitong ibabalik sa bulsa ang wallet ng may maalala. “But this one will work,” anitong binuksan ng tuluyan ang wallet. “Here, take a look at this picture.” At inilahad sa harapan ni Lance ang larawan ng isang babae.

“Let me see.” Inagaw pa niya ang wallet ng pinsan upang masilayan ng mabuti ang larawan ng nobya nito. Pakiramdam niya’y may pumitlag sa puso niya ng masilayan ang magandang babae sa larawan.

The lady was an exotic beauty. Mysterious dark eyes, matangos na ilong, at ang nakakuhang higit sa kanyang atensiyon ay ang mapang-akit na ngiti nito. Her lips curved in a very sensual manner and seemed to taunt his masculinity.

For a moment ay natagpuan niya ang sariling matamang nakatitig sa larawan.

“Maganda di ba?” May pagmamalaki sa boses ni Benedict ng muling magsalita.

“Yeah. She’s too pretty.” Hindi niya maintindihan kung bakit nakaramdam siya ng paninibugho sa pinsan ng mga sandaling iyon. And God forbid, He felt attracted to his counsin’s fiancee! Ayaw pa sana niyang ibigay ang wallet kay Benedict ngunit inabot na iyon ng lalaki. He released a silent sigh of regret.

“I’m such a lucky man,” Nakangisi nitong komento.And Lance envied him for the first time. Tinapik niya ito sa mga balikat sa halip na magbigay ng ibang komento. Hindi niya alam kung paano magrereact sa sinabi nito. But he bitterly agreed that he was indeed one lucky man!

NAPAKO sa hawak na kuwintas ang paningin ni Lance. Pagkatapos ay lumipad sa mukha ng wala pa ring malay na babae. Hinanap niya ang tatak ng Diamante Primera sa likod ng locket and saw the trademark. Bakit suot ng babaeng ito ang kuwintas? Ito ba ang nagmamay-ari ng mamahaling kuwintas?

He unlocked the locket at binuksan iyon. At nasa loob ng locket ang dalawang larawan. Kilalang-kilala niya ang lalaki. Ang pinsan niyang si Benedict. Pamilyar din sa kanya ang mukha ng babae. Ang babae sa larawan ay kamukha ng babae sa picture na ipinakita sa kanya ni Benedict. Ang picture ng fiancee niyo. Tumiim ang anyo ni Lance sa natuklasan. Pinakatitigan niya ang larawan ng babae. He saw the same face. But why is it that there’s something missing? The smile of the woman in the picture was not as sensual as that in the picture na ipinakita sa kanya ni Benedict noon.

Muling lumipad sa babaeng nakahiga sa bathtub ang paningin niya at bumalik sa larawang nasa loob ng locket. She was broiled whole at namumula ang balat. Idagdag pa na nakapikit ang babae. But he can see similarities. At di ba kanina ay naakit siya sa senswal na pagkakakurba ng mga labi nito? At suot nito ang kuwintas.Oh hell, ang babaeng nasagip niya sa pusod ng karagatan ay walang iba kundi ang babaeng nasa loob ng locket. Hindi sirena ang kanyang nasagip kundi ang mismong nobya ng pinsan!

At halos iuntog niya ang sarili sa pader ng maisip na pinangahasan niya ang babae kanina. He betrayed his cousin. Damn! Naihilamos niya ang dalawang kamay sa mukha at miserableng tumingala. Hindi niya alam kung ano ang tamang gawin ng mga oras na iyon.

Should he call Benedict at sabihing nasa kanya ang nobya nito?

Kararating lang niya ng Pilipinas isang linggo na ang nakalipas. Galing siya sa Hongkong. Pagkalipas ng isang buwang personal na sinubaybayan ang takbo ng Diamante Primera, ipinasya niyang umuwi ng Manila. The Hongkong branch was doing pretty good at competent ang mga empleyadong nakuha niya. Soon, he will open another branch there.

Sa Pilipinas ay sampu na ang branches ng Diamante Primera. Anim sa Luzon, dalawa sa Cebu, isa sa Davao at isa sa Cagayan de Oro. And he still has plans to expand.

Nanlalatang napaupo sa tiled na sahig ang binata. Hindi alam ang gagawin sa mga oras na iyon. Nagtatalo ang kanyang matinong pag-iisip at isinisigaw ng damdamin. Sa huli ay nanalo ang kanyang utak. Tumayo siya at lumabas ng banyo. Sa itaas ng tokador ay pinulot ang cellphone at tinawagan ang pinsan.

The number you dialled is temporarily unattended or out of coverage area. Please try your call later.

Nakahinga siya ng maluwag. He was such a rotten fool! Dahil sa mga oras na iyon ay hindi niya mapigilan ang pagkurba ng ngiti sa mga labi. Now he’d done his part. Sinubukan niyang tawagan ang pinsan upang ipaalam dito ang tungkol sa nobya. But he was unreachable.

Chapter 2

MULA sa malalim na pagkakatulog, pakiramdam ni Maureen ay bigla siyang naalimpungatan. Mabilis na nagmulat ng mga mata only to be blinded by a shocking light. Muli siyang napapikit. Maya-maya ay dahan-dahan uli siyang nagmulat ng mga mata. Ilang beses siyang napakurap hanggang tuluyang naka-adapt sa paligid ang kanyang paningin.

Where was she? Ang huling naalala niya ay nasa gitna siya ng dagat at palutang-lutang. Inilibot niya sa paligid ang kanyang paningin. Nasa loob siya ng isang  hindi pamilyar na silid. Subalit maganda ang pagkakaayos ng silid at animo’y hotel ang dating.

Sinubukan niyang bumangon and felt her body aching all over. Pakiramdam niya’y binugbog siya at nagkalasog-lasog ang katawan. Subalit sobra pa roon ang kanyang tinamo habang nasa gitna ng dagat.  Ilang malalakas at malalaking alon ba ang humampas sa kanya?

Tuluyan niyang hinawi ang kumot na nakatabing sa kanyang katawan. At kahit nananakit ang katawan niya’y bumangon siya sa kama.

Nasaan ba siya?

Kinapa niya sa isipan ang mga huling ala-ala bago tuluyan siyang nawalan ng malay. She snapped ng mahugot ang nawawalang ala-ala sa sulok ng kanyang utak. Habang palutang-lutang siya sa dagat, nakakita siya ng yate and had asked for help. She was already weak. Tired, hungry and thristy. Nakita niyang lumapit ang yate at may tumulong sa kanyang makasampa sa deck. And then she collapsed.

Oh goodness, she was still alive! She almost thought that she could not make it. She suffered a nightmare in the heart of the ocean. Imagine, inabutan siya ng bagyo sa gitna ng dagat sakay lamang ng isang maliit na bangka! The fragile canoe did not withstand the storm. It was torn to bits and pieces.

She actually came to a point where she lost hope for survival. Na susunod na rin siya sa kanyang kakambal sa kabilang buhay. Sukat sa naisip ay biglang nagkalambong ang kanyang mga mata. Mylene’s death was still hard for her. Oh well, it was only been three weeks after her cremation. At ito na lamang ang nag-iisang kapamilyang natira sa kanya. Both of her parents died in a plane crash ng labinlimang taong gulang pa lamang sila ni Mylene. And ten years after that fatal accident, Maylene also left her. Ngayon ay isa na siyang ganap na ulila.

Binalikan niya sa kanyang ala-ala ang mga nangyari ng nagdaang mga araw. Mylene visited her in Boracay where she was working as a lifeguard in one of the exclusive resorts in there. Kasama nito ang fiancee. Ayun sa kambal ay nagpropose na ang nobyo nito at tinanggap naman nito ang marriage proposal. They will be marrying in four months time and that they gave her a visit to ask for wedding advise. She would be the maid-of-honor of course. Aside from visiting her, the couple seized the opportunity to spend a getaway together.

Isang sikat na ramp model ang kanyang kapatid at ngayon lang ito nagkaroon ng mahabang bakasyon. They were actually identical twins but she was the darker version. Araw-araw ay nakabilad siya sa dagat sa klase ng trabaho niya. But it did not make her look less attractive. It gave her character. Mylene was a stunning woman and sophisticated whiles she’s a dark and mysterious beauty with a fuller sensous lips. Iyon her eyes and lips are one of her primary assets.

Ngunit kailanman ay hindi nagkaroon ng kompetisyon sa pagitan nilang magkapatid. They seek refuge from each other. At kahit magkaiba ang kanilang interest at line of job, they never lost ties and communication. Kahit noong magtrabaho siya sa Australia, binisita siya ng dalawang beses doon ng kakambal.

Una siyang nakilala ng nobyo ni Mylene. He was one of the tourist in Boracay. They instantly became friends dahil mabait ito at mabuting tao. He was nice and goodlooking. But she knew, there was no attraction between them. And when he met Mylene na nagkaton na binisita siya nito sa isla, she knew he was falling in love with her twin sister. And the feeling was mutual. In two weeks time ay naging mag-on ang dalawa. After a few more months ay nabalitaan niya ang engagement ng mga ito. She was happy for both of them. She saw the look of happiness in her sister’s eyes. And she has no other thoughts because she knew that she was definitely in good hands.

But her sister’s vacation in Boracay ended in a tragedy ng malunod ito habang naliligo kasama ang ilang kapwa modelo. And to her horror, she got a sprained leg ng tumakbo upang iligtas ang kapatid. Halos isumpa niya ang sarili ng magmukhang inutil at hindi mismo naagapang iligtas mula sa pagkakalunod ang kakambal. Sa klase ng trabaho niya ay maraming buhay na ang kanyang nasagip. Ngunit ang mismong buhay ng nag-iisang kapamilya niya ay hindi niya nagawang sagipin!

She went almost hysterical dahil sa nangyari. At sa labis na pamimighati, nawalan na rin ng direksiyon ang kanyang buhay. Her friends were alarmed at ginawa ang lahat upang suportahan siya sa kanyang kalagayan. Rizza, isa ring kapwa lifeguard at naging malapit na kaibigan niya sa loob ng dalawang taong pagtatrabaho niya sa Boracay suggested for a canoe adventure. Para malibang siya. She loves the sea. At alam nitong mag-eenjoy siya. Sinunod niya ang suggestion nito but she picked a wrong day for her canoe adventure. Dahil ng araw na ipinasya niyang gawin ang bagay na iyon ay may nakaambang bagyong paparating. Oh well, she was too occupied with her mourning para pagtuunan pa ang ibang bagay gaya ng weather update. Ni hindi na nga siya nanonood ng tv!

She would just stay in her place. Isang maliit na cottage na nasa loob mismo ng resort. She has no zest for life. She would mostly sleep at all time at wala na ring ganang kumain. Mabigat ang guilt na dala-dala niya sa pagkamatay ng kapatid. She even blamed herself for her twin’s death!

Mylene… she stared blankly at the ceiling, trying to hold back her tears. Alam niyang kung hindi dahil sa kapatid ay natuluyan na siya sa gitna ng laot. She felt her presence. Pakiramdam niya ay hindi siya pinabayaan ng kakambal habang nakikipaglaban kay kamatayan. A faint smile curved in her lips habang binabalikan sa ala-ala ang naging bangungot sa gitna ng laot.

ITINIGIL NI MAUREEN ang pag-paddle sa canoe at tiningnan ang ilalim ng dagat. Malinaw ang tubig dagat at kitang-kita niya ang mga nilalang sa ilalim niyon. The crystal clear water revealed a school of blue and yellow fishes darting beneath the canoe. Further below, branches of seaweed swayed with the currents. Multi-colored corals served as camouflage for a multitude of life.

Maureen found herself mesmerized by the underwater sea life. She saw a giant manta ray his huge wings oscillating. An electric blue starfish clung with the reef. A school of shimmering neon fish darted nervously in and out of the cluster of sea anemones.

When all of a sudden a big rainbow-speckled fish appeared. With lightning speed jaws open, it moved in for a kill and disappeared between the seaweed with a gullet full of neon fishes.

She winced. Awed by the predator’s heartless attack and pitied the hepless neon fishes. Bigla ay nahiling ni Maureen sa Panginoon na sana ay huwag siyang ihulog ng alon sa tubig with those fearsome creatures around.

And the mere thought petrified her. At lalo pang nakaragdag sa takot na kanyang nararamdaman ang katotohanang mas lalo siyang lumalayo sa isla ng Boracay.

She picked up the paddle and stroked furiously again spued on by her rising fear. Pero sa kanyang bawat pagsagwan, pasalungat iyon sa current ng tubig. Her efforts were useless. Dahil kahit anong sagwan ang kanyang gawin, mas lalo siyang napapalayo sa dalampasigan.

Now, Boracay seemed a very long way away. The only thing visible was a shiver of white sand. At nahahapo na ang dalaga sa pagsagwan. Kanina pa niya sinusubukang makalapit sa dalampasigan. She looked at the horizon. Malapit ng lumatag ang kadiliman. The thought made her quiver with fear. Takot siya sa dilim at sa mga mapanganib na nilalang sa ilalim ng tubig-dagat.

She racked her brain for a solution. Kailangang makagawa siya ng paraan kung papaano makakabalik sa dalampasigan or else it would be her end. Pinanayuan siya ng balahibo sa isiping iyon. She was not happy with her life at the moment, but still she was afraid to die. Oh well, she was not afraid of death. But she doesn’t want herself die morbidly.

Now over four hundred yards from the seashore, medyo may kalayuan na nga ang distansiyang iyon para languyin. Pero kung magagawa lang niyang makalapit pa sa dalampasigan, naniniwala siyang makakaya na niyang languyin ang natitirang distansiya. May tiwala siya sa kanyang kakayahang lumangoy ng mabilis at may kalayuan.

She was an expert lifeguard. Most of the time she was swimming in the water. At iyon na ang nagsisilbing buhay niya. Ngunit ganoon na lamang ang panlulumo niya ng maalalang hindi nga pala siya nakakain ng agahan at pananghalian. Sa klase ng sitwasyon niya’y wala siyang ganang kumain.

Nagluluksa siya sa pagkamatay ng kanyang kakambal. Tears clouded her forlorn eyes ng maisip ang kamatayan ng kakambal. She even blamed herself for it. Kung hindi siya naging pabaya, sana’y buhay pa ang taong karugtong  na ng kanyang buhay.

At dahil wala nga siyang ipinasok sa kanyang sikmura, she realized that her energy level was low. At ang ilang enerhiya niya’y naubos na kanina pa, while she’s trying to paddle hard makalapit lamang sa dalampasigan.

Katunayan ay nararamdaman na niya ang pagod. Mas lalo siyang  mapapahamak kapag pagod ang maghari sa kanya. Ngunit kapag hindi niya maisagawa ang binabalak bago kumalat ang kadiliman, she would be trapped in the dark, foreboding underworld at the mercy of predators!

Her skin crawled at the thought.

Leaving no choice, nanatili sa canoe si Maureen…. At naghintay. Walang magawa, she watched the canoe fastly travelling in the vastness of the sea. At abot- abot ang kanyang panalangin that the boat will be washed up in Panay’s long coastline.She swore to herself that this would be the last time she will ever go canoeing alone.

Oh, Mylene… she stared blankly at the sky. At nakakakuha siya ng lakas ng loob habang nakatingin sa kawalan. Malinaw na nakikita niya ang mukha ng kakambal sa malawak na langit. At alam niyang hindi siya nag-iisa sa mga oras na iyon. Animo’y nakikisimpatiya ang langit sa kanya, unti-unting dumilim ang kalangitan. Kanina’y ang linaw-linaw ng langit at maaliwalas.

Fifteen minutes passed in a blur. She watched helplessly as the canoe was carried farther out. Ang tanging nilalaman ng isipan ni Maureen ay kung paano ang makabalik sa isla ng Boracay.

But it would be impossible for her to pursue her plan now. Ang lumangoy patungo sa isla ng Boracay. Napakalayo na niya sa isla. And her second alternative was the tip of Panay Island.

Ngunit narealize ng dalaga na imbes tahakin ng bangka ang landas patungo sa isla ng Panay, the boat was travelling parallel to the island hundreds of yards out. Her safety net was dissolving before her very eyes! And panic started to rouse within her.

She estimated awhile ago that she would pass to Caticlan, the Northwest of Panay. Tiningnan niya ang suot na waterproof watch. Alas kuwatro-kwarenta na ng hapon. Pagsapit ng alas singko, sisimulan na niyang languyin ang distansiya patungo sa Caticlan. She calculated to spend almost an hour para makarating sa pakay.

Maureen began to put on her snorkeling equipment and prepared herself. She scanned the ocean for a countless time. But there was nothing. Where was everybody?

Wala siyang makitang tao simula pa kanina. Ni   mga mangingisda sa paligid ay wala rin. Kaninang umaga, as she started canoeing, may namataan pa siyang mga mangingisda sa paligid sakay ng kanilang mga bangka. Ngunit hindi nagtagal ay nawala sa kanyang paningin ang mga ito. At ngayon nga ay nag-iisa na lamang siya sa gitna ng laot.

She remembered they shot her with a confused but concerned look as she traveled away from the shore. Pero binaliwala niya iyon thinking that they were only amazed by what she’s doing. She was canoeing alone in the vastness of the sea. Taking a deep breath Maureen summoned all her strength, leaned forward and prepared to jump.

“Don’t leave the boat!” Mula sa kung saan ay narinig niya ang boses na iyon.

Someone had come to rescue me she thought. Biglang napalingon si Maureen para hanapin ang pinagmulan ng tinig. Ngunit wala siyang makitang tao sa malawak na karagatan. She clumped back into the cradle of the boat.

Sino ang nagsalitang iyon? Guni-guni nga lamang ba niya ang narinig? The crease in her forehead appeared as she wondered. At bakit hindi niya iiwan ang bangka? Maureen was so scared and confused she did not have the nerve to do anything but to sit there immobilized. Napalunok siya . Hinubad ang suot na snorkell and waited for darkness.

Hanggang sa tuluyang lumatag ang kadiliman sa paligid. Mabilis ang pintig ng kanyang pulso sa matinding takot na nararamdaman. Ngunit sa loob ng kanyang kaibuturan ay lihim na nagpapasalamat at hindi siya iniwanan ng liwanag.  Sa malamlam na liwanag ng buwan ay naaninag niya ang kapaligiran.

Ilang minuto ang matuling lumipas ng mapansin ng dalaga ang pagbabago sa kanyang paligid. The water had become turbulent, lifting the fragile canoe alarmingly then plunging it furiously into a swell of white water. The waves washed into the canoe continually. Pumapasok na ang tubig sa loob ng bangka. And her bones started shaking as the horrible idea crept into her mind.

Bayolenteng hinampas ng hangin ang dagat. Mas lumaki ang mga alon. At ang bangka ay napupuno na ng tubig. She tried her best to empty the canoe from the splashes of water. Ngunit hindi sapat ang kanyang lakas.. and with eyes wide open she witnessed the gradual sinking of the canoe!

Seconds passed at kitang-kita ng kanyang mga mata ang paparating na malahiganteng pader ng tubig na humampas sa kanya ang swamped the canoe. Biglang nagpanic si Maureen. She uttered a hurried prayer. Maybe this was her end, she thought. At nakita niya ang imahe ng kanyang kakambal sa kanyang balintataw.

The canoe was thrown violently into the air and Maureen felt herself freefalling. Holding her breath and using her strength, she resurfaced. At ng lumitaw ang kanyang ulo sa tubig, mabilis siyang lumanghap ng hangin at pinuno ang baga. Pagkatapos ay hinagilap ang tumaob na bangka. The moment her hands had a grip on the outrigger, her relief was so enourmous.

She was exhausted and shocked. Naghahabol ng hininga in fear and frustration. She cannot believe the nightmare she was now in. Nakatulalang pinanood ng dalaga ang unti-unting paglubog ng mga kagamitan sa tubig. Pakiramdam niya’y namanhid siya sa nangyari. Pero ang pagnanais na makaligtas ay hindi pa rin nawawala sa kanyang kaibuturan.

“God help me,” she murmured effortlessly. “Mylene, anong gagawin ko?” Delikado ang kanyang kalagayan sa mga oras na iyon at milagro na lamang ang makakapagligtas sa kanya buhat sa kuko ng kamatayan.

“Get the flippers!” May kung anong makapangyarihang tinig na bumulong sa kanyang kaibuturan. Bumalik sa kasalukuyan si Maureen. She swiftly gathered the flippers at isinuot sa paa. Madali lamang suotin ang bagay na iyon ngunit dahil napakalikot ng tubig, it took her almost thirty minutes bago napagtagumpayang suotin ang swimming gear na iyon.

She gave a sigh of relief. But before she finished sighing, sinalpok na naman siya ng isang napakalaking alon. Halos panawan ng ulirat ang dalaga dahil sa tindi ng impact dulot ng paghampas ng alon. Ngunit nilabanan ang hamon ni kamatayan.

Pilit niyang kinukumbinsi ang sarili na wala ng malalaking along darating. Na ang huling alon na sumalpok sa kanya ay iyon na ang pinakahuli. But it did not happen. Dahil mas malalaking alon ang kanyang nakakaengkwentro. At unti-unti ng nauubos ang kanyang natitirang lakas. Gusto na niyang sumuko anumang oras. Nagdidilim na rin ang kanyang paningin.

This was her end, she helplessly thought. Her canoeing adventure ended up tragedic. Just like her twin’s tragedic death. And to top of it all, pareho ata silang mamatay sa tubig-dagat.  She accepted her fate. Ngunit hindi niya alam kung bakit sa kabila ng lahat ay may pagnanais pa ring mabuhay sa kaibuturan ng kanyang puso. She was happy of the thought na magkakasama na sila ng kanyang kakambal sa kabilang buhay. Afterall, she wanted this.

Mula ng mamatay si Mylene, para na rin siyang namatay. Mabigat ang guilt na bitbit niya sa pagkamatay nito. she blamed herself for her twin’s death! Kung sanay ginawa niya ang lahat ng kanyang makakaya, buhay pa sana ito. Naturingan pa naman siyang lifeguard at marami ng buhay ang nasagip. Ngunit hindi niya nagawang sagipin mula sa pagkakalunod ang kakambal.

Basa na ng tubig dagat ang kanyang mukha. Her tears combined with the salt water. Wala siyang nararamdaman sa mga oras na iyon. Pakiramdam niya ay namanhid na ang kanyang mga kalamnan sa masasakit na hampas ng malalaking alon. Tuluyan na niyang ipinaubaya ang sarili sa Diyos. But still hoping against hope that she can still breathe the air’s oxygen.

Chapter 3

ISANG malalim na buntong-hininga ang pinakawalan Maureen. Hindi niya alam kung matutuwa nga ba siya at nalagpasan ang hamon ni kamatayan. Tiningnan niya ang sarili. Isang oversized na t-shirt ang suot niya na nagmukhang isang bestida. Napasinghap siya ng mapansing wala siyang suot na bra. At muling napasinghap ng marealize na wala talaga siyang suot na underwear. Pinamulahan siya ng mukha. Sino ang taong tumulong sa kanya? Sa lagay ay binihisan siya nito and forgot to put back her bikini!

Inilibot niya ang paningin sa paligid at nag-usisa. Ang makakapal na kurtina ay nakatakip sa bintana. Lalapit sana siya sa bintana upang hawiin ang kurtina ng mahagip ng kanyang paningin ang pintuan ng banyo. She changed her mind at pumasok sa loob ng maluwang na banyo.

Mamahalin ang tiles na nakikita niya. Pati na rin ang glass na nagdidivide sa shower at toilet. Pati ang shower fixture ay malaki at mukhang mamahalin. Sa kabilang gilid ay nandoon ang mamahalin ding bathtub. Nalula siya sa nakita. Nasa loob ba siya ng hotel?

Ng mahagip ng kanyang tingin ang nakahanger na bikini. Pinapatuyo siguro. “There you are!” Mabilis na nilapitan niya ang dalawang maliliit na saplot at inabot. Hinubad niya ang suot na oversize t-shirt at isinuot ang two-piece bikini. Pagkatapos ay muling isinuot ang t-shirt. Now that she had undies on, she felt better.

Lumabas siya ng banyo. Sa sulok ng silid ay nakita niya ang built-in closet na may life-size mirror. Lumapit siya sa salamin at nahigit niya ang hininga ng masilayan ang sarili. God, she looked horrible! Punong-puno siya ng sunburn! Kulang na lamang ay nagmukha siyang litsong baboy.

Nanlumo siya sa nakita. Ng mahagip ng kanyang paningin ang dresser. She saw a bottle of moisturizer. Mabilis na nilapitan niya iyon at nag-apply ng moisturizer sa mukha at leeg. Pagkatapos ay sa buong katawan. Halos maubos ang laman ng malaking bote ng moisturizer.

Umupo siya sa kama habang nag-iisip kung sino ang taong tumulong sa kanya at kung nasaan siya. Nang makarinig siya ng mga yabag papalapit. Mabilis na humiga siya sa kama at nagtalukbong ng kumot. Narinig niyang bumukas ang pintuan. Halos ay hindi siya humihinga sa ilalim ng kumot ng maramdaman ang paglapit ng may-ari ng mga yabag. Narinig niyang may ipinatong ito sa dresser. Pagkatapos ay wala na siyang narinig na ingay.

Bigla siyang nacuriuos kung nasaan na ito. Maingat na gumalaw siya sa ilalim ng kumot at sumilip. Nakita niya ang dalawang maskuladong paa at nahigit niya ang hininga ng marealize na mga paa iyon ng lalaki! Oh God, lalaki ang tumulong sa kanya? At bakit wala siyang suot na panloob kanina? Pinakiradaman niya ang sarili. Maliban sa pananakit ng buong katawan dulot ng kanyang napagdaanan sa pusod ng dagat ay wala siyang maramdaman kung ano sa bahagi ng kanyang pagkababae. Nakahinga siya ng maluwag.

“Natatakot ka ba?” His full and deep masculine voice vibrated inside the room. “Alam kong gising kana at nagtatago sa ilalim ng kumot.”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Maureen bago unti-unting inilitaw ang ulo sa makapal na comforter. At nahigit niya ang hininga ng masilayan ang kabuuan ng lalaking ngayon ay nakapamaywang na nakatunghay sa kanya. He was undeniably attractive! Ang makapal at mahaba nitong buhok na umabot hanggang batok was fashionably cut. Makapal ang kilay at maamo ang mga mata na binagayan ng mahahabang pilikmata. Matangos ang ilong at manipis ang natural na mapupulang mga labi. He has fine features but he still look unmistakably male. Dahil pangahan ang hugis ng mukha nito with defined jaws. And his masculine body was well toned at halata sa suot nitong polo-shirt and walking shorts.

Pakiramdam niya’y nahigit niya ang hininga habang pinagmamasdan ang kabuuan ng lalaki. Mistula itong isang Cover Boy sa mga mamahaling Men’s Magazine. Or he could be more than that. Alam niyang hindi ito ang unang pagkakataong nakakita siya ng guwapo. She was a lifeguard to a lot of famous resorts sa Pilipinas and abroad. Naranasan na rin niyang maging lifeguard sa mga beaches sa Australia. At ilang celebrities na ba ang nakita niya in their bare trunks? Ngunit hindi siya nakaramdam ng ganitong klaseng paghanga.

She wanted to memorize his handsome face and she can’t afford to take a wink. At habang tumatagal ang titig niya sa lalaki ay mas lalong naging guwapo ito sa kanyang paningin. Ngunit maya-maya ang paghangang nararamdaman niya ay dagling napalitan ng pagkainis ng makita ang sinusupil na ngiti sa mga labi nito. At saka niya narealize kung ano ang kanyang ginagawa. Dear, but she looked like a stupid teenager swooning over his handsome face! Kanina pa ba siya nakatunganga? Kung bakit naman kasi napakaguwapo ng lalaking ito kaya hindi niya napigilan ang sariling humanga dito.

“I hope you like what you see…” His suppressed smile turned into a haughty grin.

Aba’t mayabang! At kaagad na binura niya ang nararamdamang paghanga sa kanyang dibdib at pinormalan ang bukas ng mukha. “Well, you knew damned well your goodlooking,” parang balewalang turan niya. “But I believe beauty is skin deep. And besides, I’m immune to the likes of you.”

Ang ngiti ng lalaki ay kaagad na nabura at napalitan ng pormal na ekspresyon.

Oh no! Gustong batukan ni Maureen ang sarili. She enjoyed watching his oh-so-good smile. At kaagad na nakaramdam siya ng panghihinayang ng pomormal ang anyo nito. He was so damned irrisistible habang nakangiti. And she wanted to capture that picture perfect smile in her mind.

I’m glad that finally you’re awake now.” He said in a flat tone.

“Bakit ilang oras na ba akong natutulog?” Wala sa sariling tanong niya.

“More than 24 hours already. Akala ko’y hindi ka na magigising.” He shot her a concerned look.

“Oh!” Ganuon siya katagal nakatulog?

“Siyanga pala, I bought you clothes and personal stuff.” Lumapit ito sa dresser at inabot ang plastic na may tatak ng isang sikat na boutique. Pagkatapos ay nagkasalubong ang mga kilay ng makitang hindi pa rin inaalis ng dalaga ang pagkakatalukbong sa kumot. Halos mga mata lamang nito ang nakalitaw. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ng binata habang bitbit ang supot ng mga pinamili na muling lumapit sa kama. “Puwede ba tanggalin mo na yang pagkakatalukbong mo ng kumot. Don’t worry, hindi ako rapist.”

Kaagad na namula ang mga pisngi ni Maureen sa tinuran nito. Na lalong nadagdagan ng maalalang nagising siyang walang suot na underwear. Binihisan ba siya nito? Sukat doon ay lalong gusto niyang magtalukbong ng kumot. If so, siguradong nakita na ng lalaking ito ang lahat-lahat sa kanya.

“Anong ginawa mo sa kin?” Mas lalo niyang itinaas ang hawak na kumot at halos kalahati na lamang ng mga mata niya ang nakikita.

“At ano sa tingin mo ang ginawa ko sa’yo?” His eyes probed to hers. “You were wet, messy and helpless. Ginawa ko lang naman ang dapat para matulungan ka sa kalagayan mo.”

“Ikaw ang nagbihis sa akin?” Halos ay hindi na niya marinig ang mismong tinig sa sobrang kahihiyan. Alright, sanay siyang magsuot ng bikini. She was a lifeguard. At halos araw-araw ay iyon ang suot niya. But being naked is a different thing!

“Wala akong ibang kasama so I’m obliged to do so…” He said cashually and shrugged off his shoulders na animo’y ang ginawa’y isang ordinaryong bagay lamang.

“Pinakialaman mo ako!” She blurted out. Hiyang-hiya siya ng mga sandaling iyon at kulang na lamang ay hilingin niyang maglaho sa mundo.

“Jesus!” Exasperated na pahayag nito at napatingala sa kisame. “Ano bang ginawa ko sa iyo?” Pagkatapos ay tinitigan ng napakatiim ang babae. Nabawasan na ng konti ang pamumula ng mukha ng dalaga. At gaya ng inaasahan nito, she was prettier with eyes open. Hindi kagaya ng nakapikit ang mga nito habang mahimbing na natutulog. And when he remembered what he did to her yesterday, and upon remembering that delicious, soft body and the stolen kiss, he felt himfelf hardened. And he was afraid of it lalo pa at gising na ang dalaga and was looking so vulnerable and sweet.

“You did what?!” She was horrified. She can tell from the look on his face na may ginawa ito sa kanya. Muli niyang pinakiramdaman ang sarili. She did not feel anything. Should she feel thankful?

“Alright!” There was retreat in his voice. “I bathe you… undressed you… put on that t-shirt you’re currently wearing and applied moisturizers all over your body. I touched every inch of your beautiful body but I did no more than just touching you. Satisfied?” He scowled.

“You sexually harassed me!” Pakiramdam niya’y nanlaki ang butas ng kanyang ilong sa narinig.

“I did not!” He said in between clinch teeth.

She saw his face turned bloody red like hers. Was he embarrassed too? Or was he just bragging and boosting his male ego? Heavens! Gustong-gusto niyang lumundag ng kama at sampalin ang pagmumukha nito. The nerve of him to admit his passes on her vulnerability! He took advantage of herself! But instead, muli siyang nagtalukbong ng kumot habang pinipigilan ang sariling maging bayolente.

But there was something she felt aside from embarassment and anger. She felt uncomfortable. She can almost feel the heat of his touch in her bare skin at the moment. And little did she knew that she was aching to feel his touch. Na ngayon siya dapat hawakan ng binata, in her full conciousness! At ano iyong naramdaman niyang kakaiba sa katawan habang natutulog? She might not have a wet dream. Maybe that was for real.

Mariing ipinikit niya ang mga mata ng maalala ang naging reaksiyon ng katawan sa kapangahasan nito. Sa kabila ng kanyang antok ay buhay na buhay ang kanyang pakiramdam ng mga oras na iyon. Maureen silently cursed. Ngayon ay hindi na niya alam kung  ano ang gagawin. Nararamdaman niya ang pangangapal ng mukha at hindi na yata niya kayang pakiraharapan ang lalaki.

Si Lance ay nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Ngayon niya gustong pagsisihan ang nasabi. It was so immoral of him! Come to think of it, pinangahasan niya ang isang babaeng halos wala ng buhay. And to top it all, ang babaeng iyon ay nobya ng kanyang sariling pinsan!

Mariing napapikit si Lance. But he could not find regret in it. He felt guilty. Ngunit kailanman ay hindi niya pinagsisihan ang nagawa. He knew he owe his cousin a lot. At nakahanda siyang harapin kung anuman ang magiging konsekuwensiya niyon. He was insane now. At alam niya iyon!

Muli nitong ipinatong sa dresser and hawak na supot. Ang balak ay ibibigay sana iyon sa babae. Pagkatapos ay hinawi ang makapal na kurtina. Pumasok ang maliwananag na sikat ng araw sa loob ng silid. Kanina ay sinadya nitong isara ang makapal na kurtina to give her time to sleep peacefully. He knew she needed rest.

Kahit nakatalukbong ng kumot ay napansin ni Maureen ang biglang pagliwanag ng silid. Anong oras na nga ba? It must be daytime. Sinilip niya ang kamay and found out hindi niya suot ang kanyang relo. Nawala ba sa dagat ang bagay na iyon? Napasinghap siya at nakaramdam ng kaba ng maisip na baka pati ang suot niyang kuwintas ay naiwala din niya sa pusod ng dagat. Mabilis na kinapa niya ang leeg at nakahinga ng maluwag ng mapansing suot pa rin niya ang kuwintas. She uttered her silent thanks at parang nabunutan ng tinik sa lalamunan.

Mamahalin ang kuwintas na iyon at mahigpit ang lock. At buti na lamang at nanatili ang bagay na iyon sa kanyang leeg kung hindi ay tiyak na manlulumo siya. Hindi dahil mahal ang halaga niyon kundi napakahalaga sa kanya ng kuwintas.  Halos ay katumbas na rin ng kanyang buhay ang suot na kuwintas.

Curious na muli siyang sumilip sa paligid. She wanted to know what time it was at the moment.  Lumipad ang paningin niya sa bintanang ngayon ay nakabukas na. She saw a floor to ceiling glass window. At namangha siya sa magandang tanawing nakikita sa malapad na bintana.

Tuluyan niyang inilitaw ang ulo sa kumot upang lubusang makita ang tanawing nasa labas ng bintana. She saw rows of coconut trees and endless sparkling white sand then the vast blue sea. Nasa Boracay ba siya? Maganda ang tanawing nakikita ng kanyang mga mata ngunit nakakatiyak siyang wala siya sa Boracay. She stayed in Boracay for over a year now at alam niya ang lahat ng anggulo ng tanawin sa lugar.

She was captivated by the lovely sight. Sa pagnanais na lalong makita ang magandang tanawin ay tumayo siya sa kama at lumapit sa bintana. At mas lalo siyang humanga sa kagandahan ng paligid. Mula sa kinatatayuan ay nahinuha niyang nasa isang beach resort sila. This place must be world class. Kanina pa niya napapansin ang karangyaan sa loob ng silid.

“Like it here?” Si Lance na ngayon ay nasa tabi na ang dalaga. They were watching the magnificent view of the surrounding.

“My, this place is very beautiful! Nasa Pilipinas pa ba tayo?” Sandali niya itong tinapunan ng pansin at muling ibinalik ang paningin sa labas ng bintana.

He gave a humorous laugh. “Yes, we’re still in the Philippines. At nasa Palawan tayo. Amanpulo Beach Resort to be exact.” Si Lance ay sinusuyod ng paningin ang babae. And he found her sexy in his oversized t-shirt.

“Amanpulo!” Narinig na niya minsan ang resort na iyon. Marami ang nagsasabing maganda daw ang lugar at world class ang amenities. Katunayan ay isa iyon sa pinakasikat na beach resorts sa Pilipinas. At napatunayan niya ang mga bali-balita ngayong nandito na siya sa lugar mismo. She immediately fell in love with the lovely place.

“Mas makikita mo ang kagandahan ng lugar kapag lumabas ka sa terrace.” He walked towards the door and opened it.

Kaagad na sumunod si Maureen sa binata. Paglabas niya ng pintuan ay sinalubong siya ng malamig na hangin. At tama nga ang lalaki. Mas maganda ang tanawin sa labas. Mula sa terrace ng cottage ay kitang-kita niya ang malawak na dagat. Mataas ang init ng araw at sa hinuha niya’y tanghaling tapat o mga ala-una ng hapon.

“Wow! This place was indeed breathtaking!”

“Yes, breathtaking…” Ngunit hindi sa magandang tanawin nakatingin ang binata kundi sa mukha ni Maureen. She was now out in the daylight. And he can clearly see her face. Ang mamula-mulang balat ay lalong nakadagdag sa kagandahan nito.

Nilingon niya ang katabi at agad na iniiwas ang paningin ng makasalubong ang matiim na titig nito. Bigla tuloy siyang naconscious sa kanyang itsura. She knew she did not look good. Katunayan ay nakita niya ang sarili sa salamin kanina at hindi niya nagustuhan ang nakita.

Muling umihip ang malakas na hangin at nilipad niyon ang laylayan ng suot niyang t-shirt dahilan upang lumabas ang kanyang mga hita. Umabot hanggang tuhod niya ang laylayan ng damit at nagmukhang bestida.

Lance saw the pair of smooth well-shaped legs at lihim na nahigit ang hininga. He can instantly feel his body’s reaction to it. He wanted to reach her and caress that soft flesh. Bahagyang nakabuka ang mga paa ng babae and seemed inviting. Kaagad na iniwas nito ang paningin at pilit na itinutok sa malawak na dagat. Lihim na kinakastigo ang sarili at hinahawakan ang sariling katinuan.

Si Maureen ay nawala ang atensiyon sa kagandahan ng paligid at muling bumalik ang pansin sa lalaking katabi. At ngayon niya gustong pagsisihan kung bakit siya umahon ng kama. Ngayon ay mapipilitan na siyang pakiharapan ang guwapong lalaki. And he was staring at her at kanina pa siya hindi mapalagay sa kinatatayuan.

“Oh by the way, I’m Lance. Lance Quesamonte.” Basag nito sa matagal na katahimikan ng muling tapunan ng pansin ang babae. Isang alanganing ngiti ang nasa sulok ng mga labi nito. “At puwede ko bang malaman kung ano ang pangalan ng sirenang nasagip ko sa pusod ng karagatan?”

Hell, but he did not bother to ask Benedict kung ano ang pangalan ng nobya nito. Basta ipinaalam lang sa kanya ng binata na may nobya na ito at engaged na. At nang ipinakita nito ang larawan ng kasintahan sa Hongkong, he was too occupied with envy at hindi pumasok sa isip niyang tanungin ang pangalan ng babae. Oh well, now he will get his chance to know this woman. This sweet temptation who can make him go insane with desire. At baliw na nga siya dahil hindi na niya ulit tinawagan si Benedict upang ipaalam dito ang tungkol sa nobya.

Hindi napigilan ni Maureen ang pagkurba ng isang ngiti sa kanyang mga labi sa sinabi ng binata.

“Now, that smile made this place even lovelier.” His smile widened.

Ang simpleng ngiti ni Maureen ay nauwi sa mahinang tawa sa idinagdag nito. She never expected that he can crack a simple joke and that she will laugh at it. Bigla ay naging magaan ang pakiramdam niya sa binata.

“I’m Maureen.” Sa pagitan ng pagtawa ay pagpapakilala ng dalaga. “Maureen Santiago.”

“So the mermaid’s name is Maureen.” Anitong nakangiti pa rin ng ubod tamis.

At kanina pa pinipigilan ni Maureen ang sariling mamalikmata sa nakangiting mukha ng binata. He was giving her his best smile at hindi maiwasang magsomersault ng puso niya. Idinaan na lamang niya sa pagtawa ang nararamdamang kaba.

“And the mermaid in distress knight in shining armor’s name is Lance,” kailangan niyang daanin sa biro ang nararamdaman. Gusto ng mamungay ng kanyang mga mata subalit nilalabanan niya iyon. Hindi siya isang flirt na babae and she hated that kind. Subalit ang lalaking ito ay napakaguwapo at gusto niyang magtitili sa kilig. Like a freaking teenager!

“You’re flirting with me lady,” he whispered with a spark of happiness in his eyes. He took one step forward at ngayon ay ilang centimetro na lamang ang layo ng kanilang mga katawan.

Lance was tall. She calculated him to be six foot more or less in height. With her barefoot, kailangan pa niyang tingalain ang lalaki upang masilayan ang mukha nito. And she was only five feet four inches in height. Too short for him. She dropped her gaze ng hindi makayanan ang matiim na titig ng lalaki. Her gaze dropped to his wide chest. He has broad shoulders and muscled chest that seemed to be comforting. And she wondered what does it feel if she lean her face on it.

“I am not!” Mahinang turan niya at sa labis na pasasalamat ay hindi siya nautal. God, but she felt her chest pounding so fast as if somebody’s beating it hard.

“You don’t need to,” he whispered hoarsely. “Cuz I’m already drawn to you sweet mermaid.”

His hoarse voice seemed to caress her heart and she felt herself shuddered. Ano meron ang lalaking ito at naapektuhan siya ng ganito? For God’s sake, hindi na siya isang teenager. She knew how to hold on to her sanity. She can contain her emotions. At kahit noong teenager pa siya ay hindi niya naranasang tumili dahil lamang sa matinding paghanga sa isang lalaki. But now was a totally different thing. Dahil gustong magwala ng puso niya at hindi niya ito kayang pakalmahin.

“Lance!” She stepped back ng abutin siya ng mga kamay nito. Ngunit ang mga kamay ng lalaki ay pumulupot sa kanyang baywang and pulled her closer to his body. Napasinghap si Maureen ng maramdaman ang mainit na dibdib ng lalaki. Naramdaman niya ang unti-unting pagdaloy ng init sa kanyang katawan.

“You look scared. Hindi kita sasaktan.” He said softly and looked at her eyes lovingly.

Sandaling nalito si Maureen sa nababasang emosyon sa mukha ng binata.

“I’ve been longing to hold you like this while your wide awake so you are very well aware of it. And most of all, I’ve been longing to kiss you and feel your response. Hindi iyong para akong humahalik sa patay.”

“Lance!” Pakiramdam ni Maureen ay sinisilaban sa init ang kanyang mga pisngi. She felt so embarassed at gusto niyang itulak palayo sa kanya ang binata. Subalit walang lakas ang mga braso niya upang gawin iyon. Dahil naiisip pa lamang niyang malalayo sa kanya ang binata’y napuno na ng kahungkagan ang kanyang dibdib. Ang malakas na kabog ng kanyang dibdib ay lalong nadagdagan ng mapansing lumalapit ang mukha ng lalaki sa kanya. Gusto niyang magpanic sa matinding kaba. Ngunit bago pa makalabas ang anumang pagtutuol sa kanyang lalamunan, she felt his warm lips covered hers in a hungry kiss.

Maureen felt herself shuddered upon the impact of the kiss. Hindi ito ang unang pagkakataong nahalikan siya ng isang lalaki. She was already twenty five. At nakaapat na boyfriends na rin siya since she was eighteen. Pero kailanman ay hindi niya naramdaman ang ganitong pakiramdam na dulot ng isang halik. Her sanity wanted to blackout. At ang katawan niya ay awtomatikong rumesponde sa halik nito. Her lips started to imitate his movement. At ang mga kamay niya ay pumulupot sa batok nito ang mga paa niya’y tumingkayad upang mas lalong paglapitin ang kanilang mga mukha.

She thought it was almost eternity ng maramdaman niyang lumayo ang mga labi nito sa kanya. Kaagad na lumanghap siya ng hangin at pakiramdam niya ay pinangapusan siya ng hininga. She opened her eyes while still dazed with the kiss they shared. Only to be surprised by his guilt-stricken face.

“I’m sorry.” Mabilis na pinakawalan ni Lance ang dalaga at nanlulumong tumalikod. Now, he was crossing the border again. Hell, but he cannot hold his temper. Maureen was like an addiction. Nang muli nitong matikman ang matamis na mga labi ng dalaga, he was not prepared for the intensity of desire and passion that he instantly felt for her. And God, but he wanted more than just kisses!

“Are you sorry for kissing me?” Her sharp voice  raised a tension in the now humid air. She felt insulted. Ngayon pa lamang niya naranasan ang ganito. She was shocked for the intensity of desire that he evoked from her because of that kiss. At pagkatapos ay sasabihin nitong he was sorry for kissing her?

“I’m not sorry for kissing you,” exasperated na hinarap ni Lance si Maureen. And he can see that look of anger in her face.

“Then, why are you saying sorry?” Pinipilit niyang pigilan ang sariling  sampalin ang lalaki. Her ego was deflated. At hindi maganda ang pakiramdam na dulot niyon sa kanya.

“Hindi mo naiintindihan.” Pormal na saad nito. Ang mga kamay ay nakapaloob sa bulsa ng walking shorts.

“Then explain it to me so I can understand!” She snapped. “And never kiss me again and say sorry afterwards!” Hindi niya alam kung saan niya hinugot ang lakas upang sabihin iyon sa binata. She was a frank person. Ngunit hindi sa ganitong paraan. Siguro ay talagang nasaktan ang kanyang ego sa ginawa nito.

“I did not bother to ask if your committed before kissing you.” He said softly but with a hint of firmness and anger.

Sandaling nalito si Maureen sa tinuran nito before she can digest his words. Ang ibig bang sabihin nito ay kung may nobyo na siya?

“May magagalit ba sa ginawa kong paghalik sa iyo Maureen?” His sharp voice caught her drifting mind.

“Wala akong… nobyo… kung iyon ang ibig mong sabihin.” Mahinang usal niya pagkatapos ay ibinaling ang paningin sa malawak na dagat. The last time she was in a relationship was 2 years ago. At pagkatapos niyon ay nawalan na siya ng ganang makipagrelasyon. She broke her heart for countless of times already. Sa apat na naging boyfriends niya, lahat ng mga lalaking iyon walked out of her life. Dahil hindi niya maibibigay ang bagay na hinihingi ng mga ito.

Sa nakalipas na dalawang taon ay isang lalaki lamang ang nagkaroon ng malapit na kaugnayan sa kanya.  That was Benedict. Nagkakilala sila ng lalaki sa Boracay kung saan nagtatrabaho siyang lifeguard sa isa sa resorts doon. He was nice and goodlooking. Madali silang nagkasundo ng lalaki at naging magkaibigan.

Isang patuyang ngiti ang kumurba sa mga labi ni Lance. Anong klase kang babae Maureen? You’re betraying Benedict! Katulad rin ba ito ng ibang mga babae na kapag nagkaroon ng pagkakataong maglaro sa apoy ay gagawin nito?

“So be it!” He hissed.

Nakita niya ang pagkasuklam sa mga mata ng lalaki. Nasusuklam ba ito sa kanya? Na ginamit lamang nito ang dahilan na baka may nobyo na siya kaya nagkamali itong halikan siya? At ngayong sinabi niyang wala siyang nobyo ay hindi na nito naitago ang tunay na damdamin? Hah! Pinagmumukha ba siyang tanga ng lalaking ito?

“Wala akong nobyo Lance!”

“Stop overreacting honey. I did not say na hindi ako naniniwala sa sinabi mo.” But there was acid in his voice.

Hindi alam ni Maureen kung ano ang irereact sa sinabi nito. “Then cut the sarcasm Lance.” Nagpanteng na rin ang kanyang tenga.

“And don’t be too sensitive.” There was retreat in his voice habang tumalikod at lumakad papasok sa cottage.

Isang malalim na buntong-hininga ang hinugot ni Maureen upang kalmahin ang sarili. Pagkatapos ay sinundan si Lance sa loob ng cottage. Nakita niya itong inaayos ang mga pinamili. Nakita niyang halos damit pambabae ang pinamili nito. Nanatili siyang nakatayo sa pintuan habang pinapanood lamang ang lalaki.

“I bought you personal stuff at gamot para sa sunburn mo.” Anitong ni hindi man lang tinapunan ng tingin ang dalaga.

Kaagad na nakaramdam ng guilt si Maureen. “Why, thank you,” hindi pa nga pala siya nakapagpasalamat sa lalaki. Sa halip ay nag-away sila.

Isang kibit ng balikat ang tugon ni Lance habang ipinagpatuloy ang ginagawa. Pagkatapos matupi ang mga damit ay ipinasok nito ang mga iyon sa loob ng closet at ipinatong sa itaas ng dresser ang dalawang malaking bote ng specially formulated cream para sa sunburn.

“Nagugutom ka na ba?” Binalingan ni Lance ang dalaga na nanatiling nakatayo sa entryway ng pintuan at nakasandig sa door jamb.

Kasabay ng tanong nito ang pagkalam ng kanyang sikmura at naramdamang panghihina ng katawan. Wala nga pala siyang kinain sa loob ng dalawang araw sa gitna ng dagat. Wala sa loob na tiningnan niya ang kaliwang kamay at nakita ang maliit na sugat doon. Must be caused by a dextrose needle?

“Gamitin mo ang mga damit na binili ko. Pagkatapos ay mananghalian tayo sa restaurant dito sa resort. Maligo ka muna. After that gamitin mo ang gamot para sa sunburn mo. It will take  few days para tuluyang mawala ang sunburn and the cream will speed up the healing process in as little as two days. Babalikan kita after 30 minutes.”

Pakiramdam ni Maureen ay nanunuyo ang kanyang lalamunan at wala siyang maapuhap na salita. Isang marahang tango ang ginawa niya bilang pagsang-ayon sa sinabi nito. At nang lumakad ito palapit sa pintuan, tuluyan na siyang pumasok to give way for him. Lumabas ito ng cottage pagkatapos ay isinara iyon.

Ilang minuto siyang nakamata lamang sa sumarang dahon ng pinto bago nabawi ang kaninahunan. Pagkatapos ay lumapit sa closet at tiningnan ang pinamili ng lalaki.  My, but he bought her signature clothes! Isang walking shorts at sleeveless blouse ang hinugot niya and saw the trademark of a crocodile on it. Lacoste! Ganuon din ang mga underwear na binili nito. Sukat doon ay pinamulahan siya ng mukha. Looking at the clothes, alam niyang kakasya iyon sa kanya. He shopped as if he knew her size.

Chapter 4

TAPOS na siyang maligo at maglagay ng cream ng marinig ang mga katok sa pintuan. Nakasuot na rin siya ng damit at kasalukuyang nagsusuklay ng mahabang buhok. Lumipad sa pintuan ang kanyang paningin ng bumukas iyon.

“Ready for lunch?”

Isang tango ang isinagot niya at lumakad palabas ng pintuan. Ang mga mata ni Lance ay nakatutok sa kanya mula ulo hanggang paa at gusto niyang mailang doon. Isang tingin lamang nito sa kanya ay gusto na niyang panginigan ng mga tuhod.

“You look better.” Anitong nasiyahan sa nakita. Pagkatapos ay binigyan siya ng espasyong makalabas sa pintuan. Nakapagpareserve na ako ng upuan sa resto at nakapag-order na ng pagkain.”

“Thanks Lance!” Isang tipid na ngiti ang ibinigay niya rito. Magkaagapay silang naglalakad sa buhanginan. Pagkatapos tapunan ng ngiti ang binata ay muli niyang pinagala ang paningin sa paligid ng resort with adoration in her eyes.

“You seemed to like this place a lot. Would you like to stay here for a few more days?” Si Lance na pinipigilan ang kamay na abutin si Maureen at akbayan.

“I’m a nature lover Lance and I love beaches. Halos buong buhay ko ay iginugol ko malapit sa karagatan. And I really love this place.” Her eyes were shining with adoration.

“We can stay here for a few more days then.” He gave her a sweet smile.

“You don’t need to.” Nahihiyang turan niya. “Baka maging kaabalahan sa iyo at-“
“I don’t have vacation for a long time now. I guess this is the best time I give myself a break.” He said while shrugging his broad shoulders. And this means to be with this woman for a longer time. “Palawan was the nearest place I can dock my yacht and got a doctor to examine you. I chose Amanpulo hindi lamang dahil napakaganda ng resort na ito kundi dahil meron silang medical clinic dito.”

“Oh Lance!” Hindi malaman ni Maureen kung ano ang gagawin. She knew she owe her life to him at kulang ang isang ‘thank you’ upang lubos siyang makapagpasalamat sa binata. She stopped walking and looked at him. “I don’t know how to thank you for what you’ve done to me. I owe you my second chance at life. Kung hindi ka dumating ay siguradong palutang-lutang pa rin ako sa dagat at hindi ko alam kung makakaya ko pang tumagal sa ganuong kalagayan.”

Isang simpleng ngiti ang itinugon ni Lance. “You’re one hell of a brave woman Maureen.” Tumigil din ito sa paglalakad at matiim na sinalubong ang titig ng dalaga.

“Oh how could I repay you Lance?”

Biglang pumormal ang mukha ng binata and took steps towards her. Napatingala si Maureen dito. “Hindi ako humihingi ng kabayaran Maureen. Sapat na sa akin ang makilala ka at makasama sa loob ng ilang araw.” His hands wrapped to her narrow waist and pulled her gently against him. “I want to know you better,” he whispered and leveled their faces.

Maureen felt the swelling of her heart.  And that uncomfortable feeling in her stomach that she suddenly felt nauseted. She was staring at his eyes and he seemed to hypnotize her soul. Ang mga kamay niya’y may sariling isip at kanina pa pumulupot sa batok ng binata. Ang mga paa niya’y nakatingkayad upang paglapitin ang kanilang mga mukha. She can feel his heavy breathing fanning her face.

“Kiss me Lance…” She parted her lips for an invitation. Kanina pa niya hinihintay na dumako ang mga labi nito sa kanyang mga labi ngunit nanatiling nakatitig lamang sa kanya ang binata. And she did not like it.

Lance closed his eyes and uttered a silent curse then crossed the distance between their faces. At nang lumapat ang mga labi nito sa malalambot na labi ng dalaga, he felt himself lost self control. This sweet mermaid surely can instantly set his male hormones afire. Hindi na nito napigilan ang sarili, he gave her a nerve-racking deep kisses at halos ay higupin na ang hininga ng dalaga sa matinding pananabik. His hands possessively wrapped on her back, holding her firmly.

Maureen thought they would just kiss for eternity ng maramdaman ang paglayo ng mga labi ng binata sa kanya. She immediately breathe for fresh oxygen. At ng imulat niya ang mga mata, nakasalubong niya ang kumikinang na mga mata ni Lance.

“Hungry?” A silly grin twisted on the corner of his mouth.

Pinamulahan siya ng mukha sa sinabi nito. “Are you literally pertaining to a hunger for food or hunger for kiss?” She bravely met his stare.

Na lalong ikanalapad ng ngiti ng binata. Na naging mahinang tawa ng makitang lalong namula ang pisngi ng dalaga. Like a blushing teen! “Which do you prefer? I would love to hear the second answer.”

Pinanlakihan siya ng mga mata pagkatapos ay matalim na inirapan ang lalaki.

Natatawang muli siyang inabot ni Lance at niyakap. She tried to break free from his embrace but he did not let go of her. “We better go to the restaurant now. Baka mamaya ay mapikon na ang magandang sirena.” At napasipol pa ito.

Napangiti na lamang si Maureen at nagpaakay na sa binata. She felt secured at contented habang nakahilig ang ulo sa dibdib nito habang ang lalaki naman ay nakaakbay sa kanya. Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman but the feeling was indeed damned good at gusto niyang namnamin iyon.

MASARAP ang pagkaing pinagsaluhan nila sa pananghalian at halatang nabusog si Maureen. Kaagad na natakam siya ng makita ang isinerve na pagkain ng waiter. Pakiramdam niya’y isang taon siyang hindi nakatikim ng pagkain kaya halos ay inubos niya ang maraming order ng binata. He was only watching her with fondness habang iniaalok pa ang ibang pagkaing nasa mesa.

Pagkatapos kumain ay muli silang naglakad sa dalampasigan. He was holding her hand na hindi naman niya pinag-abalahang bawiin. Their hands fitted perfectly together. Strange, ngunit hindi siya nakaramdam ng pangingimi sa binata. Kaagad na napalagay ang loob niya dito. And she has this gut feeling na matagal na silang magkakilala ng lalaki.

Animo’y magkasintahan sila habang naglalakad sa dalampasigan. Hindi pansin ang mga tao sa paligid na nakatingin sa kanilang dalawa. Why, they looked like a perfect couple. Sukat doon ay lihim na napangiti si Maureen.

Hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng nararamdaman para sa binata. Sa loob ng dalawamput-limang taon niya sa mundo ay ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong klaseng kaligayahan. She knew she was attracted to this handsome man but she damned well knew it was more than attraction.

Parang gustong magtiwala ng mailap na puso niya dito. And she started to feel scared. Ilang beses na rin siyang umiyak dahil sa lalaki. At sa pagkakataong ito’y hindi niya alam kung makakabangon pa nga ba siya kapag muling nasaktan. Ang tanging konsolasyon niya ay ang kaligayahang nakikita sa mga mata ni Lance. She was hoping they both have mutual feelings towards each other.

She would only be given one chance for a real happiness. And she’s willing to lay down her cards.

Tuluyan na niyang itinapon ang kung anong agam-agam sa dibdib habang ini-enjoy ang bawat sandali sa piling ng kanyang knight in shining armor.

SHE enjoyed the rest of the day with him. Ng dinner time ay muli silang bumalik sa restaurant upang kumain. At tulad kaninang pananghalian, masasarap ang pagkaing kanilang pinagsaluhan. Muli ay naparami ang kain niya at ngayon nga ay busog na busog siya.

“Nasobrahan yata ako ng busog ah,” aniyang hinimas-himas ang tiyan.

“That will do you good Maureen. Para mabilis na makarecover ang katawan mo sa ilang araw na pagkagutom.”

Isang malapad na ngiti ang kanyang itinugon pagkatapos ay tumayo. Kailangan niyang tumayo habang nagpapatunaw ng pagkain dahil nahihirapan siyang makahinga ng maayos.

Tinawag ni Lance ang waiter at hiningi ang kanilang bill. Pagkatapos magbayad ay hinila siya nito palabas ng restaurant.

“Mainam na pampatunaw ng pagkain ang paglalakad sa dalampasigan.” He gazed at her habang ang mga kamay ay iniakbay sa kanyang balikat.

Muli hindi siya tumutol at nagpaakay na lamang kay Lance pabalik sa dalampasigan. Nakasindi ang nagkikislapang ilaw sa paligid ng resort kaya mas lalong gumanda ang paligid. The lights added to the romantic atmosphere. Isang napakagandang lugar at kasama niya ang isang napakaguwapong lalaki, isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Maureen.

“At ano ang ibig sabihin ng buntong-hiningang iyan?” Si Lance na masuyong iniharap ang dalaga. Nanduon na sila sa dalampasigan. Ang mga kamay nito ay nakapulupot sa baywang ni Maureen in a possessive yet loose embrace.

“Wala. Naisip ko lang na napakaganda talaga ng lugar na ito lalo na sa gabi.” Mahinang turan niya habang muling pinagala ang paningin sa paligid.

“And you’re one of the beautiful reasons that made this place even lovelier.” He whispered huskily.

“Napakabolero mo talaga Mr. Quesamonte.” Isang matalim na irap ang ipinukol niya dito. But deep inside, nagririgodon na naman sa pagtibok ang kanyang puso.

“Hindi kita binobola Maureen.” Anitong natatawa habang pinagmamasdan ang inis sa kanyang mukha.

“Oo na. Matagal ko ng alam na maganda na ako. A lot of people say that.” Kunwari ay naiinis pa rin siya at pilit na inilalayo ang sarili sa binata. But when he pulled her in a tight embrace hindi na rin niya itinuloy ang pagpalag. She wanted to be imprisoned in his arms. She felt secure and contented.

Yakap siya ng binata habang nakatayo sila sa dalampasigan. She rested her face on his chest habang pinapakinggan ang tibok ng puso nito. His heartbeat sounds like a sweet melody in her ear. Maliban sa ingay na dulot ng paghalik ng mga alon sa dagat ay nanatili silang tahimik habang magkayakap. Umangat ang ulo niya to look at his face ng marinig ang malalim na buntong-hininga nito.

“May problema ba?” Malambing niyang tanong dito. She saw the look of agony printed clearly on his handsome face. Lihim siyang humugot ng malalim na buntong-hininga. Looking at his eyes, pakiramdam niya’y gustong sumirko ng puso niya. He was undeniably very attractive. And she was drawn to his irrisistible charms like a metal to a magnet.

He raised his hand and pulled some strands of her hair at the back of her ears, revealing her pretty face to his hovering eyes. Holding her in his arms felt damn good! And he did not want this moment to end. He wanted her. And groan in frustration.

Kailangan pa niyang pilitin ang sarili upang pakawalan si Maureen. Pagkatapos ay tumalikod at lihim na minura ang sarili. Kailangan niyang malayo sa dalaga kung gusto niyang hawakan ang hinahon at self-control. Mabilis na hinamig ang sarili pagkatapos ay muling hinarap ang dalaga.

“Tell me about yourself.” He said softly. He saw sadness crossed her dark eyes for a moment. The she gave a faint smile.

“Nothing so interesting Lance.” Nagkibit siya ng balikat.  The question brought back her sister’s bitter memory. She decided that if she wanted to move on, she needs to leave it behind it her.

“Your past is not important with me Maureen,” he whispered huskily. “I want to know the real you as a person.” He slid his hands in his pockets to prevent himself from reaching to her and hold her in his arms.

Isang bahaw na tawa ang kanyang pinakawalan. “Oh well, aside from being an orphan, I love the beach. And I’m working as a lifeguard in Boracay. I’m having a canoe adventure which turned out to be a  tragedy when a storm trapped me in the midst of the ocean.”

“Oh that was hard for you.” His voice managed to be sympathetic. Ngunit tumatak sa isipan nito ang isa sa sinabi ni Maureen. And I’m working as a lifeguard in Boracay. Ang sabi sa kanya ni Benedict ay sa Boracay nito nameet ang nobya.

Pero hindi kasingsakit kagaya ng pagkamatay ni Mylene… She blinked her eyes rapidly ng maramdaman ang pamamasa ng gilid ng mga mata. Ipinagpasalamat niya at hindi ganuon kaliwanag sa kinaroroonan nila. She can hide the tears from him.

He saw pain and agony in her face. And dear Lord, how he wanted to console her and hold her in his arms. Ngunit abot-abot ang pagpipigil nito sa sarili. Dahil the moment that he will hold her, he did not know how far will he go. He surely know na hindi lamang yakap ang gusto niyang ibigay sa babae. She looked so beautifully vulnerable!

“Let’s go,” Marahas na bumuga ng hangin si Lance. Mariing hinawakan niya ang kamay ni Maureen at inakay ito pabalik ng cottage. “Baka napapagod ka na at gusto mo ng magpahinga.”

“LANCE,” her voice quivered habang nakatingala at nakatitig sa mga mata ng binata. He was looking at her intently at pakiramdam ni Maureen ay unti-unting nanunuyo ang kanyang lalamunan. She swallowed hard habang lumalakas ang tahip ng kanyang dibdib.

Now they were inside the cottage. The bed was a few inches away from her. Hindi pa siya hawak ng binata but her body was aching for his touch. His mere stare alone can set her senses afire instantly.

“Maureen…” He whispered with a hoarse, broken voice. Kanina ang intensiyon nito ay maiwasan ang urge na yakapin ang dalaga and comfort her habang nandoon sila sa dalampasigan. That’s why he brought her in the cottage. He did not realize that being with her inside the cottage will be even worse. He took steps forward at ngayon ay gadangkal na lamang ang pagitan ng kanilang mga katawan.

Kasabay ng pagpikit ng mga mata ni Maureen ang pag-angkin ni Lance sa mga labi ng dalaga. Ang mga kamay nito ay kaagad na pumulupot sa baywang ng babae and pulled her closer against his body while their lips locked in a passionate kiss.

Pakiramdam ni Maureen ay umikot ang kanyang mundo sa pangahas na halik ni Lance. Her hands wrapped on her neck to beg for support. She angled her head to fully receive his ravishing mouth. She can feel raw hunger in his kiss that she answered back with parrallel intensity.

They seemed to kiss for eternity. Kaagad na lumanghap ng hangin si Maureen ng pakawalan ni Lance ang kanyang mga labi but only to gasp when she felt his lips on her neck, nibbling and biting her flesh.  A series of moans escaped from her lips.

“Oh Maureen…” His lips claimed her mouth once again habang ang mga kamay nito ay hindi magkandatuto sa pagtaas ng kanyang suot na sleeveles blouse.  The need within him grew monstrously that he seemed not capable of pacifying it. “Oh God, I want you.” His eyes shone with fervent desire when he stared at her now exposed breasts. Nahubad na ang suot niyang blouse. Her two peaks were now titilatingly shielded with a lacy bra. Then he hungrily bent his head down in the soft valley between her breasts while his two hands busy unhooking her bra. His mouth covered one perky nipple when he successfully unhook her bra and uncaringly threw it away.

“Oh Lance,” kaagad na lumiyad ang likod ni Maureen ng maramdaman ang pagsakop ng mga labi nito sa kanyang dibdib. Waves of shocking sensation wrecked her senses. She felt her mind blacked out. She make long moans of pleasure while his lips setting her skin afire.

“I want you Mau… I need you…” He said in between kisses.

She felt her back touched the soft bed. Pagkatapos ay naramdaman ang bigat  ni Lance na dumagan sa kanya. She closed her eyes in wanton submission. “I’m yours Lance. Take me. I’m yours.” She murmured in littany.

She was ready to surrender herself completely to this man. Ito lamang ang nakapagdulot ng ganitong damdamin sa kanya. She longed for his touch. And she wants more than just his kiesses. She felt his body jerked. Kaagad na nagmulat siya ng mga mata ng maramdaman ang paglayo ng katawan nito sa kanya. She wanted to scream her protest but went still when she saw the guilt and grim expression on his face.

“I’m sorry Mau—“

“Tell that to the marines!” She cut him off bitterly. This man kissed her early in the day and said sorry. Now he almost made love to her and what the heck but he was saying sorry again! She felt a slap on her face. She was blushing in embarrasment! At ng marealize na wala siyang suot na pang-itaas sa harapan ng binata ay mabilis na inabot niya ang kumot at ibinalabal sa katawan. Pakiramdam niya’y gustong umusok ng kanyang ilong sa galit.

“I’m really sorry—“

“That’s bullshit!” Hindi na niya napigilan ang galit para dito. She can still feel her body’s reaction to his kisses and caresses sa kabila ng rejection ng lalaki at gusto niyang iuntog ang sarili sa pader.

“Damn!” He jumped off the bed at miserableng naihilamos ang mga palad sa mukha.

Her eyes went sharper habang nagkasalubong ang mga kilay ng marealize ang inaakto ng lalaki. “Are you committed Lance?” She bravely asked. “Admit it!” The mere thought caused a bitter kick in her chest. “You’re feeling guilty for kissing another woman again!”

Marahas na nilingon ni Lance si Maureen. His eyes fierce as midnight. “Again, I am not committed. And I never feel guilty of kissing you.” He stressed every syllables. “Hindi ko lang gustong kunin ang isang bagay na alam kung nakahanda mong ibigay sa akin dahil sa utang na loob.” He sighed. “Your giving yourself to me dahil gusto mo lang makabayad sa tulong na nagawa ko sa’yo.”

At ikaw, hindi ka ba nagi-guilty for kissing another man? He wanted to throw that to her. Ngunit alam na nito ang sagot. Dahil nga tumatanaw ito ng utang na loob!  Frustrated na lumabas ng cottage ang binata. He needed to be away from her. Miles away from her to be exact. Even until now his maleness was still rock hard.

“What kind of spell did you cast on me sweet mermaid? The fact that you are my cousin’s fiancee did not stop me from wanting you fill my bed…” Damn! Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan nito habang tinutungo ang restobar ng resort. Pagdating sa bar ay kaagad na nag-order siya ng whiskey. He needed to correct his life and stop his insanity habang kaya pa niyang gawin iyon. Maureen screwed his life, his values and his mind! Muli na naman siyang napabuntong-hininga.

Chapter 5

KAAGAD na nagmulat ng mga mata si Maureen at napabalikwas ng bangon sa kama. Kanina pa niya hinihintay si Lance. Nakatulog na lang yata siya’y hindi pa rin ito bumabalik. Saan kaya nagpunta ang binata?

Nakahinga siya ng maluwag ng makita si Lance na nakahiga sa couch sa gilid ng silid malapit sa bintana. Napapailing na pinagmasdan niya ang kalagayan nito. Surely he was not comfortable habang nakahiga sa couch. Masyadong maliit iyon para sa malaking katawan ng lalaki.

“Lance…” Marahang niyugyog niya ang balikat nito ngunit umungol lamang ang lalaki. Nalanghap niya ang alak sa hininga nito. Isang buntong-hininga ang pinakawalan niya tapos ay sinubukang akayin ito papunta sa kama. But he was such a big man at hindi niya nakaya ang bigat nito. Kinuha na lamang niya ang kumot at itinabing iyon sa katawan ng lalaki.

Hinawi niya ang makapal na kurtina sa bintana and realized na maliwanag na sa labas. Siguro ay mag-aalasais na ng umaga. Muli niyang isinara ang kurtina at lumabas ng cottage. Maglalakad-lakad siya sa dalampasigan.

“NANDITO ka lang pala.”

Nilingon ni Maureen ang nagsalita and saw Lance. Basa pa ang buhok nito at halatang bagong paligo. Isang sando at walking shorts ang suot nito. He looked refreshingly handsome. Isang lihim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Maureen at isang simpleng ngiti ang itinugon sa lalaki.

Mataas na ang sikat ng araw. Nakaupo siya sa buhanginan sa tabi ng puno ng niyog kung saan nakacast sa kanya ang shadow niyon, shielding her from the rays of the sun.

Umupo ito sa tabi ng dalaga at nakipagtitigan sa malawak na dagat. Paminsan-minsan ay sinusulyapan si Maureen na tahimik lamang habang nakatingin sa dagat.

“Kumain ka na ba?” Basag ni Lance sa katahimikan. Maraming mga tao na sa paligid ang namamasyal.

“Hindi pa ako nagugutom.” She casually answered.

“Mag-aalas onse na ng umaga Maureen. Its almost lunch time.” Tumayo ito at pinagpag ang suot na shorts. “Lika, kain tayo.”

Ayaw sana niyang tumayo at sumama sa binata upang kumain. Ngunit kanina pa siya nagugutom. Muling kumalam ang kanyang sikmura. Napilitan siyang tumayo at pinagpag ang shorts at tahimik na sumunod sa lalaki na nauna ng naglakad patungo sa restaurant.

“What do you want to order?” Tanong nito ng makaupo na sila.

She shrugged her shoulders. “Ikaw ang bahala.” Inilibot niya sa paligid ang paningin. Avoiding his stare.

Tinawag ni Lance ang waiter at nag-order ng pagkain. Nang makaalis ang waiter ay nakatutok sa mukha ni Maureen ang paningin nito.

Pilit na pinapakalma ni Maureen ang nagririgodong damdamin. Alam niyang nakatitig sa kanya si Lance at pilit niya iyong iniignora. “Ilista mo lahat ng perang nagastos mo sa akin Lance. Babayaran kita pagbalik ko sa Boracay.”

Tumiim ang mukha ni Lance sa narinig. His jaws moved habang nagtagis ang mga bagang nito. “Alam kong may pera kang pambayad Maureen ngunit hindi ako naniningil.”

“Why, thank you.” Sarkastikong turan niya. “Sa dami nga naman ng pera mo ay hindi makakabawas sa kayamanan mo ang perang magagastos mo sa akin.” She remembered this man has his own yacht. He must be something para magkaroon ng sariling yate.

“Let’s dismiss this nonesense.” Exasperated na turan ng binata at tumayo. “I’ll go to the restroom habang hinihintay ang order nating pagkain.”

Nang magbalik si Lance ay nakahain na ang pagkain. Tahimik silang kumain habang pasimpleng sinusulyapan ang isa’t-isa. Kahapon ay mistulang matagal na silang magkakilala ng binata at komportable na sa presence ng isa’t-isa ngunit ngayon ay animo may pader na nakapagitan sa kanila. Panay ang kanyang buntong-hininga. Kung hindi nga lang siya nagugutom ay hindi na niya titikman ang mga nakahaing pagkain.

MULA sa kinatatayuan ay matamang pinagmamasdan ni Lance si Maureen. Kahit may kalayuan sa kanya ang babae ay nakikita niya ang kalungkutan sa mga mata nito. Tatlong araw na silang magkasama dito sa resort. Apat na araw to be exact kung idadagdag ang isang araw na walang malay ang babae.

At sa loob ng apat na araw na kasama niya si Maureen ay hindi niya maitatangging naging masaya siya.  Ngunit sa nakikita niya sa babae ay hindi ata ito masaya sa piling niya. Laylay ang mga balikat na dinukot niya sa bulsa ang cellphone at mabigat ang loob na idinayal ang numero ni Benedict.

“Lance.” Matamlay ang boses na sumagot sa kabilang linya.

Kumunot ang noo ni Lance ng marinig ang boses ng pinsan.  “Benedict, kumusta?”

Matagal na hindi nakasagot si Benedict. Sa halip ay isang buntong-hininga ang narinig niya. “May problema ba?”

“No I’m doing fine Lance. Ikaw? Musta ang negosyo?”

“Diamante Primera’s doing fine. Nasa Pilipinas ako ngayon. Been here for two weeks. Nasaan ka?” Naglalayag siya sa kanyang yate upang pumunta sa Cebu at bisitahin ang dalawa pang branch ng Diamante Primera doon ng masagip sa pusod ng karagatan si Maureen. Hindi siya natuloy sa Cebu at ngayon ay kapiling and dalaga sa isa sa mga resorts sa  Palawan.

“Nandito sa Camiguin. Matagal ko ng hindi natutukan ang pamamahala sa Villa Montalban. Ito ang pinagkakaabalahan ko ngayon.”

Magkapatid ang kanilang ama at ina ni Benedict. Benedict’s mother married a rich man in Camiguin. At nang mamatay ang mga magulang nito tatlong taon na ang nakalipas, namana nito ang Villa Montalban. Isang malawak na plantasyon ng lanzones at iba pang prutas na halos ay sumakop sa kalahating bahagi ng isla ng Mambajao, ang pinakamalaking isla sa Camiguin Islands.

Sa pagkakaalam niya ay lumalagi lamang sa isla si Benedict kapag mayroong problema o gustong mag-unwind. Mahilig ito sa lungsod at kadalasan ay nakabase sa Maynila. Isa pa ay meron itong chain of restaurants na itinatag sa iba’t-ibang bahagi ng Kamaynilaan.

“How’s your fiancee?” Hindi humihiwalay kay Maureen ang paningin ni Lance. Nakikipaglaro ang babae sa mumunting along humahalik sa dalampasigan. And she was such a sight to behold.

“Hindi ko gustong pag-usapan ang tungkol sa bagay na iyan Lance.” There was bitterness in Benedict’s voice.

“Nag-away ba kayo ng fiancee mo?”

“Tumawag ka ba para lamang kumustahin ang fiancee ko?” Tumaas ang timbre ng boses ng nasa kabilang linya.

“I’m sorry insan. Alam kong personal—“

“Kung wala kang importanteng sadya sa tawag mong ito Lance, I’m sorry but I have to go. Marami pa akong gagawin dito sa villa.”

“Benedict—“ Naputol ang sana ay sasabihin pa niya ng maputol ang linya.

KANINA pa siya nakapikit ngunit hindi pa rin makatulog. Paano ba siya makakatulog gayung katabi niya sa kama ang isang napakagandang babae? Hindi pumayag si Maureen na sa couch siya matulog at hindi rin siya pumayag na ito ang matulog sa couch. Napagkasunduan nilang magkatabi na lamang silang matulog sa malapad at malambot na kama. Which is a torture to him.

Kanina pa tahimik na nakapikit ang babae. Siguro ay tulog na ito. Iminulat niya ang mga mata at nakita ang nakapikit na babae. She seemed to be in deep sleep. Mataman niyang pinagmasdan ang magandang mukha nito. She was sleeping like a baby with lips slightly parted.

His gaze locked to her sensual lips. Tila nag-iimbita iyong hagkan niya at tikman ang tamis niyon. Ilang beses na nga ba niyang nahalikan ang mga labi nito? Yet it remained sweet at animo’y mas lalo pang tumatamis sa panlasa niya.

“Maureen…” Tumaas ang kamay niya at marahang humaplos sa pisngi ng babae. Tuluyan ng gumaling ang sunburn nito. Now her face felt velvety soft under his palm. He bend his head and gave her a very gentle kiss, afraid to meddle in her deep sleep. Bigla ay nakaramdam siya ng inggit. Buti pa ito at malalim na ang tulog samantalang siya ay mailap ang antok.

Maingat na inabot niya ang babae and pulled her face against his chest. He was breathing the soft but sweet fragrance in her long, thick locks. Ang marahang hininga nito ay tumatama sa kanyang leeg. Ipinikit niya ang mga mata. Her sweet and natural fragrant filled her nose and appeased his spirit.

Hindi na niya namalayang nakatulog siya ng mahimbing habang nakayakap kay Maureen.

“MAUREEN…” Kaagad na napabalikwas ng bangon si Lance ng hindi makapa sa kanyang tabi ang malambot na katawang yakap niya bago nakatulog. Wala ang babae sa kanyang tabi. Kaagad na naramdaman niya ang matinding kahungkagan sa kanyang dibdib.

Inilibot niya ang paningin sa paligid. Mula sa malamlam na liwanag ng wall lamp ay hindi niya nakita si Maureen. Bumangon siya sa kama at tinungo ang banyo. Baka nandoon ang babae. Kaagad na nakaramdam siya ng morning erection sa eksenang naglalaro sa kanyang isipan. Ngunit bukas ang banyo at wala doon ang babae.

Mabibilis ang hakbang na tinungo niya ang pintuan. Nasaan si Maureen? Mula sa suot na relo ay nakita niyang mag-aalasingko pa lamang ng madaling araw. Nagmamadali nga niyang binuksan ang pintuan upang makalabas ngunit hindi siya gumawa ng ingay. Nakita niya sa cottage si Maureen. Nakatayo at nakatingin sa kawalan. Hawak nito ang locket ng kuwintas na nakasuot sa leeg nito. She was too occupied with her thoughts at hindi man lang siya nito naramdaman.

Malinaw na nakikita niya ang matinding kalungkutan sa mga mata ng dalaga. At hawak nito ang kuwintas na bigay ni Benedict. Ngayon napagtanto ni Lance na bigo itong agawin ang atensiyon ni Maureen mula kay Benedict sa nakalipas na mga araw. Base sa naging pag-uusap nila ng pinsan kahapon ay mayroong hindi pagkakaunawaan ang dalawa. Ngunit alam niyang may kaugnayan pa rin ang dalawa dahil suot pa rin ni Maureen ang kuwintas.

He needs to put a period to his insanity. “Wait til you meet your match cousin. And you will be far worse than I am now.” Benedict was definitely right sa sinabing iyon. Ngunit bakit sa dinamidami ba naman ng babae sa mundo ay sa iisang babae pa sila magkakagusto!

Isang tikhim ang umagaw sa atensiyon ni Maureen. Kaagad na lumingon siya at nagulat ng makita si Lance na nakatayo malapit sa pinto ng cottage. Gulo ang buhok nito at mukhang bagong gising.

“Mukhang malalim yata ang iniisip mo .” He said while hands on his pockets.

Kaagad na binawi ng dalaga ang paningin at muling itinutok sa madilim na langit. “Wala. Iniisip ko lang kung ano ang bukas na nakalaan sa akin.” Mahina niyang pahayag. Ginugulo ni Lance ang kanyang isipan. Katunayan ay hindi talaga siya nakatulog kanina pa. Nagkukunwari lamang siyang tulog. Abo’t-abot ang pagpipigil niya sa sarili na magpakita ng reaksiyon ng halikan at yakapin siya ng binata. Halos ay ginawa niyang yelo ang sarili upang baliwalain ang epekto ng halik at yakap nito.

Nakatulog ito ngunit hindi siya. At ng hindi na makatulog talaga ay ipinasya niyang lumabas at mag-star gazing. Subalit madilim ang langit at walang mga bituin. Gayunman ay ipinagkasya niya ang sarili sa panonood sa madilim na kalangitan. Halos katulad iyon ng bukas na naghihintay sa kanya.

Bumaba ang paningin ni Lance sa kamay ng dalaga na nakahawak pa rin sa kuwintas. Tumiim ang titig nito. “That necklace seemed very important to you.” He commented icily.

She dropped her gaze habang dinama sa mga palad ang kuwintas. “This necklace is very important to me. Katumbas ito ng buhay ko.”

Napapikit si Lance ng maramdamang ang hiwa ng sakit sa puso nito sa narinig. Sa klase ng sagot ng babae ay para na rin nitong inamin that she loves Benedict very much. At alam ng binatang nagsasabi lamang ito ng katotohanan. Nasasalamin nito ang katotohanan sa mga mata ni Maureen. And truth hurts, dammit! At nasasaktan ang kanyang nahihibang na damdamin!

And right at that moment, Lance wanted to steal Maureen from his cousin and force her to love him! But that was an absolute insanity! Sa loob ng ilang mga araw ay sinubukan na niyang agawin ang atensiyon ng babae. Kahit alam niyang may nagmamay-ari na sa puso nito.

Muling nilingon ni Maureen si Lance ng marinig ang malalim na buntong-hininga ng lalaki. But only to gasp as she met those pair of dark eyes, made even darker by the grim expression on his face. But behind the grimness, she can see softness and… was it loneliness? Sandali siyang nalito sa samut-saring emosyong nagsasalimbayan sa mga mata nito!

Ang kanyang mga kamay ay mahigpit na kumapit sa steel railings as the beating of her heart intensified.

“L-lance!” She whispered his name in a croaked manner.

But it was a soft melody when it reached his eardrum. Some strands of her hair mischievously veiled her pretty face as the wind passsed by. Hinawi ng dalaga ang tumabing na mga hibla ng buhok palayo sa mukha niya.

She looked so damned seductive in his eyes at the moment. Kakaiba ang karisma ng mukha ng dalaga. Her beauty was already breathtaking na lalo pang gumaganda kapag pinagmamasdan ng matagal. At kapag nakatitig siya sa mga mata ni Maureen, those exotic eyes which silently promising him undeclarable passion, he always found himself lost in it. He took a face forward hanggang sa gadangkal na lamang ang pagitan ng kanilang mga mukha. Hinuhuli ang mailap na mga mata ng dalaga.

Lance bent his head to level their faces. Ang mabangong hininga ng dalaga ay nalalanghap na nito. Malamig ang simoy ng hangin ngunit ni hindi niya iyon maramdaman. He was engulfed with a strange feeling towards this woman. Tumaas ang kanang kamay niya at sumapo sa malambot na pisngi ng babae. He saw her closed her eyes. The thought that he can create such feelings to her that excited him most.

Ngunit muling sumingit sa kanyang isipan ang pinsang si Benedict at ang sitwasyong kinasusuungan niya. Kung sana’y hindi si Benedict ang nobyo ni Maureen. Kung ibang lalaki lamang ay wala iyang pakialam! He will have this sweet temptation for himself.

Bigla niyang binawi ang kamay at kaagad na ipinasok sa bulsa ng suot na boxer shorts. Kahit gustong-gusto niyang ikulong sa mga bisig ang dalaga ay kailangan niyang pigilin ang sarili. Maureen would be a part of the family oras na makasal ito kay Benedict.

Malungkot na tumingala siya sa madilim at malawak na kalangitan na tila nakikisimpatiya sa kanya. Maya-maya ay nag-uumpisa ng magliwanag ang kapaligiran. Matagal siya sa ganuong ayos. Nililimi sa isipan ang dapat gawin sa mga oras na iyon. Pagkatapos ay hinarap ang babae na tahimik lamang habang nakatingin sa kanya.

“What are your plans now?” Pagkatapos  ng mahabang katahimikan ay tanong ni Lance. He was looking at her. Face devoid of emotion.

Kaagad na binawi ni Maureen ang paningin at inilipat sa ngayon ay nakikita ng dagat. Oh God, she was caught off guard. Ano ang ibig sabihin nito? Is he trying to get rid of her na? Magkakahiwalay na ba sila ni Lance?

“Honestly, I don’t know.” Maureen shuddered as the chilling morning breeze passed by. Ano ang gagawin niya ngayon? Saan siya pupunta? She was already an orphan. Babalik siya sa Boracay? That place is haunted. Hindi siya makakamove on sa pagkamatay ng kakambal sa lugar na iyon. Sa loob ng ilang araw na kapiling niya si Lance ay nagkaroon siya ng katahimikan. “Siguro ay babalik ako sa Boracay.” Lihim siyang napangiwi sa sinabi. “Ikaw?”

“I will be sailing to Camiguin. I’ll give my cousin a visit.” He paused and searched for her face.

Camiguin. She heard of that place. Minsan ng naikuwento sa kanya ni Benedict ang hometown nito. At ayon sa lalaki ay maganda daw doon. The long stretch of still untouched beaches are comparable to that in Boracay. At ayon pa sa lalaki ay doon matitikman ang pinakamatamis na lanzones sa bansa. Katunayan ay meron silang Lanzones festival every month.

“Pupunta ka sa Camiguin?” He saw nostalgia in her eyes. “Saan sa Camiguin Lance?”

“Mambajao. Villa Montalban to be exact.” Lance closed his eyes for a moment. Frustration ate his heart ngunit kailangan niyang gawin ito.

“Villa Montalban!” She echoed. She knew that place very well. Although hindi pa siya nakakarating sa lugar na iyon ay madalas iyong ikuwento sa kanya ni Benedict. That was his heritage from his father. Kahit si Mylene ay hindi pa nakakarating sa lugar na iyon. Naikuwento sa kanya ng kakambal na inaaaya ito ni Benedict na magbakasyon sa villa.

“I’ll visit my cousin Benedict Montalban.” He said drily. He hated this conversation.  Oh hell, if he can just erase the existence of his cousin in this world…

“Pinsan mo si Benedict?” Hindi makapaniwalang turan ni Maureen.

Lihim na nagmura si Lance ng makita ang kasiyahan sa magandang mukha ng dalaga. Mabilis siyang tumalikod. Pagkatapos ay sunod-sunod na napabuntong-hininga. He damned well knew that this is not the worst yet. Seeing Maureen in Benedict’s arms will be far worse than any pain.

“I can’t believe this! Pinsan mo si Benedict?” Hindi pa rin makapaniwalang turan ng babae. “Oh well, this is a nice coincidence.”

Hinamig ng binata ang sarili at muling hinarap ang babae. “So you knew Benedict, huh. How are you related to him?” Then gazed at the necklace in her neck, the locket was now settled primly on the valley between the swell of her breasts.

“He was a dear friend of mine.” She smiled sweetly habang binabalikan sa isipan ang ala-ala ni Benedict.

His mouth twisted in a mocking smile. A dear friend of mine, huh! But the sweet smile on her face telling him otherwise. He groaned in dismay. “Would you like to come with me then?”

“Of course, I would love that!” Kaagad na tinanggap niya ang paanyaya nito. Ayaw niyang bumalik sa Boracay. That place was doomed! At natutuwa siyang makakasama pa niya si Lance sa loob ng ilang araw. Tapos ay makikita pa niya si Benedict sa Camiguin. She knew he was not in good condition mula ng huling araw na magkita sila. He was more than depressed than her. Kailangan nilang mag-usap na dalawa. “Kailan tayo pupunta ng Villa Montalban Lance?”

“We will sail this afternoon.” Pormal na pormal na sagot nito pagkatapos ay lumakad pababa ng cottage.

“Saan ka pupunta?” She asked him ng makitang papalayo ito. Not aware of the grim expression on his face. She was too excited by the thought na pupunta sila sa Camiguin.

“Maglilibot lang sandali. Prepare your things. We’ll leave after lunch.” He did not bother to look back. Dahil madadagdagan lamang ang sakit na nararamdaman niya kapag nakikita ang kasiyahang idinulot niya sa mukha ni Maureen. Hell be damned!

158 Responses to “Forever In Your Eyes”

  1. I love the characters, the scenery and the story moved me… I hope that you’ll write more stories like this and I wanted to see one of your crafts published and being sold in the market, for sure I’ll be your number one fan! =)

  2. sharonrosecatalan Says:

    I dedicate this story to a dear friend Maureen Santiago Gumabong. She was my inspiration for this novel’s heroine. A very intelligent exotic beauty, our high school class valeddictorian and now a certified accountant. More success to you Mau!

  3. indayaimer Says:

    s this true sha? wow! galing naman ni mau, nalagpasan nya lahat ng hirap…grabe she was strong woman super hanga ako sa kanya! really!

    at saka u make’ story genuine perfect! kaya mo na nga abutin sina helen meriz , gilda olvidado avid fan ako n’on…but of corz iba ka sa kanila d mo dapat isipin maging ikaw sila! ang kaya mo lang, dahil lahat tayo my kanya kanyang kakayahan, am i right sha? o cge igatz nalang ha, my head is eaching na… GOD LOVES YOU sha sha

  4. sharonrosecatalan Says:

    what happened with Maureen in the midst of the sea was inspired with true to life events. nangyari talaga iyon sa totoong buhay that me myself could not even believe. the real woman actually suffered worst, dahil muntik na itong makain ng pating. she was rescued by a shipping vessel. it really take a lot of guts and strong will to survive such incident.

    well, im also a survivor. nalagpasan ko ang muntik-muntikan ng pagkalunod sa ilog sa probinsiya namin… hehehe… dala lang yun ng katangahan ng walong taong malikot na bata. but oh well, i managed to survive. masamang damo kasi kaya matagal mamatay, haha! kahit tapak-tapakan man ay tutubo at tutubo pa rin. but surely that was one of the incident where God showed its presence to me (cuz i’ve been in grave danger for a lot of times). despite of the young age at hindi pa marunong lumangoy, i survived that incident without anybody’s help, aside from God of course. sinunod ko lang yung parang utos sa utak ko kung ano ang dapat gawin and presto, buhay pa rin ako hanggang ngayon.

  5. indayaimer Says:

    eh dapat pala life story mo isusulat mo e, kaya lang hirap nyan walang ending…gawan mo nalang yung maganda at entristng. hehehe..ingatz!

  6. GOD LOVES YOU….sha sha

  7. sharonrosecatalan Says:

    tsaka na life story ko. pag successful na ako and that if i reached what i aim for. marami pa ako gusto gawin… hehehe… kulang ang isang libro para isulat isulat ang buhay ko. hay… iyon yata ang pinakamahirap sa lahat pag nagkataon.

  8. hehehe! cge kahit na dalawang libro pa yan! ingatz Miss Flawless

  9. GOD BLESS!!!

  10. sharonrosecatalan Says:

    story mo muna isulat natin.. hehehe..

  11. hahaha…panu mo isulat story ko? eh wala naman akong naekwento about sa life ko! ABER???? the best talaga c sha sha,very talented…im so proud of you!

    GOD BLESS YOU…

  12. sharonrosecatalan Says:

    wait and see.. hahaha… mashock ka na lang. i’l use my psychic powers.. ahaha..

  13. ok….il just wait,hehehe! challenging to ah!

  14. sharonrosecatalan Says:

    super challenging talaga.. sasagarin ko talaga psychic powers ko nito.. haha!

  15. klangan bukas mbasa ko na ha…hehehe, anu ka robot?

  16. sharonrosecatalan Says:

    hindi lang robot.. magikero siguro. bukas ba naman agad…hehe..

  17. bakit di pwede? hehehe…biro lang,kilangan mo din ng pahinga syempre kawawa ka naman, alam ko naman ginugudtym mo ako eh, panu mo kaya gawan ng kwen2 ang buhay ko? hahaha….

  18. sharonrosecatalan Says:

    problema ko na yun.. hehehe.. just give me enough time. di gumagana powers ko pag madalian eh. nadidrain ang psychic powers ko.. haha

  19. talaga ha, cge nga…di ka ba talaga nagbibiro? oyyy…

  20. sharonrosecatalan Says:

    di nga.. basta antay lang po..

  21. hala, at anu namnan kayan yon? oist….ikaw talaga!

  22. sharonrosecatalan Says:

    akin na lang yun.. hehehe… secret poh.. hmnn… kumakati kamay ko ah.. baka bukas may perang parating. hehe.. sana nga may pera.. hay.. nauubos na pera ko.. huhu.. uwi pa ako Davao..

  23. ang ganda naman ng story na to. actually halos lahat yata magaganda. wish i can read hanggang ending. para hindi bitin. hehe…

  24. Madam sha sha pabasahin mo na c Miss kat hanggang ending..reques mo sa kanya Miss kat…hidi madamot yan, super mabait at generous yang c sha sha! cge na Madam sha sha…hehehe

  25. sharonrosecatalan Says:

    hehehe.. sure! no probs!

  26. The story was unique hopefully mbasa ko till endiny! pwede? salamat

  27. The story was unique hopefully mabasa ko till ending! pwede? salamat

  28. Me din pabasa naman ganda

  29. sharonrosecatalan Says:

    to jeeje and gazzy…sure guys.. no probs.. il post the whole story… wait lang ha.. and tnx for visiting my site.. sana balik kau palagi.. hehehe…

  30. sharonrosecatalan Says:

    sorry guys.. i was trying to edit this page with the full story but nag-eeror siya. i’ll edit this again. maybe something to do with the connection. bukas din e ipost ko ang full copy ok.. ingats sa lahat..

  31. sharonrosecatalan Says:

    ayan po napost ko na ang full copy.. enjoy reading. hope magustuhan nyo.

  32. Thank you shawee babasahin ko na to ngayon na. Salamat

  33. sharonrosecatalan Says:

    sure! no probs… pakisabi na rin kung tapos mo na basahin jeeje ha. at ikaw na rin gazzy. so i can edit this page. ciao! see yah often guys. mwah!

  34. hmmm…out na ba to? pinalitan din ang title?

  35. yup. out na po yan Mia. Binago ang Title. Forever In Your Eyes na siya. Bili ka ha… hehehe…

  36. hello rose…..
    bravo………..! i finish read it ….grabe parang forever hindi kukurap ung eyes q…..im in duty while reading this story,i like it most…..parang gusto q maging si maurren kaya lang if ako sya mamatay lng akong walang heroe kasi im not a swimmer…di ako marunong lumangoy…hahahahah
    i like the character of maurren,like q ung gurl na snobish at hard to get kahit na may medyo kiri at prangka…..ung they can handle there emotion…..i like brave woman….!
    and bout true maurren….hows she?i admire that gurl in high school time….napakabait,matalino…..i like her beauty…parang di makabasag pinggan…..a true filipina beauty….shes still single?

  37. wow! ganda ng comment ah. hehe… kakarelate ka sa character?hihi..

    tama ka… kahit nahihirapan na ok lang yan. isipin mo lang yung mga taong mas malala pa ang sitwasyon kumpara sa iyo and always do a difference. no one can do a difference in ur life except urself. life is a wheel, hindi lahat ng oras eh nasa ibaba ka, di ba?

    bout k Maureen, she’s in Gen San. still single and loving it! and pretty as ever.

  38. ayan sha ha! may ebidensya..hindi ko lang inangkin ang binigay mu ha…nabasa ni shie yon! haha..grabe kong nakita mu lang tumutulo ang laway nya este ang luha pala habang binabasa nya yon!!! nakaka relate daw kasi sya!!!! di nya makakalimutan ang forever love nya (naks).. horror naman isulat mu, tapos si shie ang bida para wala ng maiyak..hahaha

    di ba shie? oyyyyy…oopss! hwag mapikon..tira tira tayo! hahaha..love you shie, mwahhhhh!!

  39. horror naman? eh parang tinakot ko na rin ang sarili ko nun di ba. baka ako mismo hindi makatulog. at yun talaga sigurado na walang iiyak.. hehehe.. il try that one day kapag malakas na ang loob ko. though i attempted it in one of my novels.

    siyempre di yan pikon si meshel. espesyal ang name niyan and im already thinking a beautiful story for her. kulang lang talaga ako sa time kaya di ko pa maumpisahan.

  40. shaaaaaaaaaaaaaaaa………….

    hindi mo na ako lagi pinamatulog ah… kaya ayaw ko nito eh bitin na nman ako hehehehehehe next time ayaw ko na mag start pra hindi ako mabiton hehehehe joke lng sha.. i beg u sha plssss send mo skin ang d rest na chapters nito plsss hehehhehe remember ko tuloy ng work ako sa yate hehehe ganda nga tlga pang 5star..
    wait ko bukas sha??? hehehe hndi na ako makatulog sge ka..
    buti my kasama ako sa pagpupuyat dto hahahha kilala mo na sya ah..

    mis u na nga eh saan na kaya c mia??? tampo ba yun?

  41. guys actually na xperience ko man na bala..
    maybe 15 yrs old ako dat tym… may boat kami na di motor para sa pang isda kaisa gusto ko mag upd kc boat ride masaya kc yun eh so dat time wla kasama tatay ko pra pumunta ng laot.. so i offer my self na sabi ko sama ako although hndi ako pinapayagan ng tatay ko b4.. so sinama ako kasama ko kapatid ko na sunod din skin xcited na nga kmi may dala pa kming mga fuds.. ang layo ng pinuntahan nmin mga 1hrs and 30mins ung byahe nmin den marami kaming huli na isda na enjoy nga kmi..
    tpos ng prepare na kami uwi na biglang umulan hindi nman masyadong malakas pero lumakas ang alon hangang pumapasok ang tubig sa loob ng boat.. tpos pina start na ang tatay ko ung motor pra makauwi na kmi namamatay ung motor dahil cguro na basa ng tubig at umuulan pa nman at malakas ang alon… matagal na pina pa start ng tatay ko ung motor pero ayaw tlaga.. ng mumura na xa kasi mga 30mins na wla parin.. at ako naman naka upo nlng kasi wla rin ako magawa at giniginaw na ako ang nanginginig na ako sa lamig at binabgsakan pa ako ng alon.. parang malapit na masira ung boat nmin.. at nag pray nalang ako na sana hindi nya muna kami kunin kasi marami pa akung mga pangarap pro kng kng time ko na tlaga ok lng din sa akin kasi si Lord nman ng bigay ng buhay sa atin.. but i biliv na hindi nya ako pinababayan kahit saan ako mag punta anjan lng sya..

    may nakita akung boat sa malau kasi may ilaw nman ang boat nila kaya nkita ko sa malau at ung tatay ko bz sa pag start ng motor at tinuro ko sa tatay ko na tay my boat dun tapos kinuha nya ang plash light den ginalaw nya eto sa harap ng boat na nag sa sign ng tulong den nilapitan nila kami at tinalian ang boat namin sa kanila at kakilala din ng tatay ko den hinatid nla kami sa place namin..
    nang nka abot kami sa lupa subra2 pasalamat ko..
    God giv me d second life im so blessed.. kailangan lng tlaga ntin trust and depend on HIM..

    thanks sha wait ko ha? hehehehe

  42. hello gracia, am jst here..every second, every minute, every hour of the day..heehee! kaya lang binigyan lang kita space d2! hahahaahahahahahaaaa..dont u know moderator ako dati d2! noong marami pang kalaban si sha..wrong! marami palang kaagaw si sha sa loves nya! hehee! lakas ko kasi eh! ikaw mukhang di ka ata malakas kay sha ah! hahahaahahaa!!! (joke) syempre ikaw pa! magaganda ata kayo…

    cge ingatzzz!!

    GOD BLESS YOU

  43. ikaw tlaga nag papamis ka naman eh.. tampo na ako.. hehehehe
    kaya nga eh ikaw ang bida dto sa lahat kahit san mag punta jan ka talaga hehehehe ikaw pa ma laks ka nman tlaga ky sha eh..
    ok lng ung sa akin nau kaba.. isa ngaun lng ako dumationg sa buhay nyu kayu matagal na.. pro im very blessed i found u hir..
    sayu naman yan dto eh dont wori wla ka kaagaw hehehehe..
    mis u na mia tagal mo ah basta ingat ka..

  44. i recall when you said that you would never leave me
    you told me more so much more like when the time you whispered
    in my ear there was heaven in my heart
    i remember when you said that youd be here forever
    then you left without even saying that youre leaving
    i was hurt and it really wont be easy to forget
    yesterday and i pray that you would stay
    but then youre gone and oh so far away

    i was afraid this time would come
    i wasnt prepared to face this kind of hurtin from within
    i have learned to live my life beside you
    maybe ill just dream of you tonight
    and if into my dream you come and touch me once again
    ill just keep on dreaming
    till my heartaches end

    and then you left without even saying that youre leaving
    i was hurt and it really wont be easy to forget
    yesterday and i pray that you would stay
    but then youre gone and oh so far away

    i was afraid this time would come
    i wasnt prepared to face this kind of hurtin from within
    i have learned to live my life beside you
    maybe ill just dream of you tonight
    and if into my dream you come and touch me once again
    ill just keep on dreaming
    till my heartaches end

    i was afraid this time would come
    i wasnt prepared to face this kind of hurtin from within
    i have learned to live my life beside you
    maybe ill just dream of you tonight
    and if into my dream you come and touch me once again
    ill just keep on dreaming
    till my heartaches end

    keep on dreaming
    till my heartaches end

    ……para sayo yan gracia….hahahahha!!

  45. hehe… ang sweet nyo naman dalawa… may theme song pa kayo… hahaha!!!!

    nakakarelate ka pala sa kuwento Grace. buti ka pa may ganya experience. ako sa sapa lang ah. gamayan lang ko nalumos. duha ka beses lang naman ah.. hihihi…. pro eto buhi lang japon.

    cg pabasa ko na sayo. check ko pa copies ko. di ka na kahulat sa libro? hehehe… cg lang copy mo na lang ang books… di ka na naman makakatulog. pati rin ako.🙂

  46. hay sha buti dto kna.. salamat nman.. hehehehe nku sha dami pa ako kwento sana eh.. wla na sa isip ko ung iba hahahaha…
    anu kaba sha muntik na din ako sa sapa kaya sabi ng nanay ko 2yrs old daw ako malapit lng kc dati sa amin eh ung kapatid ko ngbabantay sa akin eh na enjoy ata cla sa paglalaro ayun na abot ako sa sapa buti merong bata na na mingwit ng isda ayun nakita ako dami inum na na tubig… hehehehe

    ng papamis nmna kau dalawa eh xcited pa nman ako mg open ng site na to ang ang fs ko.. thanks sha ah
    san na sha? anjan kna nman? hndi mo tlaga ako pinapatulog… maawa k nman sa akin plssssssss…

  47. para ky mia…hehehehe bakit mia? iniwan ba kita? kahit kelen hindi kita iniwan dto lng ako ako lng naman ang kinalimutan mo eh.. hehehehhe

    ni minsan hindi kita sinaktan ha??? alam mo kahit hindi tau ng kasama pro na mis din kta ikaw lng naman iniiwan mo ako lagi eh nang wlang paalam…. ng hintay ako sau ah…

    baka hindi pra sa akin yan ha? hahahahaha ok lng ikaw pa mia lakas ka skin any way thanks musta kna?

  48. hi sha
    hehehehe anyway ang galing mo ah hehehehe.. kahit ung da way ka mag express ng story nito ha? congrats alam mo feeling ko nka sakay kna ng yacht…. bakit? kc ung mga words mo maritime na maritime ka tlaga ha…

    hahahha wish ko sayu sha someday makasakay ka rin ang ganda ng feeling hehehehe..

    ang maganda sau sha marami kang mapuntahan na place pra mas lalong magaganda ung mga next mo na story sa susunod pa….

    kaya lng binibitin mo ako eh.. next time ayaw ko na mag start ng iba kc hindi ko pa ntpos ung iba eh.. inaaway mo ako eh..
    thanks

  49. haha Grace di pa ako nakasakay ng yate. kahit sa bangka… haha! demotor o hindi. except na lang yung sa Manila zoo nagboating kami. whoah… i tried my best to make it as realistic as possible. iniimagine ko na lang. and thank God, it worked. iba talaga ang nagagawa ng imahinasyon. haha! i sent you an email. pakicheck na lang ng email mo. and i really wish u can buy your yacht so u can invite me for a cruise… hahaha!!!!!!

  50. hi gracia…di para sayo ung lyrics! para din sakin un! hehehee! kumusta ka na?

  51. hahahahha joke ko lng yan mia anu kpa ayan ka na nman tampo nman…
    huo alam ko pra yan sa akin hehehehe na xperience ko rin kng pano iniwan eh ng mahal ko hahahahaha.. thanks ha kis nlng kita pra hindi ka magtampo.. mwahhhhhhhh mwahhhhh yan dalawa pra pantay hehehehe

  52. sha hahahaha thanks ha.. naku sha kahit cguro mawala na ako dto sa mundo hindi ako makabili nyan… hahahaha o di kaya maka skay man lng ako jan.. anu ka ang mahal2 ka nyan…
    eh mas malinis pa yan sa 5start hotel eh.. kahit finger prints hindi pwede jan kaya oras ka tlaga ng lilinis jan eh kahit nga may ari ng yacht ng huhubad pa ng sapatos para hindi lng ma gasgasan ung sahig..

    pag may ari ka ng yate nku poh dpat billionary ka… oh d makasakay ka lng ng yate million yun.. hehehhe pano tau maka ipon nyan sha?? hahaha kng mag asawa nlng tau ng mayaman pwede hehehe.
    pag ikaw ang customer eh biroin mo magbabayad ka ng 4,000 euro a day lng un at sa mga pagkain pa gastos lahat mga 2weks mo 150,000 euro ganyan lng?? hndi ko kaya hehehehe

    pano pa kaya kng may ari ka nyan sha eh kng sa atin ung word kng mag park k lng ng yate eh 3k euro a day hehehe ang mhal anu?
    cge mangarap nlng tau sha hehehehe or sa panaginip nlng hehehehe

    basta ikaw laki ng xpectation ko sau alam ko kaya mo yan baka ikaw nga makabili nyan someday eh.. ingat ka lng lagi mwah

  53. naks! mauna ka na bili ng yate basta makikisakay lang ako. daw damo ka ya kwrta kontra sa akon… hahaha…

    cg mangarap na lang muna tayo for the meantime. wala naman bayad ang mangarap eh.. hehe…

  54. sa pangarap nlng natin yan sha hehehhe.. kahit anung gawin ko hindi ata eh.. time can tell nlng who knows dba? baka ikaw na yun..

    anu kba? sa mga talent mo ganyang? hindi mposible kaya? wla pa ang time mo sha its too erli 4 u to hav it, but one day u wil hav 8 not d yacht but something mportant 2 u.. hehhehe
    one of ur dream!!!! kala mo ikaw lng mag hula ah.. tinuruan kaya ako minsan nghula din ako hahahaha🙂 mwah ingat

  55. one of ur dreams hehehe kulang ako lagi ah
    ..ayan kc send ka agad mwah

    mia i love u!!! clingun mo nman gna away ta ikaw… ngaman sa lalaki lng pwede ka hambal luv u haw? hehehe
    halong ka

  56. hehehe! who told you! na di pwede? love you tooooooooo ah!
    GOD BLESS

  57. yan cnabi mo narin na luv mko ako..:-D ikaw tlaga eh cge ka jan pag nawala na isang tao hahanapin mo rin.. anjan na eh ayaw mo pa.. basta ingat ka lagi ah kahit wla na ako dto sa hehehehe joke lng sha:-D

  58. GUYS san na kau??? tagal nyu nawala dto anu bayan ng papamis nman kayu eh… mis ko na kayung lahat… hehhehe mia mis mo rin ba ako? hehehehe alam ko hindi kc lagi nman tau ng kikita eh araw2 hehehehe.. ingat ka

  59. dito lang ako Grace.. hehehe.. pasensiya na talga im so upset the past few days dahil nga sa nangyari… hay… mahirap makarecover.

    pro ok na ako ngayon. game na ako uli.. hehehe…

    musta ka naman?

  60. hahahahaha game na na sha? hehehehe cge ok to.. dami ka pag message na nakaligtaan dto hehehehe.. cge take ur time ikaw pa? lakas la smin eh lalong lalo na ky mia hahaha mia anu?
    ingat sha.. eto ganun parin wlan pag babago sa buhay

  61. inspired ka pa rin? and inlove? hehehe… buti ka pa.🙂 ishare mo naman yan kay Mia. medyo inaatake na naman yun ng depresyon.

  62. hahahha inlove parin sha tlaga eh.. sa subrang inlove nga gusto ko rin e share ky mia eh..
    kaya binigyan ko xa time c mia na mka pag chat ky jay hehehe….. ganyan tlaga ako basta pra sa kaibigan ko sacrifice nlng ako hehehe..
    pag masaya c mia masaya narin ako ah.🙂

  63. bakit ako? nakuww gracia hwag kang ganyan baka maniwala c sha nyan! kala nya hindi ako mang aagaw nyan..hahaha!!!

  64. hahaha!!!!!!! ang gwapo naman ni Jay at pinag-aagawan ng dalawang mga dyosa.. hehehe…

  65. gwapo nga yan xa dami ngang akung kaagaw eh.. ewan ko bakit ako pinili nya hahahaha baka kinulam ko hehehe.. 😀 xcited din yan c mia makita c jay oyyyyyy
    hala ka sha tumitibok na nman ang puso n mia… mwah luv u mia

    musta kna sha tagal mo nawala sa ym ah bz ba tlaga? ok na ung project mo? sana ok na anu cge pray nlng natin..

  66. haha..hala ka gracia! etetct ko c jay! sabihin ko binibigay ka nya sa akin! baka di ma2loy ang kasal nyo nito..hahahha!

  67. hahaha!!! intriga to ah. ayan grasya tini-threaten ka ni Mia o.

  68. i smell trouble. handa na ko pito ah. ako referee… mapito lang ko kung may casualty na hehehe…

  69. hahaha kmi n mia mag away? love ko yan eh.. ok lng kng agawin mo skin mia basta ikaw lng ok lng ako.. pagmasaya ka masaya n ako..
    kahit sabihin mo sa kanya hindi marunong mang ayaw skin yun.. ako lng ang nag aaway sa kanya
    hahahaha..😀

  70. kaya pala. salig ka lang grasya kay indi kabalo mang-away sa imo si Jay mo. amo na panghatag mo na lang. hehehe…

  71. hahaha amu gd sha nd na kabalo mag away skun ya.. bsan sala ko pa.. mahebe lng ko ok na kmi daun ky nd xa gusto mag cry ako amu gd na ang weakness nya makita ny ako ga cry te bati na kmi daun eh hahahha..
    basta kng hapi c mia ah ok lng skun na ya..
    nd kpa mia gna himo ko pra sa imu tapos ga sungud kapa smun n sha😀

  72. sori sha gna gamit ko acount n jaceyrhae ma change na ako kigan nya ako karun hehehe.. nd ka mag sungud skun jaceyrhae ha? mwah luv u🙂

  73. hehe… suwerte ka na nga kay Jay mo kaya wag mo na ipamigay. i value mo naman yung tao… hehehe…

    hanap kami ni Mia prince charming niya ah.. haha!

  74. ok sha my value nman yan sa akin eh.. xa lng kc ang patient sa akin hehehe lagi ko pang inaaway.. nasanay na daw.. hehehe mabait nman ako sa kanya inaalagaan ko nman mabuti hehehe..iba kc tlaga ang hinahanap n mia eh cnu kaya un?

  75. sha yan na ang dream na yacht mo sha sa fs ko check mo ang ganda tlaga.. pra tlaga sau yan hahahha..pumunta ako dun pra sau mga prang celeb ung may ari.. mwah

  76. wow! nakita ko na… naglalaway na tuloy mga mata ko sa kakatingin ng mga magagandang yate… hahaha!!!!

  77. hehehe sha hndi mag tagal mapapasau din yan basta tyaga lng tlaga… baka nga mas malaki pa nga jan sau eh.. basta ingat ka lng lagi malapit na yan tlaga.. ako nga wla me pangarap khit mka pasok lng jan eh pro ngaun nakikisakay na.. hehehe ok lng un anoh? basta nakasaky na hapi n ako…🙂

  78. actually hindi ko pinangarap magka yate. makapagpatayo lang ako ng isang paaralan na ako ang gumawa at nagdesign masaya na ako… hehehe… gusto ko lang makisakay sa yate mo grasya. hehehe…..

  79. next na yun project mo na skul ah yan din ang dream ng sis ko mag patau ng skul sped teacher kc xa eh.. ayan my kapartner kna.. hehhehe gudluck
    sabi nga nya eh kahit sa maliit na muna mag smula na private skul hehehe libra nman mangarap dba? yan na sha malapit na ang dream mo who knows dba? gudluck
    basta san ka masaya suportahan ka nmin😀

  80. wow may kpartner na ako? thats a very good news! hehehe.,.. lahat naman nagsisimula sa maliit. lalo na at walang resources pa para magsimula ng malaking proyekto. hehehe… pasasaan ba at darating din tayo diyan. regards mo ako sa sis mo ah.🙂

  81. malapit nlng yan sha… hindi mo alam anjan na yan sa tabi2..basta dto lng kmi lagi n jaceyrhae mag support sa career mo hehehe… lakas ka kaya sa amin.. we mis u

  82. hmmnn… naks! lakas ko talaga sa inyo ni baby jaceyrhae ah… hehehe… im missing my site since i cud not log-on everyday unlike dati hehehe… but im okay now so im back again. babad na naman to internet… hahaha… chat tau soon grace.

    godbless! ur a god’s gift to me. thank u!

  83. ikaw tlaga sha.. lakas ka lng ky jaceyrhae eh.. alam mo nman yan spoiled sa akin at ky dady nya yan ang bilin n dady eh kng anu gusto n jaceyrhae…
    na mis ka nga nmin subra eh… basta wag ka lng mag pupuyat masyado take time to rest…
    malapit kna sha… mabilis lng yan hindi mo alam na xperience mo na pla kng anu gusto mo sa life mo oh dba.. hehehe

  84. hehehe.. ang cute naman kasi ni baby eh kaya spoiled. oks lang yan ah. kiss ako sa baby…

  85. subrang spoiled nga yan… may pasalubong pa yan lagi pag uwi ko yan ang bilin eh…naiwan ko kc pag nalabas ako eh kya pasalubong nlng sa kanya..

  86. wag naman masyado spoiled para hindi magiging sakit ng ulo pag lumaki na… hehehe… bsta ba sapat sa pagmamahal ng parents.🙂

  87. hehe hindi naman xa spoiled tlaga.. pag nasa tama lng xa spoiled.. gusto nga n jay military dsipline yan eh kc Cor commander yan c jay nung hgh skul gusto nya pag my mali lagot xa hehehe.. pag tama nman c jaceyrhae subra spoiled. nga pro mabait nman yan.. tinutulungan nga ako eh🙂

  88. wow galing naman. pwedeng-pwede na magpamilya.. hehehe

  89. pwde na ba? hehehe cge planuhan ntin… pra makarami hahahaha😀 este pra mka pag ipon pla hehehe sa hirap ng buhay ngaun… hirap bka kahit gatas hndi ako mkabili anu?

  90. tamang-tama papunta na si darling jan sa Malta… wow! happy family na sila…

    hay… inggit ako…🙂 ahaha!

  91. babyjaceyrhae Says:

    nku hndi pa alam kng matuloy talaga.. ikaw nga dami na blessings eh.. basta take ur time sha hehehe dami pa kasunod eh my pumupila na hehehehe…🙂

  92. ano na balita boss?

  93. babyjaceyrhae Says:

    matuloy na ako hay thanks naman ky Lord dami tlaga blessings eh sunod2 na hehehe xcited lng cguro makita ka at c jaceyrhae xcited na umuwi hehehe

  94. wow! salamat tuloy na tuloy na c bossing. magkikita na rin tayo sa wakas… hehehe… goodluck and see u boss!

  95. babyjaceyrhae Says:

    hehehe tuloy2 nga ang probs ko wla ako pamsahe wahhhhhhhhh…… pano kya eto.. bka hindi na matuloy huhuhu😦 xcited pa nman ako sha

  96. […] Nakakalimot Ang Puso Passionate Encounter Forever In Your Eyes Noon, Ngayon at Kailanman Let Me Love You If Hurting Is Loving Possibly related posts: […]

  97. ang cute naman poh ng story……..pero mas maganda poh kng kmplete….hehehe…pwede ko poh bang mabasa ung mga nxt chapters??? ingat poh…god bles and mor power….

  98. babyjaceyrhae Says:

    meng pwedeng pwede ah… ganda anu? ask mo lng c sha bigay nya sau mabait naman yan eh… at nag sheshare din yan… bz pa kc c sha eh pag mag online ulit yun… cge ingat daam ka sto lagi para maabutan mo c sha hehehe.. tker🙂

  99. ahmm…
    miss sha…
    bitin ako…pwede puh pki post na ri ung kasunod na chapter
    tnx poh

  100. hi kate!

    nabitin ka ba? sorry… hehe… teasers are meant to do that… hehe…

    anyways, i can send u a copy of the book. fortunately meron pa ako extra nito. taga saan ka ba?

  101. hi meng!

    musta? again sorry… nakakabitin nga talaga. but the book is already released so the publisher is prohibiting to post the full copy here na. taga saan ka ba? padalhan na lang kita ng book para di ka na mabitin… hehehe…

  102. hello mis sha….binasa q kc 2ng novel and i really like it kaso bitin hehehe…

    pwede po request if pwede na mbasa ko rin ito?tnx…..

    …U

  103. kaginayon talaga ng story, ang galing mo talaga ate sharon.na bitin lng ako pero ok lang.thanks ate.

  104. sharon rose Says:

    hi ecarg! musta na?

    hi honey! kaginayon? whats that means? di ko maintindihan… hehehe… anyways, thanks for the appreciation.

  105. hello po miss sha..k lng po me kau po?..

    pwede pa po request if pwede… bnasa ko kc ds story tz very nice po tlaga….kaso btin hehehe

  106. sharon rose Says:

    hi grace! nag-email ako sau..pakicheck! tc

  107. sharon rose Says:

    hi honey! may email din ako sau…🙂

  108. ok check q po miss sha…

    thanks..U

  109. sharon rose Says:

    no probs! enjoy!

  110. hmm…”kaginayon” po means napakaganda sa bicol po yon….nareceive ko po ung file ng forever in your eyes. ate sha salamat ha…..

  111. sharon rose Says:

    ah… okies.. tnx!

    cg enjoy!

  112. ang ganda pu nito,nkabili na rin pu ako nito…ang ganda ng story nung bata pa sila..ehehhe…godbless po ate sharon…

  113. sharon rose Says:

    hi jen! thanks for buying. salamat salamat… hehehe…

  114. sessille Says:

    hi sha! fan mo ako d2 sa US, maganda ung Passionate Encounter🙂 tpos itong Forever in your eyes ska If Hurting is Loving kya lang bitin😦 pede magrequest? pwede ko ba mabasa ung whole story? kung pwede lng. Hirap kasi d2 sa tate alang mabilhan ng MSV kya nga ngppbili me jan sa Pinas kung meron umuuwi na katrabaho ko. Iniipon ko tpos inuulit kong basahin ksi hindi nkakasawa. Sana u can grant my request. Take care always at sana marami pang mga novels….

  115. hi sha me ulit🙂 nangungumusta lang…

  116. sharon rose Says:

    hi sessille!

    wow ha umabot na pala sa US ang mga novels ko? hehehe…kakatuwa naman yan. i was glad you liked those stories.

    saan ka pala sa US?

    and dnt wori, mababasa mo rin yang if hurting is loving.

    ingat lagi!

  117. sharon rose Says:

    ano nga pala email ad mo sess?🙂

  118. Thank you very much Sha!! I really appreciate it.
    D2 me sa California, sa East Bay malapit sa San Francisco.
    Libangan ko na talaga magbasa lalo na pag stressed sa work.
    Dami ko na nga collection hehehe ipapamana ko pa sa mga anak ko yan
    para fluent cla sa Tagalog d ba?

    O sya cge I wont take much of your time kasi lam ko nmang busy ka.

    Take Care and thanks sa copy.

    I’ll keep in touch.

  119. sharon rose Says:

    ic… nice… marami nga talagang pinoy sa CA.

    yup, mas maganda na fluent pa ring magtagalog ang mga anak mo. kahit na magka-american accent pa yan basta marunong din ng tagalog. para multilingual ang labas.

    cg ingat!

  120. hello ms sharon!!!

    nkakaadik po ung mga novels nyu…tlgang mg2nd ska full of emotions… d lng bsta mgnda ska gwpo ung mga chracters, my positive attitudes dn cla.. d ako nguuto po ha…

    sna mbsa ko 2 ng buo…pde po b? pdala nyu nmn po skin..plssssssssss…slamat po!

    more power!!!

  121. sharon rose Says:

    salamat sa papuri… i love it!

    i’ll try my best to share this story. dati kasi namimigay ako… pero wala na ako copy… uhuhu… pati ako nawalan ng copy at naghahanap din ako. i’ll check msv kung meron p sila mga copies so i can buy directly. sana meron…

    pakiantay na lang bianca ha…

    tc girl!

  122. hello po ulit!

    tnx po s pgreply…ang saya!

    gnun po b? syang nmn…pde po b thru email n lng? kung pde lng po…

    tnx po ulit…

    God bless!!!

  123. i would love to… but nasabon na ako ng MSV… hehehe… nakalink pa naman ito sa kanilang website and mind you they often check my site. published na kasi to kaya nasa kanila na ang copyright right.

  124. ok..i understand…tnx po s pgreply…

    TC!

  125. sorry girls.. kung pwede nga lang lahat eh padadalhan ko kayo ng books. but i’m really running out of copies. i used to please readers, if you may notice, but some things are out of my control. hope this will be understood.

    last week i went home to my parents house para magbakasyon. I was glad I saw my mom still had some of my books kept. I asked for them. ayaw pa sanang ibigay pro napilitan. Sabi ko mukhang makukumpleto na ang ipapadala kay cherry.

    But three days ago, an aunt from Zamboanga visited and had asked to see my books. My cousins loves reading pbs and she introduced it to her. Now I’m looking for those books, can’t find it anymore. Maybe nadala ng pinsan ko pauwi. Though I want to give it to her, sumkit tuloy bigla ulo ko…

    huhu…

    That’s how im eager to let everybody read my novels. that’s where my happiness came from.

    Hope you understand…

  126. hi ms. sharon..
    is this novel still out in the market?? can i buy it in national bookstore?? i really want to read it.. i find it very intriuing on what might happen when they arrived in Camiguin..😉 have a wonderful night

  127. sharon rose Says:

    yes jaja… out na rin ang novel na ito. try mo punta sa NBS if meron ka pa makita. just try girl.. no harm.. or you can wait pag nakuha ko na ang ilang mga copies that I can sell online…

    Malalaman mo dun kung ano mangyayari sa Camiguin, hehehe…. you know between Maureen, Lance and Benedict.

    tc!

  128. hello poh ask ko lng sana when po update netuh story ?.. saka po yung passionate encounter ?

  129. wLa pa din update😦 dumadaan Lng poh😀 sana next time may update na😦

  130. Hi ms. sha!

    happy new year!

    i’m an avid reader of ms. eve’s pb, and i came across this site…
    i had already read all of your pb excerpts, which is so great, kaya lang bitin…
    i had also looked for your pbs in bookstores… in different malls… but unfortunately i found nothing, not even a single book… hay…😦

    i am just wondering if you can help me with my dilemma… please…
    i love reading books, and your books will be a nice addition to my collection…

    hope you could help me to have a copy of all of your books…

    hoping for a good feedback…🙂

    tc and god bless…

    keep it up…🙂

  131. To commercialize in terms of quality rather than cost, and in order to specialise accordingly, you require to adopt the classical format of the 4 Ps marketing plan. That is, Price, Product, Place and Promotion evidently you know the heavy properties of the product, and the cost, but for place you should remember approximately the type of individuals who are willing to give over 4x price of competing product whereas the second-class option may be sold where accent is on cost, your ware will be suited to places/distributors where the customers will be willing to pay for quality. Thank you for this article! I’ve just learned a decisively unbelievable web 2.0 source about real marketing Examine it!

  132. Great discussion. And I REALLY like that you practice what you preach. Thats when you can tell a post has come together.
    And Im also fascinated by how fresh you made the routine [admit it: what you just shared has been regurgitated millions of time. ;-)].
    Ben Johnson said people dont need taught as much as they need reminding.
    Good work.

  133. Found your site on bookmarkingservice today and really liked it. I bookmarked it too and will be back to check it out some more later .. thanks!

  134. hello again!! na published na tong book na ito? kasi di ko mahanap sa mga bookstore eh,, sayang maganda pa nman yata sya..

  135. sharon rose Says:

    yup! napublish na ito under my special valentine…

  136. hello ms. SR, can u put some more chapter on this novel? di na kasi yata sya available sa mga book store eh,, wawa naman kaming di pa nababasa ito in full.. thanks

  137. how can we get copies of your novels? tnx

  138. Hi Miss S, makaka avail pa po ba kami ng book na to?…

  139. Just looking at your site on my brand new Google Phone , and I wanted to see if it would allow me reply or if it made me go to a pc to do that. Ill check back later to see if it worked.

  140. Thanks for an idea, you sparked at idea from a perspective I hadn’t given thoguht to yet. Now lets see if I can do something with it.

  141. sharon rose Says:

    Hi Guys! I updated this story with few chapters! Enjoy!

  142. wow,

    tnx for the update…sana po madagdagan pa ito…galing mo miss sharon…

  143. sharon rose Says:

    Hi Loy! tnx for dropping by!

  144. Thats some great basics there, already knew some of that, but you can always learn more. I doubt a “kid” could put together such information as dolphin278 suggested. Maybe he’s just attempting to be “controversial? lol

  145. ms SR pweding pa dagdag pa ng ilang chapters pls… di ko na makita ita sa kahit anong bookstore eh,, plsssssssssssss

  146. I will use your advice from now on. Jaap

  147. Do you use a kind of monetary gift box where I may mail donation in PayPal? I would enjoy to reward you for your subject material.🙂

  148. rochelle Says:

    hi ms sha…i loveeeee this story kaso bitin na bitin ako at wala akong makita sa sm…can u send me the story? plssssssssssssssssssssss?????? thanks a lot eto po email add ko…rochelleramos_914@yahoo.com….salamat

  149. ahm pwede ba mag tanong kung kailan na published ung story na iyan at sino ang nag published ass ko kasi ehh hahaha🙂

  150. Hi Sharon..may complete set ka ba ng mga books mo kasi hindi ko alam where to buy eh…ung mga MSV? kasi meron na akong LM mo ung first book mu dun..hopefully to hear from u soon…or maybe u can give me ur cp # so i can text u:)

  151. Whats up! Fascinating post! I have been a ordinary visitor (much like addict :P) of your website but also I had a question. I’m never absolutely sure whether it is the right web site to question, but there are no spam comments. I get comments for example lTkLJcwatch movies onlineSGxDouV every single day. Could you assist me? : ).

  152. Women are just like frogs. They have a big mouth and are scared of the stork.

  153. There is certainly much to know about it. I think above are good propositions. If you think nobody cares about you, try missing a couple of mortgage payments.

  154. I don’t work here. I’m a consultant

  155. pwede po b mgrequest?…pwede po b kaung gumawa ng stori about a rich girl who lost her voice, not actually lost but she seldom-almost not-, because of her father’s death,,,,tpos ang ending she will regain her voice to save the man she love..

  156. prang ang hirap ng request q hehe….

  157. Nice post. I learn something more challenging on different blogs everyday. It will always be stimulating to read content from other writers and practice a little something from their store. I’d prefer to use some with the content on my blog whether you don’t mind. Natually I’ll give you a link on your web blog. Thanks for sharing.

  158. You are so fantastic!!! I’ve become obsessed with your blog and I spend most of my days reading all your posts. And I made a blog account JUST to post comments. I wish I had found you sooner, and I wish you updated as much as you used to! You must be constantly busy now though because you’re so famous!
    !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: