Sharon Rose

CHAPTER 1

IPINARADA ni Alex ang bigbike sa tabi ng daan, malapit sa malalagong mga halaman upang maitago iyon. Mula sa kinatatayuan ay tinanaw niya ang malaking bahay-kastila sa kanyang harapan. Napapaligiran iyon ng mataas na pader subalit nakalitaw pa rin ang ikatlong palapag at ang bubungan nito.

The old house remained elegant despite of it being antiquated. Siguro ay maayos na naaalagaan iyon ng may-ari. The design was noticeably Hispanic. Mula sa malalapad na bintanang Capiz na may sinaunang disenyo hanggang sa pabilog at eleganteng poste ng balcony.

Mula sa bulsa ay hinugot niya ang isang gadget that looked like a cellphone. Subalit isa iyong mini-laptop. At mula doon ay pinanood kung ano ang nangyayari sa loob ng bahay. Lampas alas dos na ng madaling araw.

Ang bahay-kastila na kailangang mapasok niya ay nakatayo mismo sa tabi ng main highway at sa isang commercial area sa Downtown Davao City. Katunayan ilang metro malapit dito ay ang ilang restaurant at bars na kanina lamang ay puno ng mga tao. Katatapos lamang magsara ng mga establishimentong iyon kaya halos ay wala ng tao sa paligid.

Iyon ang oras na hinihintay niya upang maisakatuparan ang balak. Mula sa hawak na mini-laptop ay nakita niyang wala ng taong gising sa loob ng bahay. Noong isang gabi ay palihim na pumasok siya sa loob ng bahay and planted spy cameras in each corner in every floor so she can monitor and study the inside of the house. Nalaman niyang dalawang katulong ang nakatira doon at isang lalaking pilit man niyang balewalain ang pisikal na anyo ay hindi maipagkakailang isang matikas at guwapong lalaki.

Kaagad na itinaboy niya sa isipan ang imahe ng lalaking natunghayan niya sa monitor habang sinusubaybayan niya ang mga pangyayari sa loob ng bahay buong araw. Hindi ang lalaki ang sadya niya doon and she did not need any distraction. Kailangang maisakatuparan niya ng maayos ang kanyang misyon. She could not afford any miscalculation at nakasalalay sa lakad niya ngayong gabi ang mga susunod na gagawin. She needed to have her focus and should remain grounded.

Alam na niya kung saan ang sadya niya sa loob ng bahay na iyon. She needed to go inside the Master’s Bedroom. Kung saan naroroon ang antigong grand father’s clock, ang sadya niya sa pamamahay na iyon. She silently groaned in the thought that the room was occupied at the moment. At mula sa pinapanonood ay kitang-kita niya ang nakadapang bulto ng malaking lalaking tulog, naked in his birth suit.

His well built body was a sight she could not bear to miss. And Alex found herself mesmerized looking at the male body who looked lean all over. Muscled in the perfect places. Malapad ang balikat nito and he was big enough to almost occupy the antique king size bed. Her gaze stopped to his sexy butt, and she swallowed hard.

Gusto niyang maeskandalo sa nakikita ngunit binalewala niya iyon. There should not be any distraction that can ruin her mission. This is so precious to her that she could not afford to miss.

Hinamig niya ang sarili at tuluyang isinuot ang itim na bonnet. She was wearing her spy suit, black stretchable pants and black leather jacket. Suot din niya ang kakaibang sapatos na hindi nakakagawa ng ingay tumakbo man siya ng mabilis. Lumapit siya sa pader at itinago ang sarili sa mayabong na halaman na nakatanim sa gilid ng pader. Kinuha niya ang nakasukbit na animo ay baril sa kanyang baywang, aimed the branch of an Acacia tree na nasa tabi lamang ng bahay and pulled the trigger. Isang manipis ngunit napakatibay na lubid ang lumabas doon at umangkla sa sanga ng puno. Na siyang ginamit niya upang makaakyat sa mataas na pader hanggang umabot siya sa puno ng acacia.

Mula sa puno ay lumundag siya sa balcony na nasa ikatlong palapag ng bahay. Gamit ang isang susi na kayang buksan ang lahat ng kandado at lock ay binuksan niya ang pintuan. Kadiliman ng gabi ang sumalubong sa kanya. She put on her night vision spectacles. Pagkatapos ay hinugot ang baril na nakakabit sa kanyang hita. Hindi iyon tunay na baril but a tranquilizer. At sa tiyak na mga hakbang ay tinungo ang Master’s Bedroom.

Maingat na pinihit niya ang seradura ng pinto. Isang malakas na singhap ang pinigilan niyang pakawalan ng mabuksan ang pintuan at makita sa malapitan ang hubad na katawan ng lalaki sa kama. Mula sa malamlam na liwanag na galing sa lamp shade ay mistulang isang natutulog na pagan god ang lalaki. His bronzed and athletic figure looked delicious. And the mound of his butt looked so sexy. Oh well, he has the sexiest butt she had ever seen.

Kaagad na pinagalitan niya ang sarili ng mamalikmata sa nakita. Definitely hindi iyon ang unang pagkakataong nakakita siya ng katawan ng lalaki. Limang taon din siyang tumagal sa Los Angeles where she constantly visited the beach. Where all the sexy hunks used to roam around in bare trunks.

She pulled her gaze off his body. Wala siyang pakialam sa lalaking ito. Pagkatapos niyang makuha ang sadya sa bahay na ito ay hindi na niya ito muling makikita pa. At kapag natapos na niya ang misyon ay muli siyang babalik ng Amerika. Kung saan naghihintay ang trabaho niya. Buti na lamang at pinayagan siyang magleave ng isang buwan. Iyon ay dahil namatay ang kanyang ina. At katatapos lamang niya sa kanyang misyon. Had she been in an unfinished mission ay hindi siya papayagang makauwi. Ganuon ka demanding ang uri ng trabaho niya.

Maingat na lumakad siya palapit sa antigong grand father’s clock. Nahigit niya ang hininga ng makita ang pendulum niyon. Iyon ang sadya niya. Sa loob ng pendulum na iyon na animo ay isang locket nakatago ang unang clue na magtuturo sa kanya ng susunod na gagawin.

Napapitlag siya sa pagkakatayo ng marinig ang mahinang ungol ng natutulog na lalaki. She aimed the gun at him subalit hindi na ulit ito gumalaw. Nakahinga siya ng maluwag. Muli niyang hinarap ang antigong grandfather’s clock. Mula sa bulsa ay hinugot niya ang isang napakatalim na gunting. Hinawakan niya ang pendulum at ginupit ang tali niyon.

“Hey!”

Patay! Nagising niya ang lalaki! Mabilis na pumihit siya paharap dito upang paputukan ito ng hawak na baril but she lost her focus when she saw him standing gloriously naked in front of her eyes. Mabilis na naglakbay sa kabuuan nito ang paningin niya. Her stare dropped to his masculinity. A gasped came out from her mouth. Why, he already was big despite of the fact that he was not yet erect.

Tumuwid ang pagkakatutok niya ng baril dito ng mahamig ang sarili. Subalit bago pa niya maipaputok iyon ay mabilis na nasipa nito ang kamay niya. Lumipad sa carpeted na sahig ang baril. Mabilis na isinilid niya sa bulsa ang hawak na pendulum at iniumang ang sarili upang labanan ang lalaki. But she could not get her focus. Because his naked body was a temptation and distraction she could not resist.

Well, she had the pendulum anyway. Ang dapat niyang gawin ay tumakas na lamang. She headed to the door. Subalit kaagad na isinara ng lalaki ang pintuan at iniharang ang sarili doon. She looked at the window for alternative. Subalit napapaligiran iyon ng bakal na grills. Kailangan pa niyang paputukan iyon para makalabas siya.

Muli niyang hinarap ang lalaki. At sa kabila ng sitwasyong kinasusuungan ay hindi niya naiwasang pag-aralan ang guwapong anyo nito. He was an obvious mestizo. Matangos ang ilong, bilugan ang abuhing mga mata, makakapal ang kilay, manipis ang mga labi at ang hugis ng mukha ay typical sa mga Caucasians. He was also tall, towering inches above six feet. At malapad ang kaha ng katawan. Though his skin was bronzed and tanned, it added more to his charisma. And dear Lord, but the man was sexily handsome! Puwede itong ihilera sa mga Hollywood hunks sa US. And she felt uncomfortable under his angry, penetrating gaze.

“Remove your bonnet thief!” Maawtoridad na utos nito.

Lihim siyang napamura. If only he could cover his nakedness at hindi ganitong nawiwindang siya sa harapan nito. Nanatili siyang hindi gumagalaw sa harapan ng lalaki. But she was watching his movement. Ngayon ay unti-unti itong gumagalaw patungo sa direksiyon ng baril. At alam niya ang binabalak nitong gawin.

Kailangang maunahan niya ang lalaki. Ngunit mula sa kinaroroonan ng baril ay mas malapit ito. She needed to move quicker than him or she will be dead. Well, hindi siya mamamatay. Subalit masisira ang misyon niya pag nangyari iyon.

She had a real gun in her chest. Subalit hindi niya iyon gagamitin. Ang misyon niyang ito ay makuha lamang ang pendulum at hindi kasali ang pumatay ng isang tao. Malaking lalaki ito but her knowledge in Martial Arts will give her a pretty advantage at hindi na niya kailangang gamitin ang baril. And dear Lord, kung ganito kaguwapo ang kaharap niya ay hindi niya yata kayang patayin ito.

Hey, Alex what is happening to you? Huh, she was in a middle of danger but she still managed to entertain such thoughts in her mind. How foolish of her! Minura niya sa isipan ang sarili and forcefully regained her focus. Hindi siya dapat paaapekto sa lalaking ito kahit gaano pa ito kaguwapo.

Nang umakmang gumalaw ang lalaki upang abutin ang baril ay mas mabilis ang ginawa niyang pagkilos. She made a quick jump at sinipa ang baril palayo. She saw his jaws moved. Subalit nanatiling relax ito. Samantalang siya naman ay mas lalong nadagdagan ang pagkailang. He was moving as if he cared nothing about his nakedness. At gustong-gusto niya itong batuhin ng kumot!

She was ready for his next assault. She was on the defensive side ngunit sanay naman siya doon. She inched her way near the gun. And lalaki ay lumapit din sa direksiyon ng baril. At nang akmang pupulutin niya ang baril ay naging mabilis ang pagkilos nito. Isang malakas na sipa ang tumama sa kanyang paa at natumba siya sa carpeted na sahig. Kasabay ng mahinang pagibik ay mabilis siyang bumangon. Nakita niya ang muling pag-atake ng lalaki subalit nakahanda na siya at kaagad na nakaiwas. Ang mga sumunod na sandali ay palitan ng suntok at sipa. Naiilagan niya ang lahat ng atake nito. At the same time ay naiilagan nito ang mga atake niya. Ngayon ay pareho na silang humihingal.

Sa gilas na ipinakita ng lalaki ay hindi niya maiwasang humanga. He must be a Martial Arts expert upang magawang labanan ang isang tulad niya. She was already a black belter. At kokonti lamang ang mga taong nagagawang lumaban sa kanya.

Nang muling umatake ang lalaki ay muli niyang nailagan ito subalit hindi niya inaasahan ang nangyari. Natagpuan na lamang niya ang sariling bihag nito. He was holding her from the back. And the touch of his naked flesh grilling against her body stirred something from her. Bigla siyang naconscious sa posisyon nila ng lalaki. He was holding her as if yakap siya nito ng mahigpit.

“Now, surrender freely or I’ll wring your neck.”

Ang hininga nitong tumama sa batok niya ay lalong nakadagdag sa mahiwagang damdaming dulot ng pagkakalapat ng kanilang mga katawan. Mariing ipinikit niya ang mga mata upang mabawi ang katinuan. In a swift movement, napakawalan niya ang sarili rito at isang flying kick ang kanyang pinakawalan.

Sapol sa dibdib ang lalaki. Bumagsak ito sa sahig. Iyon na ang pagkakataon niya upang makatakas. Mabilis na tinakbo niya ang pintuan at binuksan iyon. Subalit bago pa man siya makalabas ay naramdaman niya ang pagtama ng isang bagay sa kanyang likod. At kasabay noon ang biglang panghihina ng kanyang katawan. Natumba siya sa sahig at pagkatapos ay nawalan ng malay.

CHAPTER 2

NAGISING siyang masakit ang katawan. She tried to move her hands subalit hindi niya iyon maigalaw. Kaagad na nagmulat siya ng mga mata at nakitang nakatali ang mga kamay niya sa kanyang likuran. Ngunit mas lalong nanlaki ang mga mata niya ng makita ang kanyang ayos.

Nakaupo siya sa isang bakal na upuan. Hindi lang mga kamay niya ang nakatali kundi pati ang kanyang mga paa. And Jesus, but she was almost naked. Panty at bra na lamang ang nakatabing sa katawan niya!

Ano ang nangyari? Nasaan siya? Malakas ang kabog ng kanyang dibdib ng ilibot niya ang paningin sa paligid. Puro mga salamin ang nakikita niya. Might be a one way mirror. Kasabay ng pagbabalik ng kanyang ala-ala ng nagdaang gabi ang pagbukas ng pintuan at pagpasok ng lalaking hinding-hindi niya makakalimutan ang pagmumukha.

“Buti naman at gising ka na.” His smoldering gray eyes hovered all over her body. Brad could not help but admire the thief’s enchanting beauty. Last night, habang nakikipaghamok ito sa magnanakaw ay ni hindi pumasok sa isipan nito na isa pala itong babae. And it was a total surprise to him ng masilayan ng buo ang pagmumukha nito.

She was a dangerous hot woman from head to foot. She has an alabaster skin that seemed to enthrall his senses and blind his eyes. And she has curvaceous body that he wanted his fingers to explore every corner and sides of it. At kung hindi nga lang ito mismo ang nakahuli sa babae ay hindi nito kailanman iisipin na isa itong magnanakaw. Malayong-malayo sa itsura nito.

When he removed her sunglasses, what he saw was a fragile woman face. At hindi tigasing mukha ng isang criminal. At nang tanggalin nito ang bonnet, lumantad sa paningin ng lalaki ang malambot at mahabang buhok. Hindi man ito makapaniwala sa natuklasan subalit huli na ang lahat. Nabaril na nito ang magnanakaw.

He could not fathom it, ngunit bigla itong nakaramdam ng matinding kaba sa isiping napatay nito ang babae. He instantly grabbed her arm at pinulsuhan ito. He was holding his breathing at ng maramdamang may pulso pa ang babae ay nakahinga ng maluwag. He searched for the wound. But he could not find blood. Hinubad nito ang suot na jacket ng dalaga. Nagsalubong ang mga kilay ng makita ang nakasukbit na baril sa dibdib nito. He removed the gun and the holster in her chest. Pagkatapos ay hinubad ang black overall na suot ng babae. He swallowed hard as he saw her upper torso. And marveled at the breathtaking sight of her beautiful breasts na ngayon ay natatabingan lamang ng itim na bra.

God, but the woman has alabaster white skin and surprisingly desirable breasts. While looking at her, so sexy and seductive in almost naked state, he instantly forgot the image of the thief that he caught awhile ago. And he can feel the wild reaction of his body. Niyuko nito ang sarili and saw his manhood pulsating. He uttered incomprehensible curses at kinalma ang sarili.

Bumaba ang paningin nito sa makitid na baywang ng babae, pababa sa malapad na balakang. Ang overall na suot nito ay nakababa hanggang sa baywang at nagkasalubong ang mga kilay nito ng makita ang mga nakasabit na gadgets sa hita ng babae.

He totally removed the overall. Ngayon ay nakaunderwear na lamang ito. He moved her so that he can see her back, to check her body further. And he saw the small needle in her flesh. Tranquilizer? Hindi ito nagkakamali sa bagay na iyon. So she was not using the real gun at all but a tranquilizer!

Brad could not understand but felt relieved. Now he was sure that he did not shot the woman. And that she was not wounded. Ngunit sino ang babaeng ito? At bakit ganitong mga gamit ang dala nito?

He looked at the grandfather’s clock in the corner of the room. Iyon ang sadya ng magnanakaw. Wala na ang pendulum. Mula sa bulsa ng jacket ay kinuha nito ang pendulum. It was made of metal. At hindi iyon kamahalan. He did not scrutinize the pendulum further. Inilapag nito iyon sa sahig at inusisa ang ibang gamit ng babae. Hindi pangkaraniwan ang mga gamit na nakikita nito.

Sobrang high tech ng mga iyon at wala pa sa Pilipinas. This woman was not just an ordinary thief. At hindi lamang simpleng pagnanakaw ang ginawa nito.

Muling lumipad sa mukha ng babae ang paningin ng binata. Malalaman din nito kung ano ang talagang pakay ng babae sa pamamahay niya. And he was determined to uncover her real identity.

And now the woman was wide awake. And she was looking so hot and alluring sa ayos nito habang nakatali sa upuan. And he was thankful he did that. Dahil malaya nitong mapagmamasdan ang kagandahan ng babae.

Alex felt her blood boiled in distaste. Gusto niyang tumayo at pagsasampalin ang mukha nito base sa malisyang nakikita niya sa mga mata ng lalaki. He was staring at her naked body from head to foot. At tumatagal ang titig nito sa kanyang mga hita at dibdib. At bakit ganito ang ayos niya?

“You have no right to do this to me,” nagtagis ang kanyang mga ngipin. Ngayon niya gustong pagsisihan kung bakit hindi niya ginamit ang tunay na baril dito. Puwede naman niyang patamaan ng bala sa ibang parte ng katawan nito ang lalaki. A bullet in his leg will not kill him.

A corner of his mouth twisted in a mocking smile. “You are wrong lady. I can do worse things to you in fact. Pumasok ka sa loob ng pamamahay ko. You stole an item that I could not think as valuable. Aside from of course, antique ito. You could have stolen something else expensive. But still, isa ka pa ring magnanakaw na pumasok sa loob ng teritoryo ko.”

Mariing naipikit niya ang mga mata upang pigilin ang pagbugso ng galit sa kanyang dibdib. Ngayon ay palpak ang misyon niya. Ang pakialamerong lalaking ito ang sumira sa mga plano niya! Oh well, hindi pa naman talaga sira ang lahat. Ang kailangan lang niyang gawin ay makatakas dito at muling ipagpatuloy ang misyon.

“Ngayon mo sabihin sa akin kung sino ka. Bago ko tawagan ang mga pulis at ipakulong ka.” He looked at her eyes and enjoyed the rush of frustration in it. Ngayong nakadilat ang mga mata ng babae, he noticed the shape of her dark eyes. She has Japanese features at sa biglaang tingin ay mapagkakamalang Haponesa. Ngunit wala sa accent nito ang Japanese Language. But instead, she had a distinct American accent. At ngayon ay mas lalo itong naintriga sa babae.

Hindi siya sumagot. Sa halip ay palihim na pinagala ang paningin sa paligid upang makahanap ng paraan kung paano ang makatakas. But what she needed to do first ay ang makawala mula sa pagkakatali. Sinubukan niyang igalaw ang mga kamay subalit mahigpit iyong nakatali. Ganuon din ang kanyang mga mata. Sa katunayan ay sumasakit na ang mga iyon. Why, sinisiguro talaga ng lalaking ito na hindi siya makakawala.

“Isang napakagandang magnanakaw. Mysterious and so damned sexy!” If she had not responded to him awhile ago, iisipin ni Brad na hindi ito naiintindihan ng babae.

Napataas ang mukha ni Alex upang tapunan ito ng pansin. And she saw the spark in his gray eyes while looking at her body. His gaze seemed to touch her flesh everywhere. Nag-init ang kanyang mga pisngi. She wanted to cover her body from his haunting eyes subalit wala siyang magawa. Frustrated na lihim siyang napamura. At isinumpa niya sa sariling pagbabayarin niya ito oras na makawala siya sa pagkakatali.

Isang patuyang ngiti ang iginanti niya sa papuri nito. Alam niyang isa siyang magandang babae at may maalindog na katawan subalit sinabi nito ang mga papuring iyon as if he was harassed to do so.

May suot na itong damit ngayon. Isang boxer shorts at manipis na sando. Yet she can’t help but notice how sexy his body was. Lalo pa at nakita na niya ang kabuuan ng katawan nito. Kahit pa sabihing bihag siya nito at hindi niya gusto ang ginawa nito sa kanya, hindi pa rin niya maiwasang pigilan ang sarili sa paghanga sa kaguwapuhan nito. He was indeed very attractive! At hindi lamang literal na panganib ang naaamoy niya kundi panganib din para sa damdamin niya.

Ngayon lang siya naapektuhan sa presensiya ng isang lalaki. She was known in her work as cold and composed. Sa lahat ng pagkakataon ay hindi nawala ang focus niya. Not until last night. How could she control herself and stay focused gayung ang kaharap niya ay isang hubad na hunk?

Buti na lamang at walang kinalaman sa trabaho ang lakad niyang ito. This was personal. Kung hindi ay mapapahiya siya sa mga kasamahan sa unang pagkakataon. She looked away from him.

“Alam kong hindi ka lang isang ordinaryong magnanakaw. You have high tech gadgets far beyond what the thief in the country can have.”

Nanatiling pormal ang ekspresyon ng mukha niya. Muli ay hindi siya umimik. Walang ibang taong nakakaalam ng tunay na pagkatao niya maliban sa mga kasamahan niya sa trabaho. Even her mother died without knowing anything. At higit sa lahat na pinangangalagaan ay ang identity niya. Manganganib ang buhay niya gayundin ang buhay ng mga malalapit na tao sa kanya oras na mabubunyag ang katotohana sa totoong pagkatao at nature ng trabaho niya.

“I see…” Malamig ngunit mapanganib na wika ng lalaki. “It’s obvious that I could not pull out the information I want from you this way. Dapat siguro ay ibahin ko ang taktika.”

Muling lumipad sa lalaki ang paningin niya. Lumapit ito sa kanya and stopped in front of her. Lihim na nahigit niya ang hininga. He was looking at her in the nearest distance as if she was a specimen. At hindi niya gusto ang paraan ng pagtingin nito sa dibdib niya. Much more she did not like the sudden reaction of her body in his intimate and hovering gaze. Pakiramdam niya ay sinisilaban siya ng apoy at mas lalong nag-iinit ang mga pisngi niya.

Lumuhod ito at ngayon ay magkapantay na ang kanilang mga mukha. His harsh breathing fanned her face and she sucked in her breath. Ang kamay nito ay tumaas at sumapo sa baba niya. The mere touch of his hand in her skin was enough to send shivers down her spine. She looked at him and saw fire dancing in his clear gray eyes.

“Sayang naman ang magandang mukhang ito kung gagamitan kita ng torture mapaamin lamang sa tunay na pagkatao mo at sa totoong pakay mo sa pamamahay ko.” His voice was like snow, yet salty and smooth.

Lihim na nahigit niya ang hininga sa sinabi nito. Was he really capable of doing such act?

“Hindi rin magandang gamitan kita ng droga.” His finger slide down her neck traced the vein in her throat and moved down her chest.

Pigil ang kanyang hininga habang pinipigilan ang magpakita ng reaksiyon. But goodness, nanayo ang mga balahibo niya sa katawan sa ginagawa nito. “Stop!” Hindi na niya napigilang bulalas ng makitang lalong bumaba ang daliri ng lalaki at ngayon ay nasa punuan na ng kanyang dibdib.

He made a sexy devilish grin. “This is a torture I know we’ll both enjoy.”

Nanlalaki ang mga matang pinagmasdan niyang sumakop ang malapad na kamay nito sa kanyang dibdib. At hindi niya napaghandaan ang epekto ng kapangahasan nito sa kanya. She felt her body involuntarily shivered as sensations rocked her senses. Ang hininga niya ay natigil sa kanyang lalamunan as his callous hand caressed her breast.

Kung sana ay hindi lang siya nakatali, she would have pushed him or kicked him hard. But she felt helpless in her condition. She was actually holding her sanity subalit ang torture na ginagawa ng lalaki sa katawan niya ay makapangyarihan at gustong manlambot ng katawan niya.

How could his callous hand send her senses reeling into fire? She closed her eyes. Hindi dapat nangyayari ito. Hindi niya dapat pinahihintulutan ang lalaking ito na pakialaman ang katawan niya. Oh well, she did not give him her permission. But her body was reacting in a wantonly in his touch.

Brad looked at her eyes and saw a mixture of fear, embarrassment and frustration. Ang unang intensiyon nito ay takutin lamang ang babae upang mapaamin ito. But he felt his groin throbbed hard. Higit sa lahat, ito ang unang apektado sa ginawang kapangahasan sa babae. Her firm, rounded breasts felt soft under his callous hands and tortured his sanity to the hilt. Hindi biro ang self control na hinahawakan nito sa mga oras na iyon. Kung ito lamang ang masusunod, he would make love at her in wild abandon right at that moment.

“Stop this! Please!” She was now fully alarmed. Dahil unti-unti nang ginugupo ang katinuan niya ng sensasyong dulot ng kapangahasan ng lalaki.

“Sasabihin mo na ba kung sino ka?” He released a triumphant smile.

“Alex.” She hissed. And groan hard when she felt his hand kneaded her breast. Sunod-sunod ang kanyang naging paghinga.

“Liar!” Brad suppressed a moan.

“Alexandra!” She managed to utter in between gasps.

He looked at her. “Alexandra?” Now, that was a beautiful name. It surely matched her enchanting beauty.

“Yes! Alexandra!” Pagigil na wika niya.

“Fullname please? At ano ang sadya mo sa pamamahay ko? Why the pendulum? At ano ang tunay na pagkatao mo?” Sunod-sunod na tanong nito.

“Kill me first!” Matigas at madiing asik niya. Sumusobra na ang lalaking ito. Walang sinuman ang dapat na makaalam ng lihim niya.

“Nice try lady.” Brad face turned grim. Kung niloloko siya ng babaeng ito ay dapat nga itong turuan ng leksiyon. “Let’s see…”

“At ano ang gagawin mo? Ipagpatuloy ang taktikang ito? Ikaw na siguro ang pinakabobong lalaki sa mundo for thinking you could force me to speak by seducing me.” Ngumiti siya ng mapakla. “Think again man. You could even rape me but my lips are sealed!”

“Damn!” Frustrated, he roused on his feet. “Yeah, you are right woman. Subalit malalaman ko rin kung sino ka talaga. I always have my way. At hindi ka makakalis sa upuang iyan hanggat hindi ko natutuklasan ang tunay mong pagkatao.” Pagkatapos tapunan ng huling sulyap ang babae ay tinungo ni Brad ang pintuan at lumabas doon.

Naiwan siyang nag-iisa sa apat na sulok ng sild na iyon. ang upuang bakal kung saan siya nakatali ay nasa sentro ng sild. At mabigat ang upuan that when she attempted to stand, pakiramdam niya ay isang sako ang bigat niyon.

Kanina pa nakaalis ang lalaki subalit malakas pa rin ang tahip ng dibdib ni Alex. Goodness, what she had been to was a torture simply unbearable.

Now she was stuck in this place. At kailangan niyang makagawa ng paraan upang makatakas. Isang buwan lang ang bakasyon niya sa trabaho. At isang linggo na ang nakain niya sa bakasyong iyon. Inasikaso niya ang pagkamatay ng ina, though pinaglalamayan na ito ng dalawang araw ng dumating siya. Kaagad na ipinacremate niya ang labi ng ina, isang araw pagkatapos niyang umuwi. At nang mga sumunod na araw ay naging abala siya sa pag-asikaso sa Last Will and Testament nito.

Ang pinakahuling ibinigay sa kanya ng abogado ay ang sealed envelope na naglalaman ng mga mahahalagang bagay tungkol sa kanyang pagkatao. Hindi niya inaasahan iyon. Subalit sa pagkamatay ng kanyang ina ay nasagot ang katanungang matagal ng bumabagabag sa kanyang isipan.

CHAPTER 3

NAPAKISLOT sa kinauupuan si Alex ng makitang bumukas ang pintuan. Matiim at galit ang ekspresyon ng kanyang mukha ng makitang pumasok si Brad. Hawak nito ang mini-laptop niya at may binubutingting doon.

Lihim siyang napasinghap. Maraming mga personal na impormasyon ang nakapaloob doon. Although kumpiyansa siyang hindi nito alam gamitin ang aparatu ay hindi pa rin siya mapalagay. Tumigil ito sa harapan niya at isang nakakalokong ngiti ang pinakawalan.

“Alexandra Ignacio Avieda.”

Her eyes turned sharper. Paano nito nalaman ang totoong pangalan niya? Posible kayang nalaman nito kung paano gamitin ang mini-laptop niya? Impossible iyon. Ang mga mahahalagang impormasyong naka save doon ay password protected.

“Part time sales marketing associate, fulltime FBI agent.”

Nanlumo siya sa narinig. Alam na nito ang tunay na pagkatao niya!

“Hindi ka ba magsasalita at pasusubalian ang impormasyong nakuha ko?” Hindi nawawala ang nakakalokong ngiti sa mga labi nito.

Nanatiling tahimik si Alex. Hindi makapaniwalang nakuha nito ang mga impormasyong iyon. Sino ang lalaking ito? Nobody can get a hold of her personal information. Lalo na ang uri ng trabaho niya.

“Isa ka palang bigating FBI agent.” May igting sa boses nito. “May kinalaman rin ba sa trabaho mo ang pagnakaw ng pendulum? At paano manganganib ang mundo at ang seguridad ng Estados Unidos sa simpleng antique na pendulum?”

“Paano mo nakuha ang mga impormasyong iyan?” Hindi niya sinagot ang tanong nito bagkus ay isa ring tanong ang iginanti niya.

“Dito sa loob ng laptop mo.”At sinipat-sipat nito ang maliit na aparatu. “I hacked all of your files. Ngayon ay wala ka ng maitatago sa akin.”

Isang matunog na singhap ang di napigilan niyang pakawalan. He must be something to do that! “Paano mo nagawang…” Napailing siya. Hindi pa rin makapaniwala.

“Wala pang computer na hindi ko na hack Alexandra. Pagdating sa bagay na iyan ay ako ang pinakamagaling.”

Nadagdagan ang kanyang pagkalito bagamat hindi maiwasang humanga sa kakayahan ng lalaki. “Marunong kang mag-operate ng gamit na iyan?” Tukoy niya sa kanyang laptop.

Muli ay sinipat nito ang aparatu. “Any ordinary person will mistaken this into a cellphone. Ngunit hindi ako. And besides, mas high-tech pa dito ang nasubukan ko ng gamitin.”

Now that caught her attention. “Sino ka ba?” Hindi niya mapigilan ang sariling mag-usisa. Kapag nalaman ng organisasyon na may nakahack sa mga files niya ay tiyak na manganganib ang buhay nito.

Isang kibit ng balikat ang isinagot ni Brad. “You don’t have the means to acquire that information, honey.”

Kumulimlim ang mukha niya. “You really don’t know the implication of all of these. Hindi mo ba alam na inilalagay mo sa panganib ang buhay mo?”

“Well,” he tilted his head. “Matagal na akong patay. And besides danger is my life.” Sandaling tumiim ang ekspresyon ng mga mata nito. “I don’t give a damn about your identity woman. Subalit ang pagpasok mo sa pamamahay ko ay isang bagay na hindi ko puwedeng palampasin.”

“Stay out of trouble. Iyan ang gagawin mo kung may utak ka.” Matatag na turan niya.

“But I love trouble.” He sniffed some air. “Matagal ng walang thrill ang buhay ko. Now I can engage myself into it again. Thanks to you honey.”

“Moron!” Nanggigil na wika niya. Hindi niya alam kung magagalit o maaawa sa lalaki. Surely ay hindi ito nag-iisip.

Kibit ng balikat ang isinagot nito. Mula sa bulsa ay kinuha nito ang pendulum. Napako sa pendulum ang kanyang paningin. That was hers!

“This seemed to be important to you. I can see that in your eyes.” He looked at her intently.

Isang lihim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Alex. Alam niya kung ano ang ginagawa ng lalaki. He was engaging her into conversation that will surely benefit him. Para makakuha ito ng impormasyong may kinalaman sa buhay niya at sa pendulum. Alam na niya ang taktikang iyon. At mabibigo ito.

“None of your business!” Asik niya.

Tumaas ang isang sulok ng mga labi ng lalaki. “Ni minsan ay hindi ko inisip na mamahalin ang pendulum na ito. May grandfather own this since the Japanese era.” He shot her a knowing look. “Until you attempted to steal it. Ngayon ko napansing may lock pala ang pendulum na ito. And it looks like a locket. Mukhang may laman.”

Nahigit niya ang hininga sa narinig. No! Sa anumang paraan ay hindi dapat malaman ng lalaking ito ang nilalaman ng pendulum na iyon. Subalit wala siyang magawa. Nakatali pa rin siya sa upuan. Sa higpit ng tali niya ay imposibleng makawala siya. And he stripped all of her clothes, kung saan nakakabit ang mga gadgets na maaari niyang gamitin sa panahon ng panganib.

And he scrutinized the pendulum further in front of her eyes. “You have a universal key. Subalit ang lock nito ay kumbinasyon ng mga numero. At sigurado akong hindi mo alam iyon, di ba?” Muli ay patuya itong ngumiti.

“Huh!” She hissed. “Hindi.” Ngayon ay nadagdagan ang problema niya. Totoong hindi niya alam ang kumbinasyon ng mga numero. At hindi nga niya alam na may lock pala ang pendulum.

“Sinubukan ko nang basagin ang pendulum na ito kanina. But it is made of certain metallic element though lightweight but very strong. Ngunit kung hindi mo sasabihin sa akin ang kumbinasyon ng mga numero ay mapipilitan akong sirain ito.”

“I will thank you surely if u can open that pendulum.” Sarcastic na wika niya. Subalit totoo iyon. Hindi niya alam ang kumbinasyon ng numero. At mukhang imposibleng mabuksan iyon kapag hindi alam i-unlock. She grinned widely.

“Ngunit may kapalit iyon Alexandra.” He gave her a chilling stare while his hovering eyes roamed around her naked body from head to foot.

Bigla siyang naalarma sa nakikitang pagnanasa sa mga mata ng lalaki. Ngunit kailangan niyang makipaglaro dito. “My body?” She raised her face.

Isang mahinang tawa ang naging ganti ni Brad. “I had enough women in my life to desire you woman. And besides hindi tipo mo ang gusto ko. Mistula kang isang lalaking natrap sa katawan ng isang babae.”

Lumaki ang butas ng kanyang ilong sa narinig. At ano ang tingin sa kanya ng pakialamerong lalaking ito? Bakla? Kung hindi siya aware sa pagnanasang nasa mga mata nito ay maniniwala siyang wala itong gusto sa kanya. She smiled sweetly. At lihim na nagdiwang sa nakitang kislap sa mga mata nito.

“Ayaw mong maangkin ang katawang ito?” Iniliyad niya ang dibdib. At nakita niyang gumalaw ang panga nito at lumunok. Ipokrito!

“Hindi sapat na kabayaran ang katawan mo honey,” he chuckled amusedly. “It’s not worth it.”

“Totoong hindi ko alam ang kumbinasyon ng mga numero. Ngayon sabihin mo sa akin kung ano ang magiging kapalit. Basta’t siguraduhin mong mabubuksan mo ang pendulum na iyan.” Iritado na ang tono niya.

“You will quit in your job.”

Tumikwas ang isang kilay niya sa narinig. “Ang alin doon?” Sarcastic na turan niya. “Ang pagiging part time sales marketing associate o ang pagiging full time FBI agent?”

“Both.” He answered in monosyllable.

Huh! So he wanted her jobless! “Hindi mo alam ang sinasabi mo.”

“Hindi nababagay sa iyo ang trabaho mo. Too dangerous for a woman-“

“Hindi kita magulang para pagsabihan ako ng ganyan.” Maagap na putol niya dito. “And besides I’ve been an agent for three years. At isa ako sa iniingatang asset ng FBI.” Hindi siya nagmamalaki subalit totoo iyon. At wala pa siyang naging palpak na misyon.

“Three years in danger is already enough. It is now time for you to retire.”

Now, this man is getting into her nerves! Though lumaki siyang ulila sa ama ay hindi niya gugustuhing maging ama niya ang lalaking ito at pangungunahan ang mga desisyon niya sa buhay.

“What is the use of this conversation? Baka naman naghahanap ka lang ng imposibleng kapalit dahil hindi mo kailanman mabubuksan ang pendulum na iyan?” She raised a challenge. She loved her job. At hindi niya iiwan iyon.

Brad sighed. “Okay, we’re settled then. I’ll open this pendulum and you quit FBI.”

“Gawin mo!” Hindi siya isang tanga. Hindi nito mabubuksan ang pendulum. And she will not quit FBI.

SHE WAS almost holding her breathing in her throat while watching Brad’s next movement.

Lumapit ito sa isang sulok ng silid at may pinindot. Bumukas ang isang parte ng pader at lumabas ang itim na bagay na parang vault. Pagkatapos ay ipinasok nito ang pendulum sa loob. He looked at her.

“Watch lady, and fulfill our agreement.” Isinara nito ang vault subalit transparent ang harapan niyon at kitang-kita pa rin ang pendulum na laman nito.

“Ano iyan?” Curiusity ate her heart. Ngayon ay nagsisimula na siyang kabahan. Sino at ano ang tunay na pagkatao ng lalaking ito?

“Laser.” Maagap na sagot ng lalaki. “A tool used to cut and shape Diamonds, the hardest mineral on Earth.”

She gasped in surprise. At mukhang matatalo yata siya sa kasunduan nila ng lalaki. She nodded her head in disbelief. Now he surely succeeded to surprise her every minute. Siya naman ngayon ang gustong malaman kung ano ang tunay na pagkatao nito. He is not an ordinary person. Sigurado siya doon.

He pressed a black button and the vault made a hush sound. And her eyes gaped in bewilderment as she saw streaks of red light. At ang kasunod na nakita niya ay ang paghiwa ng pulang liwanag sa pendulum. Ngayon ay nakabukas na iyon. Matiim na tiningnan niya ang laman ng pendulum. Nagkasalubong ang mga kilay ng makitang nakalukot na papel ang laman niyon.

Pinatay ni Brad ang makina at binuksan ang vault. Ito man ay nagkakasalubong ang mga kilay sa pagtataka. Isang lukot na papel lamang ang laman ng pendulum. Kinuha nito ang papel at binuklat. Mas lalong nadagdagan ang guhit sa noo nito sa nakita.

“Ano ang nakasulat sa papel?” Gustong-gusto na niyang tumayo at agawin ang papel sa lalaki. Frustated na nagmura siya ng hindi pa rin makawala sa pagkakatali.

Nilingon ni Brad ang dalaga. The pained look in her eyes and the fact that she was been in that position for long hours made him sigh. Kanina pa nito gustong pakawalan ang babae sa ganuong ayos. Ngunit hindi puwede. Alam nito ang kakayahan ng babae at anumang oras ay makakatakas ito.

He took strides towards her and stopped in front of her face. Pagkatapos ay ipinakita sa kanya ang nakaladlad ng papel. Puro mga drawings ang nakikita niya. Old Spanish buildings, an obelisk, a mausoleum, a cemetery and a mountain. Nakaguhit ang mga iyon sa lumang-lumang papel at ang ginamit na ink ay halatang sinauna. May nabasa siyang mga sulat. Isang Haiku! At nakasulat iyon sa lengguwaheng Japanese!

“Alam mo ba kung ano ang mga ito?” He saw the quizzical look on her face at muling tinapunan ng pansin ang nakaguhit sa papel.

“Of course!” Sarcastic na sagot niya. “Drawings and Haiku!”

“Excellent!” Sarcastic na ganti ni Brad. “Ang tinutukoy ko ay kung ano ang ibig sabihin ng mga ito?!”

“Basahin mo ang nakasulat.” She said stiffly. Binasa niya ng madalian ang Japanese texts at puro palaisipan ang mga iyon.

“I have no knowledge about Nihonggo lady,” inis na turan ng lalaki. But of course, I can always get an interpreter.

Lumipad ang paningin niya mula sa papel patungo sa mukha ng lalaki. “Don’t ever do that. Ang sabi sa hulihang bahagi ng tula ay huwag ipagsabi sa iba ang nakasulat sa papel na iyan. Panganib ang dulot niyon.”

“Marunong kang magbasa ng Nihonggo?”

Isang pauyam na ngiti ang iginanti niya.

Lumuhod ang lalaki at hinawakan sa magkabilang balikat si Alex. His grip firm and determined. “You now entangle me into this mystery Alexandra. And believe me, hindi kita pakakawalan hanggat hindi mo sinasabi sa akin ang tungkol sa bagay na ito.”

Nakipagsukatan siya ng titig sa lalaki. Pagkuwan ay ngumiti ng mapakla. “Sa tingin mo ba ay sasabihin ko sa iyo?”

“Kung magtitiwala ka sa akin ay gagawin mo.”

“Paano kita pagkakatiwalaan gayung hindi ko alam ang tunay na pagkatao mo? And besides, ngayon pa lamang ay nagkakainteres ka na sa bagay na iyan. Ano pa kaya kung malalaman mo ang misteryong nakabalot dito?”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Brad. “Is this another Yamashita’s treasure hunting?” Pagkuwan ay napailing ito. “Wala na ang kayamanang iyon Alexandra. Matagal ng nakamkam ni Marcos. At wala akong interes sa kayamanan kung iyon ang sadya mo. I want thrill and danger. Matagal na akong nababagot at tahimik ang buhay ko dito sa Davao.”

“Huwag mo akong utuin. Hindi ako bobo.” Madiing turan niya.

“Okay,” He raised his hand in the air. “Hindi kita mapipilit na magsalita.” Tumayo ito and stretched his body. “This paper should be burnt.”

“Wala kang karapatang gawin iyan!” Kaagad na tutol niya sa narinig. “That was my grandfather’s.”

He shot her a disbelieving stare. “At ano ang pruweba mo? Huwag mong kalimutan na ang lolo ko ang nagmamay-ari sa antigong grandfather’s clock. Therefore ako ang may karapatan sa bagay na ito.”

“No. Lolo ko ang original na may-ari niyan. He used this house during the Japanese occupation. Sa kasagsagan ng giyera ay hindi na niya nadala ang orasan. Naiwan sa bahay na ito. Isa iyang pamana para sa akin.”

“You should convince me harder sweetie.” Brad shrugged his broad shoulders. But she might be right. Halata sa hitsura ng babae ang pagkakaroon ng dugong Hapon. Her eyes show it all.

“Tingnan mo ang signature na naka affix jan sa sulat. Gen. Hiroshito Tadaiku. That’s my grandpa’s name.”

Muling tiningnan ng lalaki ang papel. And confirmed it.

“That belong’s to me. That was my inheritance.”

“But still, you stole this inside my house. And that made you liable for trespassing inside my property.”

She groaned in dismay. Nauubos na ang pasensiya niya para sa lalaki. “Please give that to me. You could not sue me at all. Don’t forget that I’m an FBI agent and that nobody can get a hold of me except my organization. Masasayang lang ang panahon mo. Besides, panganib ang dulot ng papel na iyan. My father was killed in his first attempt to trace the history of my grandfather. Alright, hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Kayamanan ang katumbas ng papel na iyan. My family’s heirloom. Hindi man iyon kasinglaki ng kayamanan ni Yamashita but still malaking halaga pa rin iyon. At higit sa lahat, that will lead me into my grandfather’s war diary. Iyon ang pinakamahalaga sa akin.”

Mariin siyang tinitigan ng lalaki. “Panganib ang dulot ng papel na ito? Oh well, I like this now. Wala akong intensiyon sa kayamanan but I like the danger this will bring me. Puwede kitang tulungan sa paghahanap ng nawawalang kayamanan ninyo.”

“Thanks but no thanks!” Pagigil na wika niya. “Kaya kong lumakad mag-isa. Hindi ko kailangan ng tulong mo.”

“Paano kung hindi kita pakakawalan?” Nananantiyang tanong nito. “Ano ang gusto mo? Ang maiwan dito at ako ang maghahanap ng kayamanang sinasabi mo o ang isama ako sa lakad mo?”

“Huh!” Her mouth twisted. “Sinasabi mong wala kang intensiyon sa kayaman subalit iba ang ipinahihiwatig mo. Possessing that paper is not enough to find the treasure. Marami pang mga bagay na hindi nakasulat diyan at ako lamang ang nakakaalam. Hindi mo ilalagay sa panganib ang sarili mo kung wala kang pansariling interes.”

“Alright,” muli nitong tinitigan ang papel. “Tama ka. I have my own interest kaya gusto kong tulungan ka. I’m a historian. And I’m making a book about the historical landmarks in this city. At ang mga istrukturang nakaguhit sa papel na ito ay ang mga subject ko sa ginagawa kong research. I can part a significant fact in history na hindi pa naisulat ng iba. Iyon ang magiging kapalit.”

Her unbelieving eyes hovered around his figure. Wala sa hitsura nito ang pagiging historian. He knew how to operate her laptop, hacked her files and he has that laser machine. “Siguradong gawa-gawa mo lang ang bagay na iyan. Hindi ka isang historian lamang.”

“I become a historian since I retire from work two years ago. By the way, I’m Bradford Tiongko Hampton.” He took the initiative to introduce himself. “I was born in this city. My American father brought me in the States when my Mom died twenty years ago. I’m an ex S.E.A.L now a historian.”

Nahigit niya ang hininga sa sinabi nito. Ex S.E.A.L? Kaagad na nakuha nito ang paghanga niya. Piling-pili lamang ang nakakapasa sa elite na grupong iyon ng US Military Force. At lahat ay mahuhusay.

“Ipapakita ko sa iyo ang draft ng librong ginagawa ko para maniwala ka.”

She dropped her gaze on the floor. Hindi siya makapaniwala sa natuklasan.

“I can be a big help to you Alexandra. Alam ko ang lahat ng istrukturang nakadrawing sa papel na ito. Hindi ka mahihirapan sa paghahanap. And I won’t be a burden. Kaya kong pangalagaan ang sarili ko pati na rin ikaw.”

Tama ito. Oo nga at ipinanganak siya sa Davao City subalit hindi pa niya nagagalugad ang lahat ng sulok ng malaking siyudad. Davao City is the largest city in the world. At ang mga lumang istrukturang nakaguhit sa papel ay matatagpuan sa iba’t-ibang panig ng siyudad. Isa pa ay halos sa Amerika na siya tumagal.

Ipinadala siya ng ina sa Amerika pagkatapos niyang mag-aral ng high school. Para raw iyon sa seguridad niya. Hindi niya gustong mahiwalay sa nag-iisang miyembro ng pamilya niya subalit wala siyang nagawa. Sa Amerika na siya nag-aral ng kolehiyo. Nagtapos siya ng kursong abogasya sa Harvard University. Nang kumuha siya ng Bar Exam ay kasali siya sa top ten. Sunod-sunod na kaso ang naipanalo niya. Mabilis na sumikat ang pangalan niya bilang isang magaling na abogada.

Three years ago, a striking man in his fifties entered her office in Manhattan. Akala niya ay isa ito sa magiging kliyente niya. Subalit nabigla siya ng sabihin nito ang sadya. He was recruiting her to be an FBI agent. At isa itong mataas na opisyal ng FBI.

Hindi niya kaagad tinanggap ang alok nito. Pinag-isipan niyang mabuti ang bagay na iyon. Umuwi siya sa Pilipinas upang magbakasyon at makapag-isip na rin. Isa pa ay namimiss na niya ang ina. Halos ay sampung taon na rin siyang hindi nakauwi ng Pilipinas. Subalit sa halip na matuwa at umuwi siya ay nagalit ang Mommy niya. Hindi niya maintindihan kung bakit. Ang paulit-ulit na sinasabi nito ay manganganib ang buhay niya kapag tumagal siya sa lungsod. Kaagad na pinababalik siya ng ina sa Amerika.

She could not stand her mother’s paranoia. Kinumpronta niya ito. Ang sabi sa kanya ng ina ay ayaw nitong matulad siya sa kanyang ama. Na pinatay ng mga hindi nakikilalang tao. Marami pa siyang mga tanong subalit hindi na nag-elaborate ang ina niya.

Nang bumalik siya sa Amerika ay tiyak na ang kanyang pasya. Tinanggap niya ang alok na maging FBI agent. Iniwan niya ang kanyang trabaho bilang abogado. Binigyan siya ng ibang pangalan. Athena ang code name niya. Simbolo ng karunungan. She undergone a rigid military training. Tumagal iyon ng halos isang taon. At pagkatapos ng training niya ay kaagad na isinabak siya sa isang misyon. Which she did with flying colors.

At upang maitago ang tunay na identity niya ay nagtrabaho siyang part time sales marketing associate. Wala siyang fixed na anyo. Dahil sa bawat misyong ginampaman niya ay iba’t-iba ang disguise niya.

Ngayon lang siya hindi gumamit ng disguise. Dahil walang kinalaman sa trabaho niya ang lakad na ito. And it was a failure.

“Ano sa tingin mo Alexandra?”

She sighed. “You are determined to engage yourself into danger. I could not say no. And besides, tama ka. Malaki ang maitutulong mo sa akin. Siguraduhin mo lang na hindi mo ako tatraidurin at hindi ka talaga interesado sa kayamanan. Or to make it fair, you can get your share in the treasure. Hindi naman iyon ang importante sa akin. Mas mahalaga sa akin ang diary ng lolo ko.”

“A historical fact is enough for me honey,” he grinned widely. Malapad ang banana plantation ko sa outskirt ng siyudad at hindi ako gahaman sa pera.”

Nakahinga siya ng maluwag sa narinig.

“Siguro naman ngayon ay puwede mo na akong pakawalan?”

Tinitigan ni Brad si Alex. Alam nitong kanina pa nahihirapan ang babae sa posisyon subalit nag-eenjoy ito sa nakikita. Kapag pinakawalan nito ang babae ay magsusuot na ito ng damit at matatakpan na ang kagandahang nakikita niya sa ngayon. He sighed silently. Pagkatapos ay lumabas ng silid. Nang bumalik ito ay may dala ng roba at kutsilyo.

He used the knife upang kalasin ang lubid na nakatali sa mga kamay at paa ni Alexandra. At habang ginagawa iyon ay nanduon ang malaking panghihinayang sa dibdib.

Nakahinga siya ng maluwag ng makalaya ang sarili sa pagkakatali. Mabilis siyang tumayo at padarag na kinuha ang nakasukbit na roba sa balikat ng lalaki. Mabilis na isinuot niya iyon upang maitago ang kanyang halos ay hubad ng katawan sa mga mata nito.

“Nasaan ang mga damit ko?”

“Nasa loob ng Master’s Bedroom. Sumunod ka sa akin.”

CHAPTER 4

MALAKAS ang kabog ng kanyang dibdib habang tinatanaw ang Kastilang bahay mulan sa kanilang kinatatayuan. Subalit walang makikitang anong hint ng kaba sa kanyang payapang mukha. Siguro ay hindi naman talaga siya kinakabahan kundi super excited.

Ang unang bahay na tinutukoy sa Haiku ay nasa harapan lamang nila ni Brad. Iyon ang bahay ni Oboza. Katulad ng Tiongko residence ay nasa commercial area din iyon sa Davao City. Katunayan ay halos katabi na nito ang 24-hr store ng Jollibee at ilang mga resto bars.

Malapit ng mag-alas tres ng madaling araw. At kailangang magawa na nila ang pakay nila sa bahay na iyon. Gamit ang binocular ay sinipat niya ang bubungan ng bahay. At sa tuktok ng bubong ay may nakita siyang patulis na bagay. A small metallic pyramid na nagsisilbing apex ng bahay.

“Ready?”

Nilingon niya si Brad at isang tango ang kanyang naging tugon. May mga earphones na nakakabit sa tenga nila at iyon ang magiging means of communication nila sa gabing ito. Siya ang aakyat sa bubong ng bahay at ito ang magbabantay sa paligid. Nasa loob sila ng kotse habang minamanmanan ang bahay na pakay ng gabing iyon.

Hindi mahirap ang kanyang misyon. Dahil ang kailangan lang niyang gawin ay ang umakyat sa bubungan ng bahay at kunin ang bakal na pyramid. Kailangan lang niyang maging maingat na walang makakita sa kanya upang hindi mabulabog ang mga tao sa paligid. May mga bahay din kasing katabi ang Oboza House bukod sa commercial establishments.

Ang gusto sana ni Brad ay ito ang aakyat sa bahay at maghihintay na lamang siya sa kotse. Subalit hindi siya pumayag. Sa huli ay ang gusto niya ang nasunod.

Ini-on nito ang makina ng sasakyan at pinausad ng marahan. Siya ay hinamig ang sarili at inihanda sa gagawin. Bahagya ng nakabukas ang pintuan ng kotse. Hindi kataasan ang sementadong gate na nakapalibot sa bahay at may mga punong nakatanim sa paligid niyon.

Nang tumapat ang kotse malapit sa pader ay mabilis ang kanyang naging pagkilos. Binuksan niya ang pintuan ng kotse at tinarget ang isa sa sanga ng puno kung saan aangkla ang lubid na gagamitin niya. Maya-maya pa ay nakalambitin na siya at nasa taas na ng puno.

Mula sa direksiyon ay kitang-kita ni Alex ang bakal na pyramid sa pinakatuktok ng bubong ng bahay. Mistula lang iyong normal na bahagi ng bubong na ngsisilbing palamuti. At hindi iyon pansinin lalo pa at makikita lamang kapag nasa mataas na lugar.

“Nasaan ka na?”

Inayos niya ang pagkakakabit ng earphone sa kanyang tenga. “Malapit ko nang makuha ang pyramid. Give me 2 minutes.” Pagkatapos ay tumalon na siya sa bubungan ng bahay at pagapang na umakyat sa pinakatuktok. Akma niyang huhugutin ang pyramid subalit nakakabit iyon sa bakal na bahagi ng bubong. Infact ay nakawelding pa iyon to become a permanent part of the roof.

Kinuha niya sa dalang bagpack ang may kaliitan subalit napakatalim na lagari. Para iyon sa bakal at kahit anong bakal ay kaya niyong putulin. Maingat na inumpisahan niyang lagariin ang hugpungan ng base ng pyramid at bakal na bahagi ng bubong.

“It’s already more than two minutes Alexandra. And you are not yet done. Are you sure you can manage?”

She released a begruntled groan. “Stop pestering my concentration Brad!” She hissed. “The pyramid was soldered and I need time to remove it. Stop barking. It’s not helping me at all. Sasabihin ko kaagad sa iyo kapag natanggal ko na ang pyramid, okay?”

Isang malalim na buntong-hininga ang narinig niya. Ipinagpatuloy niya ang ginagawa. Maliit lang ang pyramid. It was just 5 inches in height. At dama niya sa kanyang mga palad ang makinis na bakal. Rustproof iyon. Dahil sa mahabang taong nasa bubungan ito at inuulan ay hindi pa rin kinakalawang. Nakahinga siya ng maluwag ng matapos ang ginagawa. Ngayon ay hawak na niya ang pyramid sa kanyang mga kamay.

“I’m done Brad. At pababa na ako.” Mabilis na isinilid niya sa bagpack ang pyramid. Tapos ay pagapang na lumapit sa bahagi ng bubungan kung saan nakayungyong ang isang sanga ng puno. Maya-maya pa ay nasa puno na siya at hinihintay ang pagdaan ng kotse ni Brad.

Mabilis na lumundag siya pababa ng puno ng tumapat ang sasakyan at kaagad na pumasok sa loob ng kotse. Maya-maya pa ay tumatakbo na ng mabilis ang kotseng minamaneho ni Brad sa tahimik na kalye ng siyudad. It just happened for a few seconds. At walang nakapansin sa kanila. Isa pa ay halos wala ng tao sa paligid.

“Nakuha mo?” Nilingon ni Brad ang babaeng ngayon ay kampante ng nakaupo sa passenger’s seat ng kotse nito.

She gave him a satisfied smile. Walang ingay na nakuha niya ang pyramid at tagumpay ang misyon nila. Subalit simula pa lamang ito ng adventure nila.

“Sisiw.”

“Huh…” Brad moaned. “And where’s the danger in this Alexandra? This is not giving me thrill at all. Sa susunod ay ako naman ang kikilos.”

“Back up ka lang Brad.” Matigas na turan niya. “This is my adventure. And since gusto mo makisali, fine. But I’ll always be in the front line.”

“Hindi sa lahat ng pagkakataon ay ikaw ang masusunod woman.” He glanced at her with grimaced face. “This should be a partnership. And it should have my involvement. Anyway, marami pa naman ang susunod na gagawin.”

Isang kibit ng balikat ang tugon niya.

PIGIL niya ang kanyang hininga at malakas ang kabog ng dibdib habang unti-unting binubuksan ni Brad ang pyramid. At parehong nalaglag ang kanilang mga panga ng makita kung ano ang laman niyon. Napatingin siya sa mukha ni Brad and saw admiration in his eyes habang nakatingin sa kuwintas na laman ng pyramid.

“This is beautiful Alexandra.” Hinawakan nito ang kuwintas and scrutinized it under his eyes. He looked at her. “Bagay ito sa iyo.” And his stare dropped at her neck.

Napalunok siya. She could not believe it but the necklace was so exquisite and beautiful. It was a choker. Two inches ang lapad ng gintong maliliit na chain ang disenyo. At pinapalamutian iyon ng ibat-ibang malalaki at mamahaling bato. At ang pinakatampok na bato na nagsisilbing pinakapalawit ng kuwintas ay isang malaking Diamante. The Diamond was an inch in diameter. At Kumikinang ito kapag tinatamaan ng liwanag.

Hindi biro ang halaga ng kuwintas. Milyon-milyon iyon.

“To the woman I love…”

She blinked thrice. Mula sa pagkakatitig sa kuwintas ay lumipad sa mukha ni Brad ang paningin niya. Bigla ang pagkabog ng kanyang dibdib sa tiim ng titig ng binata. At ano ang sinabi nito?

“To the woman I love…” His voice was thick with laden emotion.

Alex suddenly found it difficult to breath as the heavy pounding of her heart intensified. His deep gaze bored to hers like a digging knife. Ngunit kaagad na kinalma niya ang nagririgodong damdamin.

“Hey!” Pinunit niya ang magic na bumabalot sa kanila upang ibalik ang lahat sa kasalukuyan.

His amused chuckled vibrated inside the room. Naroroon sila sa loob ng silid kung saan siya nito iginapos ng halos hubad. And the thought na silang dalawa lamang sa apat na sulok ng silid gave her chills. “What happened to you Alexandra? Why do you look so stunned?”

“You said…” She looked confused.

Na lalong nagpalakas sa tawa ni Brad. “Binasa ko lamang ang naka engrave sa kuwintas na ito. Why, but you look as if a man proposed to you.”

Namumula ang mukha sa pagkapahiya na hinablot niya ang kuwintas na hawak nito. At mula sa hugpungan niyon ay nakaengrave ang ‘To the woman I love’ in Japanese texts. Lumipad sa mukha ni Brad ang paningin niya. “You know how to read Nihonggo!”

Kibit ng balikat ang iginanti nito.

“You tricked me Brad!” Nanggigil na wika niya. “Now I’m having second thoughts trusting you. Hindi ka mapagkakatiwalaan.” Galit at nang-aakusa ang titig niya.

His handsome face turned stone hard sa sinabi ni Alex. “Wala ka ng magagawa pa Alexandra. The deal has been sealed. Makakasama mo ako sa lahat ng lakad mo. Though I assure you I will never desire your heirloom.” Muli nitong kinuha sa kamay niya ang kuwintas. “This is already a treasure lady. And it will surely look good on you.” He looked at her eyes. “Now, turn around.”

“No—“

“No buts honey.” His smile did not reach his eyes. “Sumunod ka ng maayos ng walang problema.”

Labag man sa kalooban ay sinunod niya ito. Mula sa likuran ay isinuot nito ang kuwintas sa leeg niya. She was looking at their reflection in the mirror. At pigil niya ang hininga habang isinusuot ni Brad ang kuwintas sa kanya.

“See… the necklace looked good on you Alexandra.”

Kinapa niya ang kuwintas sa kanyang leeg. Hindi pa rin siya makapaniwala. Kaagad na nakalimutan niya ang galit sa binata habang minamasdan ang sariling repleksiyon sa salamin na suot ang kuwintas.

To the woman I love…

She felt the corner of her eyes moistened. Ang kuwintas na ito ay para sa lola niya. Subalit bago pa man maibigay ng lolo niya ang alahas para sa nag-iisang babaeng minahal nito ay bumalik ang mga Amerikano sa Pilipinas. And the general found himself on the defensive side and his forces retreating.

“Alexandra…”

Nag-angat siya ng paningin and saw Brad’s handsome face.

“Magpahinga na tayo. Malapit ng sumikat ang araw.” He held her arm and the firm grip did not surprise her anymore.

Isang malalim na buntong-hininga ang kanyang pinakawalan at nagpaakay na sa binata.